Schrikkellog

365 Dagen in het jaar webloggen (en af en toe zelfs twee logjes per dag), dat wil nog wel lukken. Maar 366 dagen? Dat is toch echt een brug te ver.

Mrs. T. heeft geen idee waar ze het over kan hebben op deze extra dag van het jaar. Iemand suggesties?

Honderd goede dingen

Noteer honderd goede dingen. Een soort van stokje van (wederom) Inge.

  1. Grote Zus en Kleine Zus
  2. Mr. T.
  3. Ouders
  4. Kwetsbaar kunnen zijn
  5. Dromen
  6. Een huis een thuis maken
  7. De poes
  8. De lente die er aan komt
  9. Denken ooit nog schrijfster te worden
  10. Foto’s maken
  11. Momenten koesteren
  12. Genieten van peuterpubergedrag
  13. Meeleven met de dingen die Grote Zus bezig houden en zalige gesprekken met haar voeren
  14. Kietelen
  15. Rake teksten verzamelen
  16. Trots zijn op Mr. T. en zien hoe zorgzaam hij is
  17. Altijd liefde om je heen hebben
  18. Mega Mama zijn (variant op Mega Mindy volgens Kleine Zus)
  19. Een bos bloemen op tafel
  20. Fijne collega’s
  21. Planten in huis
  22. Boeken
  23. Goede gesprekken
  24. Laarzen die om je kuiten passen
  25. Zoete rode wijn
  26. Bloeddonor zijn
  27. Goed slapen
  28. Plannen maken
  29. Vertrouwen hebben in de mensen om je heen
  30. Geraakt worden door wildvreemde webloggers en het medeleven dat er is
  31. Uit eten
  32. Werken
  33. Zonsopkomsten en zonsondergangen
  34. Warme sokken
  35. Binnen zijn als buiten de wind om het huis raast (of juist door zo’n hevige wind wandelen)
  36. Blauwe luchten
  37. Zonnestralen
  38. Knuffelen, kusjes en zbrts
  39. Vogels in de tuin
  40. Wonen in Nederland
  41. Frutsels om je heen
  42. Lammetjes in de wei
  43. Feesten
  44. Groter groeien
  45. Vakantie
  46. Indrukwekkende mensen
  47. Muziek
  48. Schaterlachen
  49. Ondeugend zijn
  50. Opvoeden
  51. De geur van gemaaid gras
  52. Saamhorigheid
  53. Fietstochten
  54. Vriendschap
  55. Maïs zien groeien
  56. Blije mensen
  57. De wondermooie wereld
  58. Voetreflex
  59. Nieuw leven (babietjes, kalfjes, lammetjes, kittens, puppy’s, het lichtgroene blad van treurwilgen, knoppen in planten en bomen etcetera, etcetera)
  60. Koken voor geliefden
  61. Telkens weer opnieuw verliefd zijn (op Mr. T., op de meiden, op het leven)
  62. Avontuur
  63. Natte enkels
  64. Douchen met heel heet water
  65. Afzien op de hometrainer
  66. Rikken of spelletjes doen
  67. Naar de bioscoop
  68. De gesprekken van je Grote Zus dochter en haar vriendin(netjes) ‘afluisteren’
  69. Stayokay
  70. Zondagse frietjes en feestpap
  71. Oma en opa zien genieten van hun kleinkinderen
  72. Het strand en de zee als het niet druk is
  73. Samen op de bank
  74. Sinaasappels die precies smaken zoals ze er uit zien
  75. Mr. T. die Mrs. T.’s rug aait
  76. Theater
  77. Kleine Zus naar bed brengen en dan nog zeker een uur genieten van de liedjes die zij zingt en die door de babyfoon te horen zijn
  78. Asperges
  79. Genieten van andermans vreugde
  80. Leren
  81. Webloggen
  82. Elkaar groeten in het voorbijgaan
  83. Een heerlijke salade
  84. Cultuur
  85. Kaarsjes aansteken in een kerk of kapelletje
  86. Dromen van misschien wel een ander huis ooit
  87. Klaar staan voor anderen
  88. Het platteland
  89. Cadeautjes geven èn krijgen
  90. Spannende/leuke/interessante uitjes bedenken voor de meiden zonder dat ze weten dat er een spannend/leuk/interessant uitje aan zit te komen
  91. Een boswandeling in het maakt niet uit welk seizoen
  92. Vriendendagen
  93. Met rubberlaarzen in waterplassen stampen
  94. Zweedse klompen
  95. Zachte handdoeken uit de droger
  96. In de tuin werken
  97. Angst overwinnen (vooral als dat lukt)
  98. Schone ramen
  99. Blij zijn als we alle vier gewoon lekker veilig thuis zijn
  100. (Het) Leven

Heerlijk gewoon even bezig zijn met het neertypen van 100 goede dingen. Daar wordt Mrs. T. blij van!

En er zijn nog zoveel meer goede, mooie, wonderbaarlijke dingen. Misschien dat dit stokje een olievlek aan positiviteit teweeg kan brengen???

Nachttrein naar Lissabon

Wellicht dat Mrs. T. nog te jong is voor dit boek van Pascal Mercier? Of beter, de fase waarin Mrs. T.’s leven zich bevindt leent zich niet tot het lezen van dit boek. Want, te veel afleiding en ook te veel moeten nadenken over hetgeen geschreven wordt.

Niet dat het thema van het boek niet erg aansprekend is. Juist niet, verre van dat. De Volkskrant schreef zelfs ‘Een magistrale roman over alle grote vragen van het bestaan’. En dat klopt. Het boek is mooi, intrigeert maar vraagt ook doorzettingsvermogen.

Op de achterflap:

Midden in een les verlaat de leraar Raimund Gregorius het klaslokaal. Opgeschrikt door het plotselinge besef dat de tijd hem door de vingers glipt, laat hij zijn geordende leven achter zich en vertrekt hij nog diezelfde nacht met de trein van Bern naar Lissabon. De aanleiding voor deze drastische stap is een boek dat hij bij toeval in handen heeft gekregen. Het is van Amadeu Prado, een Portugese arts die zo indringend schrijft over de diepste ervaringen in het leven van de mens, dat Gregorius er niet meer van loskomt. In Lissabon gaat hij op zoek naar sporen van Prado en komt hij in contact met mensen wier leven vervlochten is geweest met dat van deze raadselachtige man.

De eerste keer dat Mrs. T. aan het boek begon (ze kreeg het vorig jaar voor haar verjaardag) legde ze het al na een bladzijde of 10 weg. De tijd was niet rijp. En ook dit keer kostte vooral de eerste 150 bladzijdes Mrs. T. moeite. Niet omdat het verhaal niet prachtig in elkaar zit, dat zeker niet, maar omdat dit boek vraagt om zeer geconcentreerd lezen. En dan nog mist de lezer (of beter Mrs. T.) dingen.

Er zitten verscheidene lagen in het boek: de schrijfsels van Amadeu Prado, zijn jeugd, zijn band met zijn ouders en zusters, de herinneringen van hen die Prado gekend hebben, het verzet, vriendschap en liefde, verwachtingen, het hier en nu èn het verleden van Raimund Gregorius: al deze invalshoeken maken het boek ingewikkeld. Mooi ingewikkeld, maar toch ook lastig.

Mrs. T. is blij dat ze het boek gelezen heeft maar Mrs. T. weet ook zeker dat ze het ooit nog ‘ns een keer opnieuw zal lezen.

Heb jij dat ook ooit gehad met een boek? Dat je, toen je het uit had, al wist dat je het ooit opnieuw zou gaan lezen? En zo ja, welk boek was dat dan?

Oude Beer

Aanschouw de door Kleine Zus zeer gewaardeerde Oude Beer. Oude Beer is haar alles. Had Grote Zus nooit behoefte aan een lievelingsknuffel, Kleine Zus denkt daar heel anders over.

Oude Beer werd door Mrs. T. gekocht om de babykamer van Grote Zus op te leuken. Oude Beer stond gedurende Grote Zus haar babytijd mooi te wezen op een plankje. Oude Beer is namelijk een beer van stand. Een behoorlijk dure beer ook, gekocht in een woondecoratieshop en uiteraard niet meer aan te komen. Maar goed, Grote Zus taalde niet naar Oude Beer.

Hoe anders is Kleine Zus. Vanaf het moment dat zij tot grijpen in staat was, was Oude Beer uitverkoren. Oude Beer gaat mee naar bed, Oude Beer gaat mee naar de badkamer, Oude Beer gaat mee naar beneden en Oude Beer gaat regelmatig mee op avontuur. Voor Mr. T. en Mrs. T. is het dan ook zaak ervoor te zorgen dat Oude Beer weer mee naar huis gaat, dat zal wellicht door veel ouders herkend worden.

Oude Beer was een chique beer, door de speciale behandeling van Kleine Zus werd Oude Beer al snel enigszins smoezelig en viezig. Oude Beer verspreide meer en meer een soort van territoriumgeur, kortom: Oude Beer stonk. Verschrikkelijk. Maar Mrs. T. durfde Oude Beer niet echt te wassen. Temeer omdat zijn velletje op sommige plekken toch wel erg dun aan het worden was.

Maar je leest het goed. Oude Beer stonk. Verleden tijd dus. Oude Beer ruikt weer fris. Noodgedwongen overigens. Kleine Zus was wat ziekjes en moest overgeven. Dat deed zij op de bank (gelukkig niet in het vloerkleed, afkloppen!) én op Oude Beer. Was met de ‘oude’ geur van Oude Beer nog wel enigszins te leven, nu was er geen enkele twijfel meer mogelijk: Oude Beer moest in bad!!!

Mr. T. heeft Oude Beer in een heus sopje gewassen en hem zorgvuldig gekneed en gespoeld. Vervolgens weekte Oude Beer een paar uur in een lekker schoon sopje. Daarna heeft Oude Beer een x-aantal uren in de badkuip uit zitten druppen om als laatste een dikke 10 uur op de verwarming te liggen. Oude Beer ziet er weer piekfijn uit (en veel belangrijker: hij ruikt hartstikke fris).

En Kleine Zus, die sliep die nacht zonder Oude Beer prima, met Jonge Beer (ooit door Mrs. T. aangeschaft om een eventueel verlies van Oude Beer alvast wat te verzachten). Maar zodra Oude Beer droog (genoeg) was was hij toch weer haar lievelingsknuffel!

Zenuwcentrum

Hier gebeurt het! Vanaf deze plek in de woonkamer knutselt Mrs. T. haar logjes in elkaar en surft zij over het weeweewee om bij haar collega-bloggers langs te gaan.

Er staat altijd een glas en een kan met water en Toakse zit tijdens het computeren op een eetkamerstoel. Op het plankje liggen twee boeken klaar om een ‘recensie’ over te schrijven (Verboden vruchten en Dochter van Isfahan) en natuurlijk mag een woordenboek niet ontbreken. Het computermeubel zelf is van Ikea.

En jij: een ingericht computerhokje en zo ja waar? Of ben je meer van de laptop? Goh, dit is eigenlijk best een leuk stokje. Toch?

De praktijk van de voorlichting

Tijdens het leegruimen van het huis van Mrs. T.’s schoonouders komen er geweldige dingen te voorschijn. Oude foto’s, devotia, boeken, servies, brieven en nog heel, heel veel meer.

Wat onder andere te voorschijn kwam was het boekje ‘De praktijk van de voorlichting’ uit 1952: een theoretische verhandeling over de opvoeding van de kinderen tot het huwelijk en uitgewerkte voorbeelden voor ouders en opvoeders. Het boekje is uitgegeven door de Katholieke kerk. Het bevat een dikke 100 bladzijdes en acht losse bijlagen:

  1. Het moederschap
  2. Jongens in de puberteit
  3. Meisjes in de puberteit
  4. Moederschap en Vaderschap voor jongens
  5. Moederschap en Vaderschap voor meisjes
  6. Hoe behoort een jongen te staan ten opzichte van het meisje?
  7. Hoe behoort een meisje te staan ten opzichte van de jongen?
  8. Een ernstig woord tot de jongens en meisjes die zich voorbereiden op het Huwelijk

Het boek en de bijlagen zijn dus al een dikke vijfenvijftig jaar oud en ze staan vol met zinnen en woorden die wij heden ten dage weglachen. Hoe men toen jonge mensen voorlichtte, dat vinden we nu volkomen ouderwets. En dat is grotendeels terecht meent Mrs. T.. Seksualiteit wordt aangeduid als iets heel speciaals (waar Mrs. T. het mee eens is), maar ook als iets viezigs en het verkennen en ontdekken van je eigen lichaam wordt als zeer onkuis èn zondig aangemerkt (waar Mrs. T. het helemaal niet mee eens is).

Hoe anders wordt er in onze tijd over seks gesproken èn hoe anders wordt nu seks beleefd! Mrs. T. wil wel even melden dat ze de zeer vrije seksuele moraal van nu het andere uiterste vindt. Mrs. T. vindt het verbazingwekkend hoe jong sommige kinderen al van de hoed en de rand weten! Dat is in Mrs. T.’s ogen volkomen misplaatst en het maakt het speciale van seksualiteit tot een -in haar ogen- wat vunzig gebeuren. Maar goed, hier komt Mrs. T. in deel II of III (of misschien zelfs wel IV) van dit nieuwe logonderwerp wel op terug, want er volgen uiteraard nog meer logjes mèt foto’s van boekjes.

Jongens in de puberteit


Meisjes in de puberteit

Iemand enig idee waarom de meisjes het met ‘maar’ vier bladzijdes moesten doen?

Kippenvel

Het was geweldig!!! Wat een stem heeft die man! Perfect verstaanbaar (jawel Mrs. T. heeft het over de als slecht verstaanbaar bekend staande Frank Boeijen), geweldig geluid. Mooie nummers, indrukwekkende teksten.

Echt, als je een paar logjes geleden invulde dat je Frank Boeijen helemaal niets vindt, dan is het misschien toch ‘ns tijd om je grenzen te verleggen. Luister ‘ns een nummer op You Tube. Echt, het is genieten van een vakman pur sang.