Versierde fietsen

Hoewel regenachtig, ging de optocht met versierde fietsen hier in het dorp gewoon door. Er waren weer een heleboel kinderen die meededen. Volgens Mrs. T. zijn er veel papa’s ingeschakeld om de fietsen te versieren.

Gisteren heeft Grote Zus wel een poging gedaan, maar veel verder dan het versieren van de fietsbel met crepe-papier kwam ze niet. Vandaar dat Mr. T. vanochtend de fiets versierd heeft.

Grote Zus is zes en vorig jaar fietste ze nog met zijwieltjes. Ze fietste gewoon te weinig om het echt goed te kunnen en het kwam er niet echt van het haar goed te leren.

In november 2005 spraken Mrs. T. en Grote Zus af dat ze, als ze zwemdiploma C had gehaald, goed zou leren fietsen. Want, koninginnedag meedoen met een fiets met zijwieltjes als je ZES bent, is toch wel heel erg.

In ieder geval: kerstvakantie 2005 stond in het teken van leren fietsen. Mr. T. heeft veel te weinig geduld om Grote Zus te leren fietsen. Mr. T. is namelijk een man en die denken toch wat te simpel over leren fietsen: gewoon opstappen en trappen. Zo werkt dat niet Mr. T.. Meisjes zijn vaak bang om te vallen en mopperen omdat ze het niet snel genoeg goed doet of te angstig is werkt alleen maar averechts.

Na een paar dagen oefenen ging het echter perfect: Grote Zus fietst als een tierelier. En nu, nu vindt ze het gewoon heel erg leuk om te doen. We gaan regelmatig stukjes samen fietsen en soms gaat ze op de fiets mee naar opa en oma zo’n 6 kilometer verderop. Helemaal alleen, zonder zijwieltjes!

Sinds kort gaat Kleine Zus ook mee op de fiets en dat is helemaal leuk. Met z’n drietjes of viertjes fietsen we hele stukken in en rond het dorp.

De fiets zag er aan het eind van het feestprogramma trouwens erg uit. De crepe-papier was helemaal uitgelopen en vies en nat. Maar goed, Grote Zus heeft meegedaan en het ging hartstikke goed en da’s het allerbelangrijkste.