Tranen met tuiten …

… weende het kleinste meisje toen ze vanmiddag aan het eind van ons Efteling-avontuur in de auto werd gezet. Tranen met tuiten en ook nog met een boel snot. Op onze onthutste vraag waarom ze zo moest huilen snikte ze: ‘Ik wil hier wo(ho)nen!’.

Kortom: ons verblijf in de Efteling en in het Efteling Hotel was sprookjesachtig, fantastisch, geweldig, gezellig, heerlijk (letterlijk en figuurlijk) en om jaren te koesteren zo mooi.