W.o.W.: trappenhuis

W.o.W.: trappenhuis

Toen hij door het kijkgaatje keek zag hij zijn Beatrice. De rode jurk paste haar precies. Haar taille was adembenemend en haar borsten drukten tegen het strakke lijfje. Haar haren zijn opgestoken: ze ís Beatrice!

Hij opent de deur, doet een stap naar binnen en reikt haar zijn hand: ‘Beatrice, het diner is gereed’. Zij neemt zijn hand aan, de hare voelt verrassend koel en hij verbaast zich over haar beheerste houding. Zij zegt: ‘Edmund, ik verheug me op een gezellig samenzijn’.

Haar reactie is volledig anders dan hij ingecalculeerd had. Hij verwachtte een hysterisch bange vrouw aan te treffen die hij zou moeten verdoven om zijn spel te kunnen spelen. Hij verwachtte zeker niet de koelbloedige vrouw die nu naast hem loopt.

Hij hoort hoe ze zachtjes haar adem inhoudt als ze het adembenemende trappenhuis ziet dat ze naderen. Die reactie doet hem deugd. Ze dalen de trappen af en gaan de eetkamer binnen.

Het kaarslicht heeft een prachtig effect op de ruimte, verlicht de tafel en de openhaard maar laat de hoeken van het vertrek duister. Weer voelt hij een reactie als ze het schilderij aan de schouw ziet. Ze wil iets zeggen, maar slikt haar woorden onmiddellijk in. Hij is onder de indruk van zijn keuze, dit gaat een interessante avond worden.

Hij leidt haar naar haar stoel, zij gaat zitten, hij schuift de stoel aan. Vervolgens loopt hij naar het andere eind van de tafel en neemt plaats. ‘Luister Beatrice, zo gaan we het doen’.


Voor deel 1: klikkerdeklik en voor deel 2: klikkerdeklik.

Voor het onderwerp van deze twee weken: klikkerdeklik. Voor de spelregels klikkerdeklik.

Weten

Vorige week woonde Mrs. T. de afscheidsviering bij van haar collega. Dat woord, afscheidsviering, dat vindt Mrs. T. wat raar in deze context, maar zo werd het genoemd. Want wat vier je dan eigenlijk? Het leven van die persoon lijkt Mrs. T., toch zeker niet de dood? Afscheid vieren vindt Mrs. T. in ieder geval een rare woordcombinatie.

Een afscheidsviering dus, met een aantal toespraken, persoonlijke woordjes en muziek. Heel mooie muziek; pianospel, live gezongen nummers, een aantal nummers van CD. Als Mrs. T. deze muziek nu zal horen, dan zal ze altijd aan C. moeten denken.

Mrs. T. denkt er eigenlijk liever niet over na, maar het is natuurlijk wel belangrijk dat je van elkaar weet wat er moet gebeuren als de ander er niet meer is. Mrs. T. weet dat Mr. T. begraven wil worden en Mr. T. wil ook een Katholieke begrafenis. Maar Mrs. T. zou het dan eigenlijk niet zien zitten om daar (heel) veel religieuze zaken omheen te zien. Maar waarschijnlijk wil Mr. T. dat (toch?) wel. En het draait dan natuurlijk om hem. Mrs. T. weet uiteraard van welke muziek Mr. T. houdt en ook welke nummers het einde voor hem zijn, maar zijn dat ook de nummers die hij op zijn afscheid zou willen laten horen? Mmm, het wordt wellicht tijd voor een gesprek hierover.

Mrs. T. zelf weet het eigenlijk helemaal niet. Cremeren of begraven? Cremeren en dan op de (Katholieke) begraafplaats hier in het dorp (de enige begraafplaats in het dorp overigens) in de urnenmuur (is die er eigenlijk wel een?), dat is misschien wel wat? Of toch maar begraven? En dan in ieder geval zo dat Mr. T. en Mrs. T. bij elkaar kunnen liggen (uiteraard voor beiden over heel veel jaren!). Welke muziek moet er gedraaid worden? In ieder geval ‘Time in a bottle’ van Jim Croce en zo zijn er nog een aantal heel mooie nummers wat Mrs. T. betreft. Een Katholieke uitvaart, dat ziet Mrs. T. niet zitten, dus zo’n afscheids’viering’ als men voor collega C. had georganiseerd is ‘zo gek nog niet’.

Het zijn dingen waarover de meeste mensen waarschijnlijk niet graag denken. Soms vraagt Mrs. T. zich ook wel af hoeveel partners het echt van elkaar weten? Wat de ander wil na zijn/haar overlijden. De meest naaste collega van C. vertelde Mrs. T. dat ze af en toe erg stond te kijken over de keuzes die er gemaakt werden voor het afscheid van C..

Dus, de vragen van vandaag: weet jij hoe jij jouw afscheid wilt hebben? Weet jouw partner (of eventuele andere nabestaanden) hoe jij erover denkt? En weet jij wat de wensen zijn van jouw partner of andere mensen die heel erg dicht bij je staan?

De lucht in

sandra heeft genoeg van de file. ze gaat de lucht in. ze stapt in en de ballon gaat vanzelf naar boven. in het begin is ze een beetje bang. maar dat gaat vanzelf over. in de lucht is het veel leuker! ze kijkt naar beneden. daar ziet ze opa. ze zwaait maar opa ziet haar niet ze zit te hoog. ze ziet een lange file. meschien zit heel het dorp wel vol. het is prachtig daar boven roept sanra uit. de wolken draaien om haar heen! nou vind ze het wel goed ze wordt een beetje duizelig! snel laat ze een zak vallen van de mand en ze daald. nou staat ze weer veilig op de grond!! EINDE.

Eindelijk weer een verhaal van Grote Zus! De foto is helaas niet al te best en haar potlood-handschrift ook niet zo geweldig, maar het verhaal staat weer als een huis. Grote Zus lost gewoon even het file-probleem op: allemaal de ballon in mensen!

Nu alleen nog even aan Grote Zus vertellen dat de ballon juist zal stijgen als ze ballast naar beneden gooit.

Verstandig

Vooruit, omdat het dierendag is vandaag een wijze (en welbekende?) uitspraak van Franciscus van Assisi.

Grant me the serenity to accept the things I cannot change.

The courage to change the things I can.

And the wishdom to know the difference.

Kan jij je vinden in deze tekst?