Apart slapen


De laatste anderhalf jaar van haar huwelijk met O sliep Mrs. T. in een andere slaapkamer. Dat was wel zo relaxed.

Nu met Mr. T. slapen we gelukkig samen (want zoals je weet is Mrs. T. dol op lepeltje-lepeltje). Maar Mrs. T. slaapt dus wel met oordoppen (want Mr. T. kan heel erg goed snurken en Mrs. T. is een heel slechte inslaper) én we hebben allebei een apart dekbed (want Mr. T. kan ook heel goed én veel draaien in zijn slaap).

Zou jij je voor kunnen stellen dat je apart slaapt van je partner? Waarom wel of niet?

Blauw

Als Mrs. T. ergens niet in geïnteresseerd is, dan zijn het auto’s. Op de vraag ‘wat voor auto rijden jullie?’, antwoordt ze vaak ‘hij is blauw’. Wat Mrs. T. belangrijk vindt, is dat de auto betrouwbaar is, goed rijdt, niet te jong en niet te oud is, voldoende laadruimte heeft en dat was het wel zo’n beetje.

Je zult haar nooit lyrische verhalen horen vertellen over hoeveel cilinders het beestje heeft, hoe hard hij optrekt of hoeveel airbags er in zitten. Sterker nog, ze zou de cilinders niet eens weten te vinden.

Maar goed, onze ‘oude’ blauwe auto, daar mankeerde inmiddels het een en ander aan. Het beestje was dan ook al dik 11 jaar. We stonden voor de keuze: we kopen een ‘nieuwe’ (lees occasion) of we maken onkosten. We besloten om een ‘nieuwe’ te kopen. En waarempel: het is weer een blauwe geworden! Cool!!! Vanavond gaat Mr. T. onze nieuwe blauwe wagen halen!

Wat voor kleur heeft jouw auto? En vooruit, als je nog meer kwijt wilt over jouw heilige koe, grijp dan nu je kans!

These boots are made for walking!

Mrs. T. ging vorige week los. Want15 kilominder wegen betekent ook dunnere benen/kuiten. En afzaklaarzen, da’s ook zo wat.

Dus: nieuwe, zwarte, laarzen moesten er komen bedacht Mrs. T.. Want het bruine paar van vorig seizoen, die konden er nog best mee door, ook al was de hak niet zo heel erg hoog. Mrs. T.’s zwarte laarzen echter, die gingen al twee winters mee en waren dus inmiddels zo 2007!

Zwarte laarzen dus, tenminste, dat was het plan. Uiteindelijk ging Mrs. T. naar huis met twee paar laarzen. Een zwart en een bruin paar. Vooral van de bruine laarzen is Mrs. T. helemaal weg. Het fantastische is ook nog dat ze geweldig zitten, Mrs. T. loopt er zo op weg. Geen toestanden met inlopen of blaren. Helemaal top! Ook iets wat Mrs. T. niet kent, gewoon de eerste de beste laars aan kunnen doen zonder dat je moet vragen naar een extra breed exemplaar. Jeu!

Stoere laarzen nietwaar?

Beetje vreemde foto zo, maar goed, Mrs. T. wilde dit logje schrijven en wist even niet hoe ze de laarzen goed op de foto kon krijgen. Even dacht ze nog om Kleine Zus de laarzen aan te doen en dan van haar een foto te maken, maar om het meisje nu uit bed te halen voor een foto terwijl ze net zoete dromen droomt, da’s ook zo wat. En, dat logje moest dus VANDAAG op het weeweewee. Want wachten met het showen van haar laarzen, dat kon ineens niet meer. Dus.

Wat Mrs. T. pas ook nog kocht? Een soort van kort rokje. Of beter: gewoon een rok, tot net boven de knie. Stoer hè? Mrs. T. had al wel een paar rokken, maar echt vaak dragen deed ze ze niet. Ze heeft een lange rok, erg gaaf vindt ze die, maar die past niet meer. Die ligt dus bij haar moeder om in te nemen. Maar stel je ‘ns voor, bruine laarzen, rokje, kek shirtje. Goh, die Mrs. T. kleedt zich steeds jeugdiger! ;-)

Weet je wat Mrs. T. vindt (of zou iedereen dat hebben)? Als je foto’s van jezelf ziet van pak ‘m beet 15 jaar geleden, dan zie je er zo ouderwets uit, op die foto’s. Terwijl je jezelf toen helemaal geweldig gekleed vond natuurlijk met het hipste kapsel ever. Toen. Goed, heb jij dat ook dan?

Pissebed

Oh gruwel. Hebben we net die luizentoestand gehad, krijg je dit weer: Mrs. T. komt ze de laatste tijd overal tegen: pissebedden. Als ze ze alleen maar buiten tegen zou komen, dan zou ze niet het niet smakelijk vinden, maar verder haar schouders ophalen. Maar de laatste tijd komt ze ze binnen tegen!

Binnen, als in: in het huis! En wat ze hier dan doen? Geen idee. Wat doen die beesten hier? Het is hier in huis heus niet vochtig hoor. Ga toch buiten spelen!

Dat slaat toch nergens op? Af en toe een spin in huis (laatst nog een gigantische die door Mr. T. overmeesterd moest worden) is nog tot daar aan toe. Een mug, het moest niet muggen, maar vooruit dan maar. Maar pissebedden? Bah!

Volgens Mr. T. ligt het aan het weer (of een op handen zijnde verandering van het weer). Ja, ja Mr. T., zo kan je je overal uitpraten. Weet je, eigenlijk wil Mrs. T. niet eens weten waarom ze er zijn, er zit iedere keer maar een ding op: een dot wc-papier pakken, het prehistorische monstertje daarin oppakken en heel hard knijpen (sorry als Mrs. T. je met deze onthulling shockeert: ja Mrs. T. vermoordt pissebedden)! En dat toch zeker een of twee keer per dag!

Je begrijpt Mrs. T.’s vragen van vandaag al: Jij misschien ook last van pissebedden in huis? En wat jou minst favoriete klein monstertje?

W.o.W.: leegte

Ik ben intens verdrietig en voel me enorm teleurgesteld. Beetgenomen ook. Waarom kan dat lijf van mij niet gewoon doen wat het hoort te doen? Waarom raak ik zwanger om dan later het zo gewenste kindje te verliezen?

Ik ben het vertrouwen in mijn lijf volledig verloren. Waarom overkomt mij dit drie keer achter elkaar? Waarom overkomt het ons? Waarom is het leven zo verdomde oneerlijk?

De leegte in mijn lijf is enorm. Maar die haalt het niet bij de leegte in mijn leven. Ik had zo graag een kindje gekregen, zo graag moeder willen zijn. Ik had zo graag een klein mensje op de wereld gezet. Ik had het omringd met liefde, aandacht en samen met Frank hadden we ons kindje alles willen geven.

Aan Frank merk ik dat hij er klaar mee is. Hij wil er niet meer over praten, hij vindt het inmiddels zelfs moeilijk om me aan te kijken. In zijn ogen zie ik stille verwijten die hij me eigenlijk niet wil maken. Die hij me eigenlijk niet kán maken, maar die hij wel voelt: Waarom is Simone niet in staat een zwangerschap te volbrengen?

Het verdriet en de onmacht die hij voelt doen hem krimpen. We weten niet hoe hiermee om te gaan, zijn elkaar ergens onderweg verloren. Ik ben bang ook hem te verliezen. Als ik naar de toekomst kijk, dan zie ik weinig om me op te verheugen.

Oh, daar komt hij aan. Wat heeft hij nu bij zich? Een enorme bos rozen …


Voor de opdracht van deze week: klikkerdeklik. Voor de spelregels van Write on Wednesday: klikkerdeklik.