Dwarsligger

Acht bij twaalf centimeter meet ie: de dwarsligger die Mrs. T. vandaag van Sinterklaas kreeg. Acht bij twaalf!!! Da’s superklein.

Een dwarsligger schijnt erg gemakkelijk te zijn bij het lezen in bed of bijvoorbeeld in de trein of bus. Sinterklaas kocht hem vooral voor Mrs. T. vanwege het scherpe prijsje dat er aan hing en natuurlijk om deze nieuwe uitvinding eens te proberen. De bladzijdes zijn trouwens erg, erg dun. Zo dun dat de letters van de andere zijde gewoon doordrukken. Dat vindt Mrs. T. dan wat minder.

Of Mrs. T. ooit aan het E-book zal gaan waagt ze te betwijfelen. Lezen doe je nu eenmaal vanuit een boek, je moet het boek kunnen ruiken en echte bladzijdes moeten kunnen omslaan. En daarna moet het boek natuurlijk in de boekenkast!

Zodra Mrs. T. de nieuwste Koontz (begint erg goed) uit heeft, zal ze zich ‘ns wagen aan de dwarsligger. Als echter deel 7 van de Reizigerserie eerder bij haar op de mat ligt, dan zal Marion Pauw nog even moeten wachten. Want op ‘Een echo in de tijd‘ heeft de echte Gabaldon-liefhebber inmiddels lang genoeg moeten wachten!

Heb jij al kennisgemaakt met de dwarsligger of wellicht met het E-book? Wat vind je er van of ben jij ook gewoon van de echte boeken?