W.o.W.: melancholie

Ik zit nu bij het vuur en denk
aan dingen velerlei
aan weidebloemen, vlinders licht
in zomers lang voorbij.

Aan bladeren geel en herfstdraad,
voorbij thans menig jaar
met ochtendmist en zilvren zon
en ‘t windje in mijn haar.

Ik zit nu bij het vuur en denk
hoe zal de wereld zijn
als winter zonder voorjaar komt,
voor altijd mijn domein.

Want zoveel is er nog dat ik
nog nimmer heb aanschouwd:
er is een ander groen in elk
voorjaar en ieder woud.

Ik zit nu bij het vuur en denk
aan lieden zonder tal,
en hen die ‘n wereld zullen zien
die ik nooit kennen zal.

En steeds maar weer moet ik denken aan
de tijden van weleer –
ik luister of ik voeten hoor
of stemmen, teruggekeerd

Mrs. T. zou zonder meer een (hopelijk) prachtig stuk kunnen schrijven over melancholie. Zo denkt ze aan de prachtige film ‘The bridges of Madison County‘ en wat een melancholie daar uit voort komt. Of, recenter, uit ‘Bride Flight. Ook zo’n fantastisch melancholische film.

De keuzes die Francesca en Ada maken, hun levens die door die keuzes nooit echt tot volledig geluk zullen komen. Mrs. T. leest nu het boek Bruidsvlucht en daarin wordt de tijd genomen om dat wat de film allemaal niet kon laten zien verder uit te diepen. Het boek ‘sprankelt’ van de melancholie.

De tekst die Mrs. T. hierboven plaatste komt uit ‘The lord of the Rings, The fellowship’ 1957, J.R.R. Tolkien en verwoordt voor Mrs. T. precies dat wat melancholie is.


Voor de opdacht van deze week klikkerdeklik. Voor de spelregels van Write on Wednesday: klikkerdeklik.