De ‘ik-vind-jou-stiekem-zo-lief’ dag (die die charme helaas verloren is)

En toen was het dus al weer Valentijnsdag. Het lijkt wel of de tijd steeds sneller voorbij vliegt. Dat teletekstberichtje hierboven vind ik superschattig.

Ik ben benieuwd of Mr. T. mij nog verrast. Al heb ik hem al diverse malen gezegd dat dat verrassen wat mij betreft niet zo nodig per sé op 14 februari hoeft te gebeuren. Ik word liever een aantal keer door het jaar heen ‘spontaan’ verrast. Maar op de een of andere manier beklijft dat nog niet zo goed. ;-)

Vorige maand verraste ik Mr. T. nog wel spontaan. Ik gaf hem deze CD want Mr. T. ♥ Frank Boeijen (ik ook trouwens, dus enig zelfbelang was er wel). Al mag ik uiteraard niet vergeten te melden dat Mr. T. mij dan weer wel verraste op de dag dat wij zestien jaar daarvoor voor het eerst kusten. Maar goed, dat was dus niet een spontane ‘zomaar-niets-te-vieren-dag-waar-we-dan-wel-een-iets-te-vieren-dag-van-maken’ (want het was immers onze 16 jaar ‘verkering-dag’.

Het principe om stiekem je liefde te verklaren aan een ander is inmiddels wel verdwenen met Valentijnsdag. Eigenlijk is dat best jammer. Aan de andere kant, hoe sneu is het wel niet als je wanhopig hoopt op een geheime aanbidder en dat je dan vervolgens nooit of te nimmer een kaartje in de bus krijgt?

Grote Zus heeft, net als vorig jaar, weer een lief kleinigheidje voor haar hartsvriendin gekocht. Volgend schooljaar gaan ze naar twee verschillende scholen en dat is best heftig, maar ze zijn vast van plan om eeuwig hartsvriendinnen te blijven. Ik hoop dat dát gaat lukken want K is een geweldig leuke meid en zij en Grote Zus passen zo goed bij elkaar. Echt, als zij samen zijn, dan heb je geen kind aan hen (en dat al sinds groep 1).

Van wanneer dateert jouw oudste vriendschap?