Groeten uit Noorwegen

Wat is echte post krijgen toch leuk!!! Zeker zulke mooie ansichtkaarten uit Noorwegen. Ansichtkaarten volgeschreven met lieve groeten en prachtige avonturen.

We krijgen zelfs een heuse dubbele kaart met een mooi meisje erop met daarin ook een los briefje met een heus sprookje voor Kleine Zus.

Kleine Zus immers vraagt oma zeer regelmatig: ‘Oma, doe je een verhaaltje vertellen van een meisje dat altijd … (en op die puntjes kan dan van alles ingevuld worden zoals bijvoorbeeld ‘thee wil drinken’, ‘in de douche wil’ of ‘wil computeren) en het meisje heet Dora’. En oma, ach lieve oma, die vertelt dan een verhaaltje over Dora dat altijd … En ze schudt ze zo uit haar mouw, die lieve, lieve oma. Soms luistert Mrs. T. mee en dan ziet ze hoe fijn die twee het samen hebben. Hoe hecht ze zijn en hoe ongelooflijk gek oma op haar bijzondere kleindochter is.

Nog een dikke week schat Mrs. T. en dan zijn opa en oma weer thuis.

Wat we vandaag trouwens ook nog deden: we maakten de derde dag van de wandeldriedaagse vol (ja, hier in het dorp wordt er drie dagen gewandeld in plaats van vier). En Kleine Zus liep alle drie de dagen vijf kilometer. En da’s heel erg knap als je nog niet zo lang vier bent! Dus Mrs. T. is kei hartstikke trots en deelde een boel dikke duimen uit en beloonde Kleine Zus met een zakje chips (dat het meisje, overmand door vermoeidheid, niet eens meer opkreeg). Kleine Zus zelf is helemaal trots op haar ‘medajie’.

Grote Zus liep de drie dagen met een groot deel van haar klasgenootjes. Twee dagen vijf kilometer en vandaag zelfs tien kilometer. Dat is natuurlijk ook een prachtige prestatie, alhoewel Grote Zus duidelijk groot aan het worden is en dus niet meer zo (zichtbaar?) trots is op haar medaille.