Helaas pindakaas

Het is van de baan (prachtige woordspeling trouwens). De eventueel nieuwe baan voor Mrs. T.. Met de huidige m.a. wordt een terugkeergarantie afgesproken en men heeft besloten om voor die tussenperiode een uitzendkracht in te zetten.

Pas tegen de tijd dat er meer duidelijkheid is of de m.a. op haar nieuwe stek functioneert en dus mag blijven wordt een definitieve invulling geregeld voor de plek die zij achterlaat. Hier valt niet aan te tornen en misschien is dat ook maar goed.

Mrs. T. heeft de m.a. dringend verzocht om een niet al te goede uitzendkracht uit te kiezen . De m.a. heeft overigens duidelijk aan Mrs. T. laten weten dat zij op nummer 1 staat bij de manager wat haar opvolging betreft en dat er intern wel het een en ander geregeld zou kunnen worden zodat een procedure hoogstwaarschijnlijk niet nodig zou zijn. Dat idee had Mrs. T. ook wel, maar het is altijd goed om even te horen nietwaar?

Al met al best balen hoor want Mrs. T. had zich er toch wel erg op verheugd. Maar het is eigenlijk ook wel plezierig om op haar huidige werkplek nog meer structuur en orde aan te brengen. Dat maakt eventueel weggaan ook gemakkelijker voor Mrs. T.. En wie weet, mogelijk kan Mrs. T. in juni/juli alsnog de overstap maken.

Ben jij wat je werkzame leven betreft ooit (erg) teleurgesteld?

Verkeer

Gisterenmiddag ging Grote Zus bij vriendinnetje A spelen. En A, die woont circa 1,5 kilometer van huize Mrs. T.. Eerst zo’n 800 meter door de bebouwde kom en daarna nog 700 meter buitengebied. En dat zonder fietspad!

‘Dat kan ik best alleen op de fiets mama’, weet Grote Zus Mrs. T. te melden. En Mrs. T. weet dat zij dat inderdaad best alleen kan. Maar kunnen al die andere weggebruikers het ook? Loslaten heet dat, brrr, moeilijk hoor.

Mrs. T. heeft Grote Zus strikte regels met betrekking tot haar deelname aan het verkeer bijgebracht:

  • we steken altijd recht (en niet schuin!) een straat over,
  • we lopen nooit midden op de weg,
  • voor fietsen geldt hetzelfde,
  • het kind loopt altijd aan de kant van de berm,
  • we kijken goed uit met oversteken, afdraaien etc.,
  • spelen op straat doen we alleen op de plekken die mama of papa goedgekeurd hebben.

Grote Zus heeft een groot plichtsbesef en gedraagt zich (nog steeds) naar deze regels. Als haar vriendinnen haar ‘s middags ophalen om naar school te gaan dan zijn die drie al lang en breed de straat over en staat Grote Zus nog te kijken of oversteken wel kan. Mrs. T. verbaast zich daar geregeld over, die meisjes stoppen dus echt niet om te kijken voordat ze oversteken. Mrs. T. kan zeggen wat ze wil ‘goed uitkijken bij het oversteken hoor’, maar het is tegen dovevrouwssoren gezegd.

Mrs. T. hoopt dat Grote Zus stevig genoeg in haar schoenen blijft staan om gewoon haar eigen plan te trekken met betrekking tot haar deelname aan het verkeer. Of dat realistisch is, dat zal moeten blijken.

Maar goed, Mrs. T. verbaast zich nog vaker over het gedrag van veel ouders op weg naar school (en ze komen met bosjes door onze straat op weg naar die school). Ouders die met hun kinderen over de volle breedte van de straat lopen. Ouders die zelf 50 meter achter hun kind lopen (of er juist 50 meter voor fietsen), je bent te laat als er iets gebeurd. Of ouders die zelf aan de kant van de berm lopen (of fietsen) en hun kind aan de linkerzijde laten lopen (of fietsen).

Wat geef (gaf) jij je kind(eren) mee op het gebied van deelname aan het verkeer?

Twee wolven

Een oude Cherokee indiaan geeft zijn kleinzoon onderricht over het leven.

“Binnen in me is een gevecht gaande”, zegt hij tegen de jongen.
“Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is slecht – hij bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, verwaandheid, zelfmedelijden, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego.
De andere wolf is goed – hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof.
Binnen in jou woedt dezelfde strijd – en datzelfde geldt voor ieder mens.”

De kleinzoon denkt daar enkele ogenblikken over na en vraagt dan aan zijn grootvader:
“Welke wolf zal het gevecht winnen?”

De oude Cherokee glimlacht en antwoordt eenvoudig: “Degene die je voedt”.


Een waarachtig prachtig verhaal, met dank aan Sprokkels.

Geen dilemma meer?

Het dilemma waar Mrs. T. onlangs over logde was inmiddels geen dilemma meer. Mrs. T. zou voor de perfecte baan gaan. Ze zou solliciteren!

Geen schuldgevoelens richting Economie, gewoon gaan voor die baan met volop werkzaamheden die bij haar passen. Gisterenochtend heeft Mrs. T. al even met haar manager, gesproken en hij gaf te kennen blij te zijn dat Mrs. T. geïnteresseerd was. Tot zover …

Er is momenteel enig roet in het eten gegooid! De huidige managementassistente heeft gesolliciteerd op een interne functie. Alles was rond, tenminste, dat dacht ze. Gisteren aan het eind van de ochtend kreeg ze te horen dat men haar een tijdelijke aanstelling van een half jaar wil aanbieden. Daarna zal men bekijken of ze vast kan blijven. Zij baalt uiteraard van de ontstane situatie maar wil de stap toch zetten, echter mét terugkeergarantie naar haar huidige baan.

Dit werpt helaas wel een heel ander licht op de zaak. Mrs. T. is namelijk niet van plan om op zo’n onzekere basis de stap te wagen. Stiekem hoopt ze dat de hoge heren er onderling uit kunnen komen om voor de huidige m.a. een andere constructie te bedenken. Dan is het echter nog maar de vraag of zij dat zal accepteren. Misschien kan Mrs. T. ook een terugkeergarantie op haar huidige baan bedingen, maar daar heeft ze toch wel weer moeite mee (en eigenlijk niet zo’n zin in, als je eenmaal geproefd hebt …).

Verdeurie, verdeurie, verdeurie!

Zeg het ‘ns, zou jij de stap dan toch wagen of heb je wellicht tips?

Wakkerwijsfee


DE WAKKER-

WIJSFEE.

er was eens een meisje.

dat was niet wijs. maar

altijt moe!

haar papa en mama

moesten schreewen om haar

uit bed te halen!

toen kwam de wakker-

wijsfee. en vroeg wat

is er? nou, dat is een

lang verhaal zij de mam

a er was eens. een meisje

onze kind. ze is niet wijs

maar altijt moe.

kunt u haar redden?

ja dat kan ik. wil je

dat? ja dat wil ik

en toen deet ze het.

en ze leefden nog

lang en gelukkig

De trouwe lezer begrijpt: Mrs. T. is apetrots. Deel 2 is in de maak heeft mijn kleine schrijfster aangekondigd.

Working 8 to 5

Mrs. T.’s eerste werkdag in het nieuwe jaar zit er inmiddels op. En dat was dan meteen weer een hele werkdag!

Het ouderschapsverlof dat Mrs. T. een hele tijd geleden opgenomen had liep per 31 december af en dat betekent dat de extra uurtjes vrij verleden tijd zijn. Mrs. T. heeft voornamelijk gebruik gemaakt van de ouderschapsverlofregeling om met Grote Zus naar de zwemles te kunnen. Die zwemles was op een moment dat Mrs. T. moest werken. In eerste instantie ging oma met Grote Zus naar de zwemles, maar na de geboorte van Kleine Zus werd dat natuurlijk lastig. Het opnemen van het ouderschapsverlof was een perfecte manier om dit op te vullen.

Uiteindelijk heeft Mrs. T. daardoor een hele tijd een heerlijk werkrooster gehad. In plaats van de 24 uur die ze normaal werkt mocht ze op dinsdag en donderdag om 15.00 uur al uitklokken. Nou was Grote Zus veel eerder klaar met zwemles dan het ouderschapsverlof op was en daarom heeft Mrs. T. het laatste jaar kunnen genieten van een aantal heerlijke uurtjes thuis zonder kleine mensjes om haar heen.

Maar ja, het is gedaan met dit luizenleventje. Mrs. T.’s werkdagen zijn nu weer dinsdag, donderdag en vrijdag van 8.00 tot 17.00 uur. Binnen die tijd dient ze 24 uur te maken en af en toe een overuurtje is ook wel heel lekker. Zeker als je je realiseert dat Mrs. T. per jaar 105 vakantie-uren krijgt (= bijna 4½ week vakantie) en dat is niet echt een vetpot. Toch? Gelukkig krijgen we wel de mogelijkheid om extra vakantie-uren te kopen en dat heeft Mrs. T. dan ook maar gedaan zodat ze wat royaler in haar vrije dagen zit.

Hoeveel uur werk jij eigenlijk, op welke dagen, wellicht in ploegendienst? En hoeveel vakantiedagen krijg jij per jaar?

Yes, we have no bananas

Mrs. T. is nooit te beroerd om te leren. En Mrs. T. is zéker nooit te beroerd om een theater te bezoeken. Zo kon het dus gebeuren dat Mrs. T. gisterenavond een heus theaterconcert van de BZB bezocht.

Nou is de BZB niet het soort band waar Mrs. T. normaal gesproken van houdt, verre van zelfs. Van oorsprong is het een band die veel optreedt in van die grote feesttenten. Het bier vloeit en sproeit dan rijkelijk en daar is Mrs. T. niet bepaald dol op. BZB staat overigens voor Band zonder Banaan (dat typeert het niveau ook wel een beetje nietwaar?).

Van verschillende kanten heeft Mrs. T. echter mogen vernemen dat de BZB en hun theatertours helemaal geweldig zijn. Mr. T. is al twee keer eerder naar een theaterconcert van deze groep gegaan en ook hij vond dat Mrs. T. de stap maar ‘ns moest wagen. Voorwaarts dus naar het theater waar onder meer W en E ook zouden zijn. Na een telefonisch contact afgelopen dinsdag hebben we elkaar niet meer gesproken, dus het was sowieso goed om elkaar even te zien.

Terug naar het optreden. Het was geweldig! De BZB is een groep hier uit de buurt en dat scheelt waarschijnlijk sowieso wat de respons van het publiek betreft. Men speelde aanstekelijke nummers en tussen de nummers door waren er erg grappige mini-optredentjes. De mannen staan keuring in pak op het toneel en over het algemeen zien ze er vrij apetijtelijk uit. De sfeer in de zaal was prima en op het podium was men erg enthousiast. Al met al heeft Mrs. T. zich dus prima vermaakt! Als je de BZB niet kent en ze komen in de buurt, Mrs. T. zou zeggen: laat je verrassen!

Na het optreden hebben we nog dik een uur in het theatercafé doorgebracht. Uiteraard hebben we (vooral met W) gesproken over de verbroken relatie. En dat was goed. Dat voelde goed. W komt er wel. Over E hebben we triest genoeg onze twijfels.

Door welk optreden bent u ooit aangenaam verrast?