W.o.W.: zorgen voor

Hij controleerde stapsgewijs of alles gereed was. Het was ongelooflijk belangrijk dat hij geen enkele fout maakte.

Hij liep naar de eetkamer. De tafel was keurig voor twee personen gedekt. Zijn mooiste tafellinnen en porselein had hij gebruikt, kristallen glazen en een prachtige zilveren kandelaar stonden perfect opgesteld.

Boven de schouw hing een groot schilderij. Een schilderij van zijn vrouw. Ze keek glimlachend op hem neer. Alsof ze haar goedkeuring gaf aan wat hij zou gaan doen. Wat raar dat ze nu leek in te stemmen, terwijl ze vroeger altijd afkeurend reageerde op zijn plannen. Dat probleem had hij zes maanden geleden opgelost. En geen haan die er naar kraaide.

Zijn aanvankelijke angst op ontdekking maakte plaats voor een gevoel van almachtigheid. Hij voelde zich onaantastbaar en accepteerde inmiddels de drang om dat opnieuw te testen. Hoe ver kon hij gaan, waar moest hij rekening mee houden?

In de kleine, raamloze ruimte aan het eind van de gang stond een eenpersoons bed, een stoel en een kast. De deur naar de sobere badkamer had hij verwijderd. Het kijkgaatje in de deur liet het grootste deel van slaapkamer en de volledige badkamer zien. Hij controleerde het slot, de sleutel draaide soepel, de grendel maakte geen geluid.

Zijn plan was volledig uitgewerkt, het doelwit gekozen. Zij was zich van geen kwaad bewust, hij wist waar zij zich bevond en hoe hij haar zou overmeesteren. Het was nu zaak er voor te zorgen dat hij dat zonder enig spoor achter te laten deed.


Marloes presteert het steeds weer om leuke onderwerpen te bedenken. Waarvoor hartelijk dank!

Voor het onderwerp van deze twee weken: klikkerdeklik. Voor de spelregels klikkerdeklik.

Fietsen zonder zijwieltjes

Op mijn hand zit een pleister

en onder die pleister zit mijn vel

en onder mijn vel zit pijn

en onder die pijn zit … ik.

Van de goedheiligman kreeg Grote Zus al weer enige jaren geleden het boek met CD ‘Zingen zonder zijwieltjes‘. Een erg leuke CD om mee te zingen en/of te dansen. De liedjes sluiten erg aan bij de belevingswereld van (jonge) kinderen en in het boek staan interessante verhaaltjes. Dingen die Grote Zus meemaakte, daar waren opeens liedjes over! Geweldig nietwaar?

Er staat hier een aantal andere kinder-CD’s in de kast. Dat varieert van de aloude kinderliedjes waar Mrs. T. mee opgroeide (inclusief een versie van die liedjes ‘in een nieuw jasje’), via Kinderen voor Kinderen, K3, Klassiek voor Kids tot De Band krijgt Kinderen en zo.

Mrs. T. vindt het belangrijk dat de meisjes met veel verschillende soorten muziek in aanraking komen, en gelukkig wordt dat door beiden gewaardeerd! Grote Zus en Kleine Zus dansen en zingen er op los. En het maakt niet eens zoveel uit of het kindermuziek is of ‘grote mensen muziek’, gedanst wordt er toch wel.

Eerst kon ik het niet

nu kan ik het wel

helemaal alleen

en niemand hoeft mij meer te helpen,

eerst kon ik het niet

nu kan ik het wel

helemaal alleen.

Ik grijp het stuur heel stevig vast

één voet op het pedaal

de andere voet moet steppen

zo doen ze het allemaal.

Hé kijk ik fiets

helemaal los zonder zijwieltjes

hé kijk ik fiets

lekker los los los

hé kijk ik fiets

zonder papa zonder mama

zonder zijwieltjes

hé kijk ik fiets

eindelijk alleen.

Is er één specifieke kinder-CD die wat jou betreft een schot in de roos is? En zo ja welke is dat dan en waarom?

Zondagen

Begin februariwerd ons verteld dat de kabouters er verdwenen waren. Een inspectie ter plekke liet ons toen zien dat dat gelukkig niet het geval was. Verder hoorden wij onlangs van oma en opa dat er bij het bezoekerscentrum zo’n leuke (nieuwe) speeltuin was aangelegd.

U begrijpt waar Mr. T., Grote Zus, Kleine Zus en Mrs. T. gisterenochtend verbleven.

Halverwege ontmoetten wij kleine neef en nicht die met papa en mama ook aan het kabouterspeuren waren. Samen liepen we de rest van de route. De mama’s en de papa’s probeerden de drie kleinste mensjes over te halen om te poseren voor een leuke foto. Helaas, da’s dus niet gelukt. Dat belooft weinig goeds voor aanstaande zaterdag als er familiefoto’s gemaakt moeten worden!

Na het volbrengen van de wandeling zijn wij viertjes nog even naar de nieuwe speeltuin geweest. En die is echt heel tof. Het werd dan ook een klein drama toen papa en mama naar huis wilden. Kleine Zus wilde echt niet mee!

Mocht je in de buurt wonen: Het kabouterpad in Uden is echt heel leuk!

Mrs. T. en Mr. T. doen dit regelmatig op zondagochtend. Naar de bossen (best veel keuze in de buurt hier), een stuk fietsen, wandelen of naar de speeltuin. Voor de meiden hartstikke leuk om te doen en het is gratis vertier.

De zondagmiddag zijn we meestal grotendeels thuis. Dat komt deels omdat Kleine Zus nog steeds een flinke middagdut houdt. Tijdens haar slaapje is Mrs. T. gewend te sporten, speelt Grote Zus haar spel en doet Mr. T. ook heel belangrijke dingen. Zodra de kleine dame uit bed is spelen we met z’n viertjes, gaan we ergens op bezoek of doen we wat op dat moment in ons opkomt. Vaste prik op zondag: frietjes eten en na het eten samen televisie kijken.

Hoe vullen jullie je zondag meestal in? Elke week anders of toch regelmatig zo ongeveer hetzelfde?

Ouders van nu

Het verbaast Mrs. T. eigenlijk dat ze op nog geen enkel weblog iets gelezen heeft over het J/M ouder-onderzoek waarover onlangs in de J/M van september de resultaten te lezen waren. Er werd zelfs in de (radio)journaals over bericht.

“Ruim driekwart van de ouders zegt zich dood de ergeren aan de kinderen van andere ouders. Te brutaal, te asociaal, te stiekem en te ongehoorzaam” is te lezen in J/M.

Waar zou dat dan door komen, denkt Mrs. T.. Mrs. T. herinnert zich nog dat vooral in Grote Zus haar jonge jaren mensen wel ‘ns meewarig naar het meisje en haar mama keken. Mrs. T. zag ze denken ‘wat is ze streng voor haar dochter!’, sommigen spraken het ook uit. Als Mrs. T. dan de achterliggende gedachte van haar (en Mr. T.s) strengheid uitlegden dan bleek het allemaal ook wel mee te vallen. Mrs. T. en Mr. T. zijn nog steeds best streng. Maar niet in die zin van ‘dat er niets mag’. Sterker nog, er mag heel veel in huize Mrs. T.. Tot op zekere hoogte. Dan gaan de regels gelden. En dan weet Grote Zus dat ze geen 3x moet zeuren. En weet je wat het leuke is? Dat heel veel mensen gek zijn op Grote Zus. Omdat ze zo gezellig is, lief en vrolijk. Ze zit lekker in haar vel. En dat zal vast en zeker voor een groot deel in haar karakter zitten, maar Mrs. T. is ervan overtuigd dat de opvoeding die zij krijgt daar ook mede voor heeft gezorgd. En natuurlijk tonnen liefde!

Mrs. T. ‘ergert’ zich ook wel ‘ns aan andermans kinderen. Ze zou liegen als ze zou zeggen dat ze dat niet zou doen, maar meer ergert ze zich aan de ouders van die kinderen. Het is voor Mrs. T. juist weer onvoorstelbaar dat zij bepaald gedrag van hun kind(eren) goedkeuren/tolereren. Voor een kind is het logisch: ‘wat ik mag, dat doe ik’. Ouders zouden toch de kaders aan moeten geven van wat wel en niet mag. Mrs. T. weet dat ze zich dan weer op gevaarlijk terrein begeeft. Want wat zij normaal vindt, vinden anderen stom of juist overdreven of … En wat te denken van kinderen die bijvoorbeeld ADHD of PDD-NOS hebben, daarvan valt het gedrag niet te voorspellen. Mrs. T. sprak eens met een moeder van een kind met ADHD. Zij vertelde dat het vooral heel erg is om de verstoorde blikken of de ‘stille’ opmerkingen van omstanders op te vangen als haar kind zich ‘misdraagt’.

Tot op heden vindt Mrs. T. opvoeden nog niet eens zo heel erg moeilijk. Het enige wat Mrs. T. af en toe lastig vindt is om om te gaan met het verdriet van Grote Zus als een ander kind/vriendinnetje (per ongeluk of expres) Grote Zus pijn doet met hetgeen hij/zij zegt. Wat dat betreft is Grote Zus niet bepaald weerbaar. Aan de andere kant? Wil Mrs. T. een kind dat overal een weerwoord op heeft of vooraan staat te dringen?

Mrs. T. denkt oprecht dat kinderen baat hebben bij duidelijkheid en discipline. Regels zijn regels en in principe niet te overtreden. Mr. T. zei het ooit heel treffend: “Het is beter in het begin de teugels goed strak te houden, zodat je ze later kunt laten vieren”. Mrs. T. is het daar roerend mee eens.

Mrs. T. gelooft in positief gedrag belonen (en dat zijn gewoon complimentjes, (extra) aandacht of knuffels) maar soms is er niets anders mogelijk dan een standje geven. De hal heeft in huize Mrs. T. wat dat betreft al heel wat momentjes een tegensputterende Grote Zus (die overigens al in geen vier jaar meer in de hal heeft moeten staan!) en Kleine Zus (maar nog niet zo vaak, want ze dient natuurlijk wel te begrijpen daar die hal dan voor is) mogen herbergen.

Hieronder wat resultaten van het onderzoek.

Het leukste van kinderen:

  1. Onvoorwaardelijke liefde
  2. Beleven van het opgroeiproces/zien hoe ze zich ontwikkelen
  3. Gezelligheid
  4. Ze houden je een spiegel voor / vormen je als mens
  5. Doorgeven van onze genene aan een volgende generatie
  6. Ze houden je jong
  7. Reuring in huis / nooit saai
  8. Ze relativeren het (eigen) bestaan
  9. De verwondering
  10. Ze houden het kind in mezelf levend
Grootste ergernissen bij andere kinderen:

  1. Brutaliteit / grote mond
  2. Asociaal gedrag
  3. Stiekem gedrag
  4. Ongehoorzaamheid / niet luisteren
  5. Vloeken / grove taal
  6. Agressief gedrag
  7. De ik, ik, ik-mentaliteit
  8. Te vrij
  9. (Te) onbeleefd
  10. (Te) verwend
Grootste zorgen over gedrag/ontwikkeling:

  1. Kwetsbaarheid / (over)gevoeligheid
  2. Faalangst
  3. Drift / woede
  4. Gebrek aan weerbaarheid / snel van slag
  5. Eisen gedrag / veel aandacht vragen
  6. Omgang met Mr. T.s / vriendinnetjes
  7. Gezondheid
  8. Angsten
  9. Gewicht
  10. Eten
Meeste twijfel aan:

  1. Of ik ze wel voldoende wapen tegen de gevaren van de maatschappij
  2. Of ik wel voldoende tijd voor ze heb
  3. Of ik ze wel goed genoeg voorbereid op hun toekomst
  4. Of ik ze niet teveel verwen
  5. Of ik ze wel voldoende zelfstandigheid / zelfredzaamheid bijbreng
  6. Of ik ze financieel / materieel wel voldoende bied
  7. Of ik ze wel voldoende stimuleer
  8. Of ik ze wel een goede basis bied
  9. Of ik wel het goede voorbeeld ben
  10. Of ik ze wel de juiste normen en waarden bijbreng
Belangrijkste opvoedingsdoelen:

  1. Dat mijn kind gelukkig is
  2. Dat mijn kind verantwoordelijkheidsgevoel heeft
  3. Dat mijn kind rekening houdt met anderen
  4. Dat mijn kind zelfredzaam / zelfstandig is
  5. Dat mijn kind respect heeft voor ouderen
  6. Dat mijn kind goede manieren heeft
  7. Dat mijn kind zelfstandig oordeelt
  8. Dat mijn kind verdraagzaam is
  9. Dat mijn kind behulpzaam is
  10. Dat mijn kind nieuwsgierig en leergierig is

Bij sommige items heeft ze gevoelens van herkenning, bij andere begrijpt ze het belang niet. Maar is dat niet juist het leuke van al die ouders en al die kinderen? Dat we het allemaal naar beste kunnen en met de allerbeste bedoelingen doen?

Twee eerdere logjes over opvoeden van Mrs. T. lezen: klikkerdeklik en klikkkerdeklik!

Wat vind jij van de lijstjes die hierboven staan? Herken je er veel of juist weinig in? En wat vind jij nou eigenlijk van opvoeden?