Van 1521 tot nu

Mrs. T. las weer ‘ns een aantal boeken waarover ze graag haar persoonlijke mening wil geven.

Allereerst: De zusjes Boleyn (verfilmd als ‘The Other Boleyn Girl) van Philippa Gregory.

Een prachtige historische roman over Maria en Anna Boleyn en hun leven aan het Engelse hof. Zowel Maria als Anna delen het bed met Hendrik nummero 8 en voor Anna loopt dat uiteindelijk niet al te best af.

Door de eerste 100 bladzijdes moest Mrs. T. zich trouwens wel wat heen worstelen, maar gelukkig waren de resterende 540 bladzijdes meer dan de moeite waard. In het begin is het ook wat lastig om alle personages in het boek te (her)kennen en de draad vast te houden.

Het boek geeft een interessant kijkje in het leven aan het hof. Van de totale ledigheid waarin de hofdames hun dagen slijten tot intriges en gruwelijkheden. Mrs. T. verbaast zich over de grenzeloze ambitie van de familie Boleyn/Howard en de manier waarop de ouders en de oom van Anna en Maria met hen omgaan. Ongelooflijk hoe wreed en berekenend mensen kunnen zijn! Het leven schenken aan mannelijke troonopvolgers is het allerbelangrijkst voor de echtgenotes van Hendrik en Mrs. T. vraagt zich echt af wat de dames in hem zien (gezien de afbeelding op Wikipedia). Zou het dan toch zo zijn dat rijkdom en macht in zulke gevallen al het andere overschaduwt?

Wikipedia’en (of op andere manieren via internet naar achtergrondinformatie zoeken) doet Mrs. T. trouwens wel vaker als ze een historische roman leest. Dat maakt het boek vaak nog leuker!

Vervolgens: Boetekleed van Ian McEwan (verfilmd als Atonement).

Dit boek speelt zich af in de periode 1935 tot het begin van WO II met een epiloog in 1999. De rijke Briony is in 1935 een dertienjarig meisje met een levendige fantasie. Op zekere dag bespiedt zij haar oudere zus Cecilia met Robbie, de zoon van de dienstbode. Later op die dag wordt er een misdaad gepleegd en Briony beschuldigt Robbie daarvan. Deze onterechte beschuldiging heeft verstrekkende gevolgen voor Robbie en Cecilia, maar ook voor Briony die gebukt gaat onder schuldgevoel.

De liefde tussen Robbie en Cecilia laat zich niet doven en Cecilia neemt afscheid van haar ouderlijk huis. Robbie mag de gevangenis verlaten als hij zich aanmeldt bij het leger en hij wordt in het boek gevolgd terwijl hij in Frankrijk op de vlucht is.

Over dit boek moet Mrs. T. bekennen dat het eerste stuk (dat zich afspeelt in 1935) haar niet echt kon boeien, maar dat maakt het boek vanaf deel 2 meer dan goed.

Ten slotte: De reünie van Simone van der Vlugt.

Dit boek kreeg Mrs. T. voor haar verjaardag en was haar eerste kennismaking met Simone van der Vlugt. Best een heel aardig boek vond Mrs. T.. Geen hoogvlieger, maar een leuk boek.

Simone’s schrijfstijl is erg soepel en dat maakt dat Mrs. T. het boek uiteindelijk in een paar uur uit had (wel verdeeld over een dag of drie hoor). Wat Mrs. T. bijblijft zijn vooral de treiterijen en het gepest dat Sabine als middelbare scholier heeft moeten ondergaan en wat dat met haar gedaan heeft.

Mrs. T.’s eindoordeel is dat dit boek een lekker boek voor even tussendoor is. Gemakkelijk leesbaar, spannend verhaal, verrassend (vergezocht?) einde.

Naar welk boek zou jouw voorkeur uitgaan?

Gisterenochtend

Gisterenochtend werd Mrs. T. op bed verrast met knutsels en cadeautjes. Kleine Zus had een heus kopje thee geknutseld en vertelt de rest van de dag aan iedereen die het maar wil weten dat ze ‘mama un kopju thee heef gegevu’. Grote Zus had een soort van moeder geplakt en in het kader van de talentenweken die ze net voor de meivakantie op school hadden in het hoofd van die moeder al Mrs. T.’s (moederlijke) talenten gestopt. Daarnaast had Grote Zus een heus lied geschreven dat ze uiteraard voor Mrs. T. ten gehore bracht. Erg lief!

Verder kreeg Mrs. T. de CD van Travis. Vooral ‘Sing’ en ‘Why does it always rain on me’ vindt Mrs. T. mooie nummers en de rest van de CD klinkt ook prima! En daarnaast nog een van Mrs. T.’s favoriete luchten: Cat de Luxe van Naomi Campbell. Kortom: lieve verwennerij!

De ochtend brachten we door bij de ouders van Mr. T. en daarna gingen we heerlijk lunchen bij de ouders van Mrs. T. waar ook broer en schoonzus met de kindjes waren. Stom genoeg hadden Mr. T. en Mrs. T. ook nog ‘ns een klein beetje ruzie op deze moederdag! Nou ja zeg, we hebben zelden ruzie, waarom dan net op deze dag? Natuurlijk zijn we er allang weer uit, want dingen niet uitpraten (zeker kleine ruzietjes niet die daardoor grote ruzies kunnen worden) is zo niet slim!

Tegen het einde van de middag vertrok Mr. T. met een aantal anderen richting Landgraaf om naar Roger Waters te gaan kijken. Mrs. T. heeft de tijd van de grote concerten reeds lang achter zich liggen eind jaren ’80 van de vorige (!!!) eeuw zag Mrs. T. Waters al ooit in Berlijn. Mrs. T., Grote Zus en Kleine Zus aten samen broodjes hamburger met een milkshake en tuttelden samen nog wat heen. Daarna de meiden in den douche en naar bed en Mrs. T. op de hometrainer rondjes draaien, oefeningen doen, douchen, webloggen, wijntje drinken, boekje lezen (De Overgave, zo indrukwekkend, zojuist uitgelezen en even laten bezinken om er binnenkort ‘ns een recensie over te schrijven) en slapen!

Al met al een pracht van een dag (op dat stomme ruzietje na!).

En Mrs. T.’s talenten volgens Grote Zus:

  • jouw talent: helpen
  • jouw talent: iets beloven en ook doen
  • jouw talent: computeren
  • jouw talent: mij verwennen
  • jouw talent: koken
  • jouw talent: lief zijn
  • jouw talent: sommen opschrijven*
  • jouw talent: lezen
  • Jouw talent: SUPER zijn als mama!

* Dat vindt Mrs. T. dan wel weer heel apart. We oefenen thuis extra met rekenen en Grote Zus vindt dat niet zo heel leuk om te doen (alhoewel haar resultaten beduidend beter worden).

Het zelfgecomponeerde lied:

Refrein:

Ik ben een vogel

al heel lang geweest

meestal ga ik wel voor iemand door het vuur!

Bevoorbeeld voor mijn gezin

en nu vooral voor … mama!

Couplet:

Mama wil je mee een vogel zijn?

Mama ga je mee, de hemel in?

Dat zou reuse zijn

Slot:

Dus als je wild, ga dan mee!

Want met z’n tweeën ben je sterker.

Maar als je niet wild, geefd dat niet,

dan blijf ik bij jou mijn liefste mama.

Dan ga ik niet de hemel in, oe!

Dat ‘oehoe’ waar ze mee eindigde werd zo vol overtuiging gebracht. Prachtig én brok in de keel!

Moederdag

Mrs. T.’s moeder zei altijd dat de zaterdag voor moederdag (een van) de leukste dag(en) van het jaar was. Dat kwam omdat zij en Mrs. T.’s vader op die dag altijd samen naar het tuincentrum gingen om dan zomergoed te kopen voor de tuin. Met zorg werden de plantjes uitgekozen, op kleur uiteraard, en vervolgens werden ze thuis in potten en in de losse grond geplant.

Inmiddels is Mrs. T.’s vader op bijna iedere zaterdag druk in de weer bij een neef van Mrs. T. en omdat hij al een aantal jaren met de VUT is, hoeft dat plantjes kopen niet meer per sé op deze bepaalde zaterdag.

Anyway: wat deed Mrs. T. gisteren? Juist, zij zette de traditie een beetje voort en ging met de meiden naar het tuincentrum en kocht daar haar zomergoed. In paars en wit, want de tuin werd jaren geleden door Mrs. T. ingericht met louter blauwe, paarse en witte bloeiers.

En dan is het dus alweer moederdag. Mrs. T. geniet van moederdag, van haar éigen moederdag, van die van haar moeder en ook van die de moeder van Mr. T.. Mrs. T. weet dat zij zich gelukkig mag prijzen dat er gewoon nog twee moeders in haar leven zijn.

Het zou Mrs. T. niets verbazen als voor veel mensen zo’n dag als moederdag (of vaderdag) helemaal niet leuk en juist extra confronterend is. Omdat hun moeder bijvoorbeeld overleden is, of omdat ze ruzie met haar hebben. Of wat te denken van die vrouwen die heel graag moeder willen worden, maar waarbij het om de een of andere manier gewoon niet wil lukken. Of moeders waarvan het kind juist overleden is?

Hoe dan ook: wat je ook gaat doen vandaag, of je nu wel of niet aan moederdag doet (want ook dat kan natuurlijk, dat je het een grote commerciële toestand vindt), wat voor gevoelens je ook zult hebben vandaag, Mrs. T. wenst jou in ieder geval een heel goede dag!!!

W.o.W.: egoïsme

Mrs. T. dacht en peinsde en schreef en deletete … er kwam niets uit haar toetsenbord waarmee Mrs. T. tevreden was. Fictie lukte niet, non fictie ook niet. Een verhandeling over egoïsme, dat zag Mrs. T. ook niet zitten. Conclusie: writersblock!

Gelukkig heeft Mrs. T. door de jaren heen een aantal citaten in haar notitieboek neergepend. En die citaten wil Mrs. T. haar lezers niet onthouden

“Het egoïsme van vele mensen is onschadelijk omdat ze toch niets te geven hebben” en “Een egoïst die slaagt noemt men een persoonlijkheid”, Jan Vercammen, vlaams schrijver.

“De egoïst heeft zelden zin voor humor, daar hij geen afstand van zichzelf kan nemen”, Sigmund Graff, Duits schrijver.

“Wie een kuil graaft voor een ander, is in elk geval geen egoïst”, Bert Rutten.

“We hebben tweeduizend jaar geleefd met het gebod: ‘Gij zult zorgen voor de naaste.’ Daar is weinig van terechtgekomen.De individualisatie baart ook mij zorgen, maar ik geloof dat de wal het schip zal keren. Ik stel voor om het egoïsme nog verder door te drijven totdat het omslaat in altruïsme. Als jij er bijvoorbeeld achter komt dat samenleven met anderen belangrijk is, en dat geldt voor elk mens, dan zoek je aansluiting. Pas wanneer je een rijk innerlijk leven hebt en weet wat je zelf wil, kun je er zijn voor anderen”, Wilhelm Schmid, Duits filosoof.

“Door voor anderen te leven, leeft de goede mens op de beste wijze voor zichzelf. Alle waarachtig altruïsme is gezuiverd egoïsme”, Dirk Coster, Nederlands schrijver.

Welk citaat bevalt jou het beste?


Zoals gezegd, de opdracht van deze week wilde niet echt vlotten. Voor de spelregels van Write on Wednesday: klikkerdeklik.

Twee stickers …

… verdiende Kleine Zus gisteren bij het Consultatiebureau. Omdat ze de blokjes in de juiste gaatjes deed, een vrachtauto na kon bouwen, een mooie rechte lijn zette, goed tegen de bal aanschopte en de ogentest meer dan prima deed!

Kleine Zus is groot voor haar leeftijd: 102½ centimeter (vorig jaar was dat nog 93 centimeter, ze is dus bijna 10 centimeter gegroeid). Ter vergelijking: haar grote zus was toen ze dik drie jaar was 96 centimeter.

Er zit wel een nadeel aan, aan dat zo groot zijn. Kleine Zus is nog niet eens drie en ze is net zo groot als de meeste vierjarigen. Daardoor wordt ze af en toe wat ouder ingeschat dan dat ze is en worden er dingen van haar verlangd die ze nog niet begrijpt.

Het kleine vrouwtje weegt 15,8 kilo (2,6 kilo meer dan vorig jaar). Haar lengte is ver boven de middellijn, haar gewicht er net onder.

Praten is goed, heupjes zijn goed, motoriek ook, kortom: goedgekeurd!!!

Die twee stickers zijn meer dan verdiend!