Geschrokken

Al weer heel wat jaren geleden zat ik op de middelbare school. Gedurende de laatste twee jaren ging ik vrij regelmatig om met Lenny. Lenny was een geweldige meid die volkomen haar eigen plan trok. Lenny had haar eigen stijl van kleden en opmaken. Ze hield zich bezig met occulte zaken, met heel andere muziek dan de rest van haar leeftijdsgenoten, met spiritualiteit. Kortom: ze was zeker geen meeloper, Lenny was Lenny.

Ik geloof dat ik een van de weinige klasgenoten was waarmee ze optrok, ze was een heuse einzelgänger. Af en toe kwam ze bij mij thuis en af en toe ging ik naar haar. Dat gebeurde niet vaak, maar het voelde altijd wel goed. Ik was er trots op dat Lenny met mij om wilde gaan. Ik vond haar namelijk ontzettend aardig en we konden samen over van alles kletsen.

Lenny kon verschrikkelijk goed tekenen. Ze zat altijd te schetsen en maakte de mooiste tekeningen. Lenny rookte shag. Ik kan me precies voor de geest halen hoe ze haar ‘sjekkies’ draaide. Apart dat ik zoiets onthouden heb terwijl ik verder niet heel veel meer van haar weet. Na het eindexamen zijn we elkaar volkomen uit het oog verloren. Ik wilde niets liever dan gaan werken en op gaan samenwonen, Lenny trok naar de grote stad om te gaan studeren. Ze moest niets hebben van alles wat ook maar een beetje leek op burgerlijkheid! ;-)

We hebben elkaar tijdens een reünie nog een keer uitgebreid gesproken (de klik was er dus nog steeds) maar daarna heb ik haar nooit meer gezien. Wat ik met haar had was dus geen heel hechte vriendschap. Maar het was wel een heel bijzondere vriendschap die vooral gebaseerd was op het feit dat we ons, ondanks onze verschillen, erg op ons gemak voelden bij elkaar.

Het is nog niet zo eens zo heel lang geleden dat ik dacht, ik zal haar ‘ns googelen, wie weet kan ik haar een mail sturen om te kijken hoe het haar vergaat. Ik heb haar echter niet gevonden en het daar ook bij gelaten.

En toen, toen hoorde ik vorige week zomaar ineens dat Lenny niet meer leeft. Dat ze niet meer leeft! Mijn eerste reactie was dat ze misschien wel verslaafd was geraakt of op een of andere heftige manier aan haar einde is gekomen. Niets van dat alles. Met Lenny ging het juist hartstikke goed. Ze had samen met haar partner een camping in Frankrijk en ze stierf vorig jaar na een ziekbed.

Ik ben erg geschrokken. Raar misschien, want er was al zo lang geen contact meer. Raar misschien ook omdat er dagelijks zoveel (jonge) mensen sterven. Zo zijn er van mijn basisschoolklas al een aantal klasgenootjes overleden. Out of the blue te horen krijgen dat Lenny dood was, is echter zo raar. Zo onverwacht. Zo verdrietig. Lenny had en heeft een plekje in mijn hart. Dag lieve, eigenzinnige, mooie Lenny. Het ga je goed.

Ik neem aan dat ik niet hoef uit te leggen wie op de foto Lenny is.