Leuk!

R. kwam gisterenochtend helemaal met het openbaar vervoer vanuit Amsterdam naar Mrs. T.’s woonplaats en arriveerde hier om 10.45 uur. En daar is Mrs. T. dan van onder de indruk, zo’n reis met het OV!!!

Waar Mrs. T. ook van onder de indruk was (en is), is het feit dat R. die hele reis maakte om Mrs. T. te interviewen!

Het interview ging over webloggen, waarom logt Mrs. T. web, wat drijft haar, wil ze iets bereiken en zo ja wat, gaat het om de reacties, hoe ervaart ze het trouwe kringetje bloggers om zich heen, heeft ze ooit een medeweblogger ontmoet of zou ze dat willen, wil ze haar lezers gewoon iets leuks vertellen of zou het ook nog fijn zijn als haar boodschap overkomt, heeft ze überhaupt een boodschap enzovoort en zo verder.

Mrs. T. geeft aan dat het webloggen een grote plek in haar leven inneemt. Was het een jaar geleden trouwens nog af en toe een ‘moetje’, nu logt Mrs. T. veel relaxter. Ze durft zelfs wel ‘ns niet te reageren bij anderen en dat is natuurlijk best stoer. Het schrijven van de logjes vindt Mrs. T. heel leuk, ze is het meest trots op de logjes uit de categorieën ‘Om even bij stil te staan’ en ‘Familie’ en natuurlijk realiseert ze zich dat men zich op de digitale snelweg anders kan voordoen dan in real life. Maar de weblogwereld (en dan in het bijzonder het kringetje waarbinnen Mrs. T. zich beweegt) is een heel mooie wereld, waarin zich veel oprecht betrokken en buitengewoon aardige mensen bevinden.

Anyway: het was een heel leuk interview en Mrs. T. vond het ontzettend tof om een keer mee te maken. Het doel van het interview mag Mrs. T. (nog) niet verklappen omdat het betreffende project zich nog in een zeer pril stadium bevindt, maar dat het interessant gaat worden staat natuurlijk buiten kijf.

Tijdens het interview wandelde Kleine Zus een beetje rond, tekende wat, ‘bemoeide’ zich met het interview en werd uiteindelijk (lekker verantwoord) achter/voor de TV geparkeerd. Rond tien over twaalf kwam Grote Zus uit school en wilde R. vertrekken. Tja, en dan komt Mrs. T. er toch weer achter in wat voor klein gat ze woont. De eerstvolgende buurtbus zou pas langskomen om 14.19 uur en het taxibedrijf dat gebeld werd had het eerste uur geen taxi’s vrij.

Uiteindelijk is R. dan ook boterhammen blijven eten en spraken we af dat Mrs. T. haar na de lunch naar het busstation zou brengen. Kleine Zus besloot dat zij naast R. wilde zitten (normaal zit ze altijd naast Mrs. T.), dat R. voor haar haar boterhammen moest smeren en na het eten wilde ze dat R. haar een boekje voorlas (dat is ze immers gewend, voorlezen na de boterhammen).

Uiteindelijk heeft Mrs. T. R. iets na enen bij het busstation afgeleverd en zijn zij en Kleine Zus nog even wezen shoppen. Kleine Zus had dringend behoefte aan nieuwe schoenen en al bij de eerste winkel slaagden we want daar kwamen we prachtige roze (uiteraard) laarzen tegen. Kleine Zus is helemaal blij en gruwelijk trots want ze heeft nog nooit laarzen gehad, ze laat iedereen zien dat ze ermee kan rennen en springen.

Maar goed, om die roze laarzen daar ging het hier niet over. Het ging over dat interview, wat Mrs. T. dus echt heel tof vond en waarover ze ongetwijfeld (zo gauw er wat meer bekend gemaakt mag worden), meer zal vertellen.

En om maar even met een ‘eenvoudige’ vraag te eindigen: wat betekent webloggen voor jou?

Het sterkste meisje van de wereld e.a.

Om de boekrecensies niet de overhand te laten krijgen, zal Mrs. T. maar weer een keer drie boeken tegelijk ‘bespreken’.

Het sterkste meisje van de wereld, of de autobiografie van een mislukt schrijver, Alex Boogers.

Mrs. T. las bij Stoere Schrijfster een enthousiast verhaal over dit boek en zij stelde voor allemaal het boek te gaan kopen, zodat het een heuse hit gaat worden. Tja, zo’n voorstel kan Mrs. T. moeilijk weerstaan! Stoere Schrijfster heeft niet overdreven, wat is dit een prachtig boek!

Op de achterflap:

In 2003 wordt Alex Boogers trainer van de vijftienjarige Soumia. Hij woont met vrouw en zoontje in een flat in Vlaardingen, zij met haar Marokkaanse familie in de Haagse Schilderswijk. Hoe meer de jonge vechtster erin slaagt haar leven te ontstijgen, met de wereldtitel als kroon op haar werk, des te gedesillusioneerder bevindt de schrijver zich achter zijn schrijftabel. Als hij na drie jaar van zijn manuscript wordt losgerukt om als trainer mee te vliegen naar het verhitte Bangkok – waar de rijzende ster Soumia de rol van ‘bad girl’ zal spelen in een martial-artsfilm – wordt het tijd voor Boogers om zijn eigen toekomst te herzien.

Het is ongelogen. Dit is een prachtig boek. Intens, rauw, flitsend, ontroerend, hard, meeslepend. Alex Boogers schreef dit boek zo dat je het bijna niet meer weg kunt leggen!

Het geheim van de regenkruik, Barbara Wood

Twee boeken las Mrs. T. eerder van Wood. Dochter van de Zon en Kristal der dromen. Vooral dat laatste boek is een prachtige roman over een diepblauwe kristallen steen en de mensen die deze steen in eigendom hebben. Dit boek begint 100.000 jaar geleden als een Neanderthalmeisje de steen vindt en eindigt in de vorige eeuw. Kristal der dromen is een geweldig boek.

Meissie schreef laatst een log over een aantal boeken dat ze gelezen had en daartussen stond het boek van Barbara Wood. Via bol.com (Toakse loves bol.com) kwam het boek snel haar kant uit.

Op de achterflap:

1150: Hoshi’tiwa, een jonge indianenvrouw, behoort tot de clan van de schildpad. Haar stam bewoont al generaties lang de rode rotscancyons ergens in het zuidwesten van Amerika. Aan de vooravond van haar huwelijk wordt Hoshi’tiwa door de heerser van een rivaliserende stam ontvoerd. Hij, de machtige Jakàl, geeft haar de opdracht een magische regenkruik te maken om de goden gunstig te stemmen. Als het Hoshi’tiwa niet lukt moet zij sterven.

1910: De arts Faraday Hightower is in zuidwest-Amerika op zoek maar de overblijfselen van een verdwenen zonnevolk. Maar het geheim van de prachtige kruik die Faraday in de woestijn heeft gevonden kan hij niet oplossen, hoewel hij zijn leven daarvoor geeft. Zijn dochter Morgana neemt het over. Zal zij erin slagen de wijsheid van de sjamanen te herontdekken?

Dit boek is wat Mrs. T. betreft minder spannend en boeiend als ‘Kristal der dromen’, maar het is toch nog heel aangenaam leesvoer!

Mevrouw de president, Anne Holt

Afgelopen juli won Mrs. T. dan wel geen 25.000.000 euro, ze won wel een heus boek dat haar een behoorlijk aantal aangename uurtjes heeft bezorgd.

Op de achterflap:

Helen Bentley, de eerste vrouwelijke president van Amerika, is op staatsbezoek in Oslo, waar ze de festiviteiten rondom de nationale feestdag zal bijwonen. Maar dan wordt een vreselijke ontdekking gedaan: de president is uit haar suite ontvoerd.
Yngvar Stubo leidt het onderzoek naar de ontvoering en wordt daarbij terzijde gestaan door Warren Scifford van de FBI, geen onbekende voor Stubo’s vrouw Inger Johanne. De twee mannen komen een vijand op het spoor die machtiger is dan ze ooit konden vrezen: een man die zijn internationale netwerk van stromannen gebruikt om de grootste terroristische aanval op Amerika sinds 11 september 2001 te plannen.
Inger raakt persoonlijk bij het conflict betrokken als ze onverwacht in contact komt met de ontvoerde president. De vrouwen zullen moeten samenwerken om de geesten uit hun verleden te verslaan en zo hun eigen levens en die van het Amerikaanse volk te redden.

Dit boek is een prima thriller en het verhaal loopt erg goed. Een aantal dingen die op achterflap staan zijn wel enigszins overdreven aldus Mrs. T.. Zo komen Sciffold en Stubo dus niemand écht op het spoor en valt het ook wel mee met die geesten uit het verleden die verslagen moeten worden. Dat had juist best wat meer uitgediept mogen worden en zo zijn er ook nog wat losse eindjes die Mrs. T. graag opgehelderd had gezien. Maar al met al, een héél aangename thriller. Een thriller met een open einde dus wie weet …

Naar welk boek zou jouw voorkeur uitgaan?

Enne, laten we dat boek van Boogers nou gewoon allemaal gaan kopen zoals Stoere Schrijfster al schreef, want het zou verschrikkelijk jammer zijn als deze auteur echt met schrijven zou stoppen.

Haar

Mrs. T. did it!!! Haar nog steeds (want vorige keer al veel eraf gehaald) redelijk lange lokken verruilde ze gisteren voor een kek, kort, zwart(roodsig) kapsel. Woehoe, Mrs. T. vindt zichzelf stoer!

Ook jezelf ‘tekenen’: klikkerdeklik!

Heb jij ook ooit een ‘drastische’ kapselmetamorfose ondergaan en zo ja, wat was dat dan?

W.o.W.: bevlieging

De wat vadsige man lag onderuit gezakt op de bank. Zijn haar vettig, een blikje bier in de hand, een peuk aan zijn lippen. De man was begin 20, maar leek de 40 al gepasseerd te zijn. Zijn baard van vijf dagen maakte zijn gezicht nog grauwer, de wallen onder zijn ogen waren donker.

Op zijn linkerwang was nog vaag het litteken te zien dat een gevolg was van een uit de hand gelopen confrontatie met wat fotografen. Toch had zijn gezicht nog flarden van zijn vroegere, knappe uitstraling behouden.

Hoe had het zo ver met hem kunnen komen? Hij had alles. Alles had hij! Eén grote zomerhit, overal optredens, groupies, telefoonnummers werden hem aangereikt, voorstellen gedaan. Op sommige was hij ingegaan en hij had overal van genoten. Bijna elke week was hij wel in een talkshow te gast, hij was helemaal hot. Hij was dé popster van de lage landen. Een half jaar lang was hij the one and only. Zo immens populair, zo hip, zo gruwelijk in!

Maar de roem steeg hem naar de kop, hij stelde onmogelijke eisen, dronk veel te veel, liep z’n lul achterna, scoorde geen hits meer. Journalisten keerden zich tegen hem, hij werd niet meer uitgenodigd voor TV-optredens. Het publiek liet hem zonder pardon vallen om weer en masse achter een nieuw idool aan te lopen.

En hijzelf? Hij zwolg in zelfmedelijden, raakte aan lager wal en bracht zijn dagen in eenzaamheid door en luisterde telkens opnieuw naar zijn enige magnifieke nummer.


Voor de opdacht van deze week klikkerdeklik. Voor de spelregels van Write on Wednesday: klikkerdeklik.