Hoge hakken

Ha, het houdt me wel bezig, die hoge hakken. ;-)

Ik herken het wel trouwens. Als ik nieuwe schoenen heb die ik (want natuurlijk wil ik ze dan meteen naar het werk aan en zo) in moet lopen, dan neem ik vaak ook een ander paar schoenen mee. Want stel dat je inderdaad gruwelijke pijn aan je voeten krijgt, dan is het wel handig als je kunt wisselen.

Maar goed, daar hoeven het niet per sé schoenen met hoge hakken voor te zijn. Inlopen moet ik ook wel ‘ns met andersoortig schoeisel (zoals daar waren mijn heuse wandelschoenen bijvoorbeeld).

Vroeger liep ik overigens altijd blaren als ik nieuwe schoenen had. Bij alle nieuwe schoenen (duur of goedkoop, dat maakte helemaal niet uit) kon ik de klok er op gelijk zetten. Blaren op mijn hakken/hielen. Zo niet tof was dat.

Ergens in de loop der tijd ben ik daar overheen gegroeid zeg maar. En nu gaat het eigenlijk bijna altijd moeiteloos met nieuwe schoenen en neem ik dat extra paar dus vaak voor niets mee.

Hoe werkt dat bij jou? Moeten nieuwe schoenen echt ingelopen worden of wandel je er zo op weg? Scheelt het of er wel of geen hakken aan zitten? En merk jij een eventueel verschil in prijs wat betreft het inlopen op?

De lezeressen

Gossie, kreeg ik zomaar een stokje toegeworpen. Eigenlijk ben ik niet zo van het vangen van stokjes, maar dit vond ik wel een hele leuke:

Les liseuses – De lezeressen 
J’adore ce petit jeu qui circule depuis quelque temps sur les blogs …
Citez quinze auteurs, incluant les poètes, qui vous ont influencé …
et que vous garderez toujours dans votre coeur.
Listez en moins de quinze minutes les quinze premiers qui vous viennent en mémoire …

ofwel: Ik hou van het spelletje dat sinds kort op enkele Franse blogs circuleert …
Citeer vijftien auteurs, inclusief dichters, die je beïnvloed hebben … en die je altijd in je hart draagt.
Zet in minder dan vijftien minuten de eerste vijftien die je te binnen schieten op het lijstje …”

Zie je dat: heb ik zo maar ineens heuse Franse woorden op mijn blog staan. Ik zal maar eerlijk bekennen dat ik het lijstje niet in vijftien minuten heb gemaakt en dat ik uiteindelijk ook nog even voor mijn boekenkasten heb gestaan. Dit zijn echter mijn vijftien schrijvers (in willekeurige volgorde) al had ik liever zo’n 50 schrijvers op het lijstje gezet.

  1. John Ronald Reuel Tolkien
  2. Wilbur Smith
  3. Jack Kerouac
  4. Ken Follet
  5. Michel Faber
  6. Geert Mak
  7. Marianne Frederickson
  8. John Irving
  9. Noah Gordon
  10. Janne IJmker
  11. Markus Zusak
  12. Ursula Hegi
  13. Benoite Groult
  14. Arthur Japin
  15. Thea Beckman

Ik gooi het stokje hoog de lucht in dus wie wil kan vangen. Al hoop ik dat MeissiePlato en Willem het stokje sowieso vangen.

Welke schrijver(s) vindt jij helemaal geweldig?

HAVO

Gossiemikkie, ben ik toch gewoon een mama van een meisje dat volgend jaar naar het voortgezet onderwijs zal gaan! Men, wat vliegt de tijd. Mr. T. en ik bezochten afgelopen maandagavond een voorlichtingsavond over de mogelijkheden van datzelfde onderwijs hier in onze gemeente.

Ik vond het interessant. En wat zijn scholen veranderd zeg. Tenminste, dat denk ik. Ik kan me van de tijd dat ik een middelbare scholier was namelijk niet zo heel veel meer herinneren. Ach ja, trouwe lezers weten wellicht wel dat ik een geheugen als een zeef heb als het herinneringen betreft. Dus toen ging ik zoeken naar dat logje om even een linkje te plaatsen want ik weet zeker dat ik ooit gelogd heb over dat gebrekkige geheugen van me, maar ik kan het desbetreffende logje niet meer terugvinden. Hoe oenig is dat dan wel niet? Was ik dit weblog ook niet begonnen als een soort van dagboek voor mezelf (en de meiden) om dingen niet te vergeten? Aan de andere kant: ik heb inmiddels dik 1800 blogjes geblogd, dus hoe erg is het als je dan iets niet direct terug kunt vinden?

Maar goed: de middelbare school dus. Afgelopen maandag dus die voorlichtingsbijeenkomst en eergisteren hadden we een gesprek op school met de juf. Grote Zus was daar ook bij. En ach wat is juf toch tevreden over onze dochter. Naast het feit dat ze een goede leerling is, is ze ook gewoon een prettig kind. Plezierig in de omgang, sociaal vaardig, lief et cetera.

Grappig om te zien hoe Grote Zus dan een beetje zit te giechelen. Complimentjes accepteren is nog best wat moeilijk voor het meiske. ;-)

De juf vindt Grote Zus prima geschikt voor de HAVO en, hoe heerlijk is het om op één lijn te zitten, laat dat nou ook net onze (en die van Grote Zus) insteek zijn. VWO zou er wel in kunnen zitten, maar wordt misschien toch wat te lastig. VWO-leerlingen worden beduidend minder begeleid en we zijn er van overtuigd dat Grote Zus die begeleiding wel nodig heeft. Daarnaast heeft ze een lichte vorm van faalangst (of misschien verwoordt een-grote-drwang-die-ze-zichzelf-oplegt-om-het-allemaal-heel-goed-te-doen het beter), dus HAVO is een prima keuze.

Onafhankelijk van de uiteindelijke CITO-toets-uitslag gaat de juf in ieder geval als schooladvies HAVO geven. Wij zijn keitrots op Grote Zus!

Gossiemikkie, gaat mijn allerliefste 11-jarige dochter toch gewoon volgend jaar al naar het voortgezet onderwijs!

Fantasie

De Kinderboekenweek 2010 had als thema ‘De grote tekententoonstelling’. Op school mochten alle kinderen een heuse S.natelaar tekenen. Grote Zus tekende onderstaande fantasievogel. Ik vind hem prachtig. Het is zo leuk om te zien hoeveel plezier Grote Zus beleeft aan het tekenen en hoe haar fantasie geprikkeld wordt bij opdrachten.

Op het weeweewee kwam ik dit mooie gedicht over de S.natelaar tegen. Het is geschreven door Lidewij Wijnhoven.

 

De S.natelaar

 

Ken jij dat ook: je ligt in bed

Je gaapt een keer, ineens is daar

Een gloednieuw woord, nog nooit gehoord

Je denkt plotsklaps: een S.natelaar!

 

Je slaap is weg, je denkt diep na

Wat voor raars bedacht je daar

Je draait en woelt en vraagt je af

Wat is nou weer een S.natelaar?

 

Het is een beest, dat moet wel haast

Een fantastisch exemplaar

Dat hoor je zo wel aan dat woord

Heel zeldzaam is de S.natelaar.

 

Dat brengt je bij een nieuwe vraag

Heeft hij veren, is hij zwaar?

Woont hij alleen, in Afrika?

Of bij een andere S.natelaar?

 

Hoeveel poten, drie, of twaalf?

Zit aan zo’n poot een klauw met haar?

Is hij groot, of klein, of paars

Of geelgeruit, zo’n S.natelaar?

 

Een snuit… een snavel… of een staart…

Je gaapt opnieuw en denkt: Wat raar…

Dat woord, dat ken ik nu dus wel

Maar toch ken ik geen S.natelaar.

 

Voor vandaag is het te laat

Maar morgen pak ik verf en schaar

Ik teken, schilder en ik plak

En maak een echte S.natelaar.

Eindelijk!!!

Eindelijk, eindelijk, eindelijk heb ik dan vijf dagen achter elkaar 100% gescoord. Eindelijk een week met onderaan gewoon helemaal 100%. Daar heb ik dus zo’n 10 maanden over gedaan! Is dat heel erg slecht???

Ik vind het af en toe nog vies tegenvallen dat Beter Spellen. Ik ga vaak de vaut in met wel/geen verbindingsstreepjes en hoofdlettergebruik. En op de een of andere manier lijk ik ook niet echt te leren van de gemaakte vauten want ik doe die opgaven heel consequent vaut.

Soms haal ik bedroevend slechte resultaten zoals hieronder in week 42 en 43 (al was ik dan ook toen weer best heel consequent door in beide weken een eindscore van 65% te halen).

Ik weet dat mijn moeder zich een tijdje geleden ook heeft ingeschreven bijBeetje Spellen. Ze haalt daar goed resultaten vermeldt ze trots. ;-)

Inmiddels doe ik trouwens ook mee met Beter Rekenen. Zoals al bekend op de basisschool, is rekenen niet mijn sterkste kant. ;-) En oh ja, ik doe ook nog mee met Rekenbeter. Wie weet gaat dat stug oefenen van sommen ooit nog helpen.

Volgens mij zijn er toen ik dat eerste logje plaatste best veel mensen mee gaan doen met Beter Spellen. Ik vraag me af of zij dat nog steeds doen en hoe zij gemiddeld scoren.

Dus, doe je (nog) mee, laat even weten hoe het je vergaat. En als je niet meedoet, schrijf jezelf dan in, want het is hartstikke leuk!