W.o.W.: simpel / dromen

Langzaam kwam ze vooruit. Allemachtig, wat waaide het! Het regende gestaag en ze voelde de koude druppels door haar jas naar binnen sijpelen. Deren deed dat haar niet. Ze voelde niets. Helemaal niets en toch deed juist dat haar pijn.

Het was hen gelukt. Hoe ze ook haar best deed, wat ze ook probeerde, telkens weer werd haar hoop de grond in geboord. Ze werd vernederd als ze aardig probeerde te zijn. Ze werd geslagen als ze een weerwoord gaf. Tot twee keer toe waren haar gymspullen verdwenen en laatst haar agenda.

Waarom de dingen liepen zoals ze liepen? Ze had werkelijk geen idee. Zij was dezelfde Anouk. Wat veranderd was, was de omgeving waarin ze woonde. En die omgeving was zo slecht nog niet. Binnen een week had ze een goed contact met haar buurmeisje. Karlijn zat helaas alleen niet op haar school.

En die nieuwe school, die was een nachtmerrie gebleken. Wat ze ook probeerde, wat ze ook deed, iedere poging werd genadeloos afgestraft. Haar punten, altijd meer dan prima, kelderden. Het zou niet lang meer duren of haar moeder zou ingelicht worden. Dan zou de ellende helemaal niet te overzien zijn. Ze kon haar moeder toch niet opzadelen met nog meer zorgen? Sinds de scheiding lachte ze nooit meer.

Het was hen gelukt, ze was lam geslagen, haar hoop op aansluiting volkomen gevlogen. In haar oren galmde de laatste verwensing nog na: ‘Keep dreaming kutwijf, jij bent veel te simpel om ooit bij ons te kunnen horen!’.


Een nieuwe W.o.W.! De opdracht van deze twee weken inspireerde in één dag al veel ‘mede-wow-wers’: klikkerdeklik. Voor de spelregels klikkerdeklik.

Van boeken krijg je nooit genoeg

Er liggen hier drie boeken klaar om ‘te recenseren’. Daar kan Mrs. T. dus drie logjes aan besteden, maar er staan al zoveel logjes in klad klaar dat het niet echt zinvol is om er daar weer drie aan toe te voegen.

Mrs. T. gooit de drie boeken dus maar even in één logje. Het zijn drie totaal verschillende boeken: een historische roman, een thriller en een (gewone) roman.

Pilaren van de aarde, Ken Follet.

Mrs. T. las eind 2007 ‘Brug naar de hemel‘ en genoot met volle teugen van een middeleeuws Engeland. Wat een prachtig boek was dat. Brug naar de hemel was het ‘vervolg’ op ‘Pilaren van de aarde’ (ook verschenen als ‘De Kathedraal’) en ook dit boek is hemels!!! Wat een geweldige schrijver. Echt een aanrader!

Wie goed doet, Dean Koontz

Een van Mrs. T.’s favoriete schrijvers. Koontz schrijft thrillers en fantasy. Vaak zijn zijn boeken een mix van beiden. Mrs. T. moet eerlijk zeggen dat ze Koontz de laatste tijd wat minder begon te vinden, maar dat had vooral te maken met zijn fantasyboeken. Hoewel de schrijfstijl van Koontz helemaal geweldig is. Korte zinnen, mooie opbouw, fijne humor. Zo’n schrijfster zou Mrs. T. ook wel willen zijn.

‘Wie goed doet’ gaat over een man die aangezien wordt voor een huurmoordenaar. Per abuis krijgt hij een envelop met geld, een foto en een schriftelijke opdracht de vrouw op de foto om te brengen. Tim besluit de vrouw te redden, wat volgt is een waanzinnige achtervolging door de echte huurmoordenaar. Dit was weer een oude, vertrouwde Koontz!

Twee zusjes, Kristin Hannah

Mrs. T. kocht dit boek bij de Hema, gewoon voor een keertje tussendoor. En het was een zeer aangenaam tussendoortje. Op vrijdag erin begonnen en op de zondag pyjamapartydag uitgelezen. Het boek gaat over twee zussen die een zeer problematische verstandhouding hebben. Het begin is wat rommelig, maar gaandeweg begint het boek meer en meer te leven en aan te spreken. Ook in dit boek de nodige (wrange) humor, (verloren) liefdes, ongeluk, dood, geluk, verdriet, verwerken. Een typische roman wel, die na een zeer duistere periode, natuurlijk toch nog helemaal goed afloopt. Echt een happy ending volgens het boekje.

W.o.W.: durf

Ik durf het wel …

Ik durf …

Hoe laat zou het eigenlijk zijn? Ik moet zorgen dat ik op tijd ben voor de repetities en ik heb Jaap beloofd hem op te halen. Oh, kwart over zes, nog tijd genoeg.

… het niet …

Ik durf het …

Zou Jaap eigenlijk komend weekend dan toch nog naar die klassenfuif gaan? Misschien kunnen we gewoon samen gaan? Of zou dat stom zijn?

… wel …

Ik durf het niet …

Ik durf het …

Wat zou Jaap eigenlijk zeggen als hij mij hier zo met dat bloemetje zou zien zitten? Ik denk dat hij me helemaal voor gek zou zetten. Misschien is het gewoon beter dat ik niets zeg en vooral ook niets doe? Maar dan kom ik het nooit te weten en ik word gek als ik dit niet met hem bepraat!

… wel …

Ik durf het niet …

Ik durf het wel!!!

Ik durf het eigenlijk helemaal niet. Maar ik moet het doen. Gewoon, omdat Jaap nou eenmaal Jaap is en ik ik. Omdat hij het verdient dat ik eerlijk tegen hem ben. Maar ik wil hem niet laten schrikken en zeker zijn vriendschap niet missen! Pfft, ik ken hem gewoon veel te lang, dat is het hem. Jaap en ik, samen in de poppenhoek op de kleuterschool. Ik zou willen dat het realiteit werd: Jaap en ik samen in de poppenhoek! Ik durf het wel!!! Ik ga Jaap vertellen dat ik hopeloos verliefd op hem ben!


De opdracht van deze twee weken heeft alles te maken met lef. Het lijkt Mrs. T. best heel dapper als je je allerbeste (jeugd)vriend durft te bekennen dat je hoteldebotel van hem bent!

Voor de spelregels van Write on Wednesday: klikkerdeklik.

Hoop

Het is moeilijk te zeggen of er werkelijk zoiets als hoop bestaat.

Het is met de hoop als met de wegen op het platteland.

Er was nooit een weg, maar als veel mensen dezelfde richting oplopen ontstaat de weg vanzelf.


Deze tekst las Mrs. T. ooit ergens en hij laat haar niet los. Kan jij je vinden in dit korte stukje tekst. En wat is hoop precies voor jou?