Stelling

Wie met beide benen op de grond staat, komt niet vooruit.

En verder:

  • heeft Mrs. T. vakantie (4 weken);
  • heeft Mr. T. vakantie (3 weken);
  • is Mrs. T.’s papa vandaag jarig (hij wordt 63 jaar);
  • gaat Mrs. T. daar zometeen op feest;
  • gaat Mr. T. niet mee, want die is de bouwvak ‘inluiden’;
  • is Mr. T. helemaal geen bouwvakker, maar dat terzijde;
  • zijn de meiden vanmiddag al met Mr. T. geweest;
  • komt de oppas zometeen;
  • springt Mrs. T. nu dus even onder de douche;
  • fijne avond allemaal!

Bloed

Zoooooo, Mrs. T. is weer een ½ kilo kwijt. Of zou dat zo niet werken? Mrs. T. heeft zojuist namelijk een ½ liter bloed afgestaan. Mrs. T. is bloeddonor en dat is ze inmiddels een jaar of acht.

Waarom geeft Mrs. T. bloed?

Natuurlijk omdat ze het idee heeft dat ze daarmee de medemens vooruit helpt. Dat kunnen ernstig zieke mensen zijn of vrouwen die teveel bloed hebben verloren na een bevalling of verkeersslachtoffers of mensen met ernstige brandwonden. Verder wordt in sommige gevallen het bloed ook gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek. Bij al deze redenen voelt Mrs. T. zich goed.

Maar, Mrs. T. geeft ook bloed uit eigenbelang. Elke keer dat je geeft onderga je ter plaatse een kleine medische keuring en in het lab wordt je bloed ook nog op een aantal andere zaken onderzocht. En ook daarbij voelt Mrs. T. zich goed.

Voor meer informatie over het bloeddonor zijn: www.sanquin.nl

En jij, ook bloeddonor? Orgaandonor misschien? Of juist niet?

Gezagsgetrouw

Ge’zags.ge.trouw bn zich onderwerpend aan het gestelde gezag.


Mrs. T. is vrij gezagsgetrouw. Dat betekent in haar ogen dat er regels zijn om op te volgen. En dat je, door jouw gedrag, een voorbeeld bent voor je kinderen. Kinderen imiteren immers.

Dat betekent bijvoorbeeld dat je je afval in de daarvoor bestemde bakken gooit.

Dat je midden in de nacht geen muziek op volle kracht gaat draaien (of je waarschuwt op z’n minst je buren ).

Dat je respect toont voor andermans eigendommen.

Dat je gewoon stopt als het verkeerslicht op oranje springt en niet nog even extra gas geeft. Sowieso dat je je aan de verkeersregels houdt.

Dat je niet gaat staan schelden als een soort van viswijf (hoe boos je ook bent).

Dat je je kinderen tot de orde roept als ze al te gek maken.

Maar dat betekent vooral dat je nooit willens en wetens de regels zoals die in ons land gelden te grabbel gooit en jouw kinderen bewust dingen laat doen die -bij wet of volgens algemene fatsoensnormen- verboden zijn in ons land.

Waar gaat het voorgaande nou eigenlijk allemaal over? Gisteren zag Mrs. T. bij het programma RegioNED een item over een soort minimotors voor kinderen van zo’n jaar of 8 tot 10. Het zijn motors die in Nederland verboden zijn maar die toch verkocht worden (hoe dat dan weer kan, dat begrijpt Mrs. T. niet). Die motors die kunnen 70 tot 80 kilometer per uur! Mrs. T. wil niet eens denken aan de drama’s die hiermee kunnen gebeuren …

Maar de reden van dit logje gaat dus over de ouders. De ouders die het prachtig vinden om toch zo’n ding te kopen voor hun kind. Die ouders die geïnterviewd worden en die -op de vraag van de interviewer over de illegaliteit van het een en ander- lachend antwoorden ‘Och, ik doe toch wat ik wil’, en daar staat zoon-/dochterlief dan naast. Die ouders.

Een tijd geleden was er ergens een rel over een soort van elektrische stepjes. Ook die dingen waren illegaal, maar werden door een aantal mensen gekocht voor hun kinderen. Een van de moeders wist te vertellen dat ‘Oom agent, als hij de step van haar zoontje af zou pakken, wel eens even flink in elkaar getimmerd zou worden door haar’. Zulke ouders dus.

Mrs. T. is er van overtuigd dat deze ouders uiteraard heel veel van hun kinderen houden. Maar Mrs. T. vindt ook dat deze mensen een heel erg verkeerd voorbeeld geven. Niet alleen aan hun eigen kinderen, maar ook aan iedereen die het ziet.

En: wat vind jij? Maakt Mrs. T. zich weer ‘ns druk om niets en moet ze zich gewoon met haar eigen zaken bemoeien of ben je het toch wel een beetje met haar eens?

 

Iemand de gouden tip?

Wie verlost onze Kleine Zus dame van de kwelling die nagels knippen heet?

In Kleine Zus schuilt een enorm temperament. Wat kan dat meisje gillen, protesteren, schateren, boos worden, huilen. Kleine Zus doet alles met volle overtuiging.

Maar het aller-, aller-, allerhardste gillenhuilen doet Kleine Zus bij het nagelknippen. Dat is bij haar gewoon (bijna) niet te doen.

Mr. T. houdt Kleine Zus zo stevig mogelijk vast, Mrs. T. knipt haar nagels. Het is één drama (elke keer weer). Het zweet breekt Mrs. T. uit (zelfs in de winter). En het moet gebeuren. Kleine Zus heeft uitslag, Kleine Zus krabt, Kleine Zus krabt haar huid open en Kleine Zus krabt onze huid open.

Dus: wie oh wie kan Kleine Zus bevrijden van die lastige ouders. Wie heeft de gouden tip voor het geruisloos knippen van haar nageltjes? Wij allen zijn u eeuwige dankbaarheid verschuldigd.

Zoethoudertjes

Mrs. T. verbaast zich meer en meer over het snoepen van kinderen. Mrs. T. verbaast zich ook steeds meer over het gemak waarmee papa’s en mama’s hun kinderen snoep geven. Zeurt een kind? Snoepje erin. Zijn we een dagje weg? Ongeveer elk half uur, een snoepje (koekje, zakje chips, ijsje) erin.

Mrs. T. begrijpt daar helemaal niets van. Voor haar (en dus ook voor Grote Zus) is snoepen nog steeds “speciaal”. Er zijn in Mrs. T.’s huis twee snoepmomenten. Eentje rond 15.00 uur (of meteen uit school) en eentje om 18.30 uur (tenminste, als Grote Zus haar bord op tijd leeg heeft gegeten) voor de bedtijd van 19.00 uur. ‘s Ochtends is er rond 10.30 uur een rijstwafel of fruit en drinken (prik alleen bij hele speciale gelegenheden).

Als hier kinderen komen spelen, dan weten ze dat ze echt niet hoeven te komen vragen ‘mag ik een snoepje?’. Ook weer zoiets raars, dat kinderen daarom komen vragen. Ik durf vrij stellig te zeggen dat Grote Zus dat ‘op een ander’ niet zal doen. Maar ja, als papa of mama er niet zijn, en vriendinnetjes het de normaalste zaak van de wereld vinden, dan zal Grote Zus daar ongetwijfeld in mee gaan.

Gisterenavond deden Grote Zus en Mrs. T. mee aan de eerste dag van de wandeldriedaagse. Dat is hartstikke gezellig en we hebben samen veel plezier. Sommige stukken liepen we met een ander groepje mee. Dat ging in totaal om zo’n 1½ kilometer schat Mrs. T. in. In die 1½ kilometer heeft Grote Zus drie keer iets te snoepen gekregen. Mrs. T. (en da’s misschien het andere uiterste) heeft er niet eens aan gedacht snoep mee te nemen.

Afgelopen zaterdag waren we, zoals reeds gemeld, bij een optreden van Gerard van Maasakkers. Toevallig kwamen we daar het beste vriendinnetje van Grote Zus met haar ouders en grote zus tegen. Omdat de fanfare uit ons dorp met Gerard optrad waren er trouwens heel veel bekenden. Mrs. T. had een rol mentos bij. Die had ze best thuis kunnen laten. Tijdens het optreden, dat ongeveer een uur duurde, werd er uitgedeeld: tucjes, zakjes snoep, koekjes, nog meer tucjes en uiteindelijk per kind zo’n uitdeelrolletje snoep. Die moest Grote Zus van mij inleveren. Dat resulteerde in een boze Grote Zus, het is natuurlijk ook niet leuk als jouw mama zo streng is. Maar mama zat zich steeds meer te ergeren aan dat uitgedeel (goed woord?) en ze wil ook geen ziek kind thuis. En nog zijn er dan kinderen die zeuren om ‘meer, meer, meer’.

Om snoep zeuren, dat doet Grote Zus niet (thuis sowies niet, op een ander???). Ze weet donders goed hoe de regels zijn. En echt veel snoepen doet ze ook niet. In het bakje naast de koelkast liggen de snoepschatten die Grote Zus zo in de loop der tijd verzamelt. Er liggen nu nog chocolademunten van de sint, een zakje chips van begin februari, diverse restanten snoepzakken.

Vind jij ook dat ouders teveel snoep geven, of vind je juist dat Mrs. T. zich druk maakt om niets? En hoe doe jij dat eigenlijk …