Geen dilemma meer?

Het dilemma waar Mrs. T. onlangs over logde was inmiddels geen dilemma meer. Mrs. T. zou voor de perfecte baan gaan. Ze zou solliciteren!

Geen schuldgevoelens richting Economie, gewoon gaan voor die baan met volop werkzaamheden die bij haar passen. Gisterenochtend heeft Mrs. T. al even met haar manager, gesproken en hij gaf te kennen blij te zijn dat Mrs. T. ge├»nteresseerd was. Tot zover …

Er is momenteel enig roet in het eten gegooid! De huidige managementassistente heeft gesolliciteerd op een interne functie. Alles was rond, tenminste, dat dacht ze. Gisteren aan het eind van de ochtend kreeg ze te horen dat men haar een tijdelijke aanstelling van een half jaar wil aanbieden. Daarna zal men bekijken of ze vast kan blijven. Zij baalt uiteraard van de ontstane situatie maar wil de stap toch zetten, echter m├ęt terugkeergarantie naar haar huidige baan.

Dit werpt helaas wel een heel ander licht op de zaak. Mrs. T. is namelijk niet van plan om op zo’n onzekere basis de stap te wagen. Stiekem hoopt ze dat de hoge heren er onderling uit kunnen komen om voor de huidige m.a. een andere constructie te bedenken. Dan is het echter nog maar de vraag of zij dat zal accepteren. Misschien kan Mrs. T. ook een terugkeergarantie op haar huidige baan bedingen, maar daar heeft ze toch wel weer moeite mee (en eigenlijk niet zo’n zin in, als je eenmaal geproefd hebt …).

Verdeurie, verdeurie, verdeurie!

Zeg het ‘ns, zou jij de stap dan toch wagen of heb je wellicht tips?