Tentoonstelling

Gisteren sloot de basisschool waar Grote Zus op zit de zogenaamde themaweken af. Elk jaar wordt er in april door alle groepen gewerkt aan een bepaald thema. Dit jaar was dat De Nieuwe School.

In februari van dit jaar is het klooster in het dorp door de laatste zusters verlaten. Het gebouw is vervolgens door de gemeente gekocht. Er wordt gedacht om in het klooster de basisschool te huisvesten, de gymzaal, het jongeren-/ouderencentrum, de peuterspeelzaal enzovoort. Op dit moment wordt het klooster, op last van de gemeente, antikraak bewoond.

Het is een prachtig, monumentaal pand. De gevel aan de straatzijde moet dus ook bewaard blijven. Dat is alleen maar mooi. De rest van het pand zal wellicht gesloopt worden en dan kan er gebouwd worden. Spannend!

Aan de slag dus met dat thema: De Nieuwe School. Alle groepen, van groep 1 tot en met 8, is twee weken lang druk bezig geweest. Er was een grandioze opening (met meester Jacq op het dak!), er werd geknutseld, toneel gespeeld, er werden plannen gemaakt, enquetes gehouden, hele stellages gemaakt.

En gisterenavond was er van zes tot half acht een tentoonstelling. Waar die tentoonstelling gehouden werd? Natuurlijk in het klooster! Van het hele grote gebouw mocht de school een klein stukje gebruiken voor de tentoonstelling. Maar wel het stuk met de kapel (wauw) en twee grote recreatiezalen.

De looproute was door middel van vlaggetjes en pijltjes uitgezet en in de kapel en de twee zalen hielden alle groepen hun tentoonstelling. Grote Zus was ontzettend enthousiast. Ze had een kijkdoos gemaakt (met daarin dingen die zij wel in de nieuwe school wil hebben), een heel werkboekje, slingers, vlaggetjes.

Er waren powerpointpresentaties, hele maquettes, kleiwerkjes, bamboe-erwtenbouwsels, heel veel tekeningen, geverfde t-shirts, kijkdozen, films en dia’s, er waren allerlei spelatributen geknutseld, waslijsten met wensen. Kortom: er was van alles.

De opkomst was hoog. Het was er gewoon keidruk. Geweldig was het om het enthousiasme van de kinderen te zien. We kunnen met recht trots zijn op onze kleine mannen en meiden.

Mrs. T. is benieuwd hoe het klooster er over, pakweg 5 jaar, uitziet.