Mieke

Ruim negen maanden geleden hoorde Mrs. T. van een bizar ongeluk. Een jonge vrouw (ze heet Mieke), hier uit de buurt, lag samen met haar jonge zoontje in een hangmat van het mooie weer te genieten.

Onderstaande cursief gedrukte tekst heeft Mrs. T. van Mieke’s weblog gehaald.

‘s Middag rond 12:30 uur gebeurd er een verschrikkelijk ongeluk aan de Dasstraat in Volkel. Mieke had haar hangmat opgehangen in de tuin om er samen met Guus in te gaan liggen. Op onverklaarbare wijze breekt de pilaar af waaraan de hangmat hing en komt op Mieke terecht. Dit met afschuwelijke gevolgen.

Mieke vroeg zelf aan Guus om de buren te waarschuwen. Al snel zijn alle hulpverlenende instanties (trauma helikopter, ambulance, politie, brandweer) ter plaatse. Er werd besloten dat Mieke zo snel mogelijk per ambulance naar het UMC Radboud Ziekenhuis in Nijmegen moest worden gebracht.

Aangekomen in het ziekenhuis wordt bij Mieke een hoge dwarslaesie geconstateerd. Er wordt een “kroon” om het hoofd aangebracht en daarmee wordt de nek gestabiliseerd. Tevens wordt alle benodigde apparatuur aangebracht om Mieke zelf ook te stabiliseren.

Marco is vanuit Doetinchem opgehaald en naar het ziekenhuis gebracht. Ook de familie is intussen geïnformeerd en naar het ziekenhuis gekomen. Daar is meteen aan iedereen verteld hoe de situatie is en wat de toestand van Mieke op dat moment is. Mieke wordt helemaal onderzocht en zal daarna naar de Intensive Care gebracht worden.

Voordat Mieke naar de IC gebracht wordt mag Marco en de familie haar nog kort bezoeken.

Op de IC wordt Mieke verder onderzocht en wordt de definitieve diagnose gesteld. Door de zeer ongelukkige val in de hangmat zijn bij Mieke alle 7 de nekwervels gebroken. Tevens is haar gezicht op verschillende plaatsen gebroken. Al meteen is duidelijk dat Mieke haar armen en benen nooit meer zal kunnen gebruiken. Mieke was op dat moment niet meer in direct levensgevaar.

Omdat Mieke goed bij kennis was werd de diagnose ‘s avonds 10:00 uur aan haar persoonlijk medegedeeld.

Sinds een half jaar volgt Mrs. T. regelmatig de weblog van Mieke. Mrs. T. is getroffen door  het wrede lot dat Mieke en haar gezin en familie heeft getroffen. Maar Mrs. T. wordt ook geraakt door het optimisme dat uit de verhalen naar voren komt, de humor die men ventileert, de eerlijkheid die men toont en de kwetsbaarheid die geuit wordt.

Mrs. T. denkt regelmatig aan Mieke, aan haar leven, hoe het veranderd is, aan haar toekomst, hoe zal die eruit zien, aan haar zoontjes en aan haar man. Welke emoties zullen Mieke dagelijks vergezellen: gelukkig zijn, ongelukkig, boos, opstandig, berustend, gefrustreerd, blij.

Het zijn cliché’s die Mrs. T. over Mieke kan schrijven, maar een ding wil ik in ieder geval zeggen: Mrs. T. vindt Mieke en de mensen om haar heen kanjers.