Raamgedichten

Mrs. T. had er nog nooit van gehoord, van raamgedichten. Totdat een collega aangaf als afscheidscadeau graag een raamgedicht te willen hebben. Dus dan regelt Mrs. T. dat, en dat deed ze via Plint.

Raamgedichten zijn zeefdrukken op transparante folie (of het raamgedicht heeft juist transparante letters) die je met zuignapjes op het raam kunt bevestigen.

Mrs. T. vond het toen eigenlijk al een heel leuk ding, zo’n raamgedicht, maar ja, haar aandacht was inmiddels weer elders. Omdat ze toen echter het raamgedicht via haar privé-adres bestelde kreeg ze een paar weken geleden de Plint-brochure thuis gestuurd. En ook al begrijpt Mrs. T. poëzie niet altijd of vindt ze het soms echt heel vreemd wat men schrijft, er zitten toch ook wel juweeltjes of juist erg grappige rijmpjes (of is het oneerbiedig om het rijmpjes te noemen?) tussen.

Mrs. T. denkt dat ze aan Sinterklaas een raamgedicht gaat vragen. En dan wil ze het raamgedicht met deze tekst:

Wat vindt jij van poëzie? Is het aan jou besteed of begrijp je het -net als Mrs. T.- ook vaak niet zo heel erg goed?