In naam van mijn vader

Sinds lange tijd volg/lurk ik het weblog van Stoere Schrijfster. Stoere Schrijfster heet in het eggie Aefke ten Hagen en laat deze Aefke ten Hagen nu vrij recent haar eerste roman uitgebracht hebben. Deze roman, met de pakkende titel ‘In naam van mijn vader‘ heb ik onlangs uitgelezen. Ik heb van haar boek genoten!

Op de achterflap:

Een prachtige ontwikkelingsroman over familie, verlies en waanzin.

De gebeurtenissen in mijn vaders leven hebben sporen op zijn gezicht nagelaten. Maar het lijkt hem niet te deren. Als de boerderij goed draait, hij op tijd zijn pillen, slaap en koffie krijgt en het met mij en Erik goed gaat, is mijn vader tevreden.

In een klein dorpje op het platteland kent iedereen elkaar, en dat kan een vloek of een zegen zijn. Voor Maria is het een reden om zo ver mogelijk te vluchten – maar waar ze ook heen gaat, zichzelf neemt ze mee. Bij Erik vindt ze na een tumultueuze tienertijd een veilige haven, maar als ook die steun wegvalt raakt ze opnieuw stuurloos.

In naam van mijn vader is een erg interessant boek. Je volgt Maria tijdens diverse levensfases die door elkaar heen lopen. Het boek gaat over manische-depressiviteit terwijl ik dat in eerste instantie niet eens zo heel erg door had. Langzaam maar zeker ontdek je de dingen die Maria meemaakt(e). Hoe haar vader is, haar moeder, haar jeugd. Hoe haar leven is, wat ze meemaakt, wat haar triggert, hoe ze denkt.

Als je de twee eerste bladzijdes van het boek leest, dan wíl je gewoon weten hoe dit verder gaat. Die bladzijdes zijn zo pakkend, dat heeft de schrijfster geweldig gedaan. Ik hoop dat er nog meer boeken van haar hand zullen verschijnen!

Aefke’s nieuwe website is trouwens hier te vinden: klikkerdeklik!

Toen Kleine Zus het boek zag liggen vroeg ze: ‘Ben ik dat?’. Op mijn vraag waarom ze dat wilde weten antwoordde ze: ‘Ik heb toch ook zo’n jurkje?’. Grappig dat haar dat opvalt. Het klopt bijna trouwens, het jurkje van Kleine Zus lijkt erg op het jurkje van het meisje op de kaft, maar is net iets anders.