Patatje met

Nou vind ik die Belgische mayo sowieso niet te pruimen dus echt begrijpen doe ik dit heerschap niet. Maar goed, smaken verschillen nu eenmaal.

Ik eet mijn friet (bijna elke zondag is het frietdag in huize Triltaal) met frietsaus en satésaus. Maar die twee sauzen mogen elkaar niet raken hoor. Ik wissel af: een paar frietjes met frietsaus en dan weer een paar frietjes met satésaus. Erbij bijna altijd een mexicano. Jammie! En als toet: een feestpap.

Hoe eet jij jouw patat?

De rijkdom van het ouder worden (Wondelgijns Challenge ;-) )

Vroeger, toen ik 9, 17 of zelfs ‘al’ 23 was, vond ik 40 ontzettend oud. Jemig, dacht ik, als je toch eenmaal 40 bent, dan is de lol er toch wel af, van het leven. How wrong could I be!

Wondelgijn schreef onder andere over het ouder worden van het lichaam, het feit dat er smeerseltjes gebruikt moeten worden, dat er (wat) rimpels verschijnen en dat het vel wat meer moet omspannen of losser gaat zitten. Ha, die eerste twee dingen herken ik wel (klik), maar dat laatste gelukkig helemaal niet. Sterker: ik zie er stukken beter uit dan tussen mijn, pak ‘m beet, 25ste en 38ste. Echt waar! Ik heb mijn lange haren (in etappes) kort laten knippen en ben (uitgezonderd de zwangerschappen want toen was ik nog veel zwaarder) zo’n 15 tot 20 kilo lichter. Het lukt me ook nog ‘ns heel goed om het zo te houden en daar ben ik trots op. Waarschijnlijk voel ik me daardoor sowieso ook fijner.

Maar, waar ik me vooral zo veel fijner door voel, is de rijkdom die ik nu in het leven zie. Ik ben veel bewuster aan het leven, leg mijn prioriteiten heel duidelijk bij mijn gezin en het dagelijkse leven. Ik weet heel goed wat ik wil èn ik weet ook heel goed wat ik zeker niet wil. Sommigen vinden dat saai en vinden dat je iets moet presteren, maar mij past het als een comfortabele jas. Toen ik zelf 15 was kon ik me niet voorstellen dat ik op een bepaald moment in mijn leven ‘genoegen’ zou nemen met het bovenstaande.

‘Groots en meeslepend’ zo wordt er wel eens gezegd dat het leven moet zijn. Een uitzondering daargelaten denk ik dat voor het gros van de mensheid het leven niet ‘groots en meeslepend’ zal zijn. Of je moet juist kunnen zien dat het dagelijkse, eenvoudige leven ook ‘groots en meeslepend’ is. Ik heb, zo rond m’n vijftiende, wel regelmatig gedacht dat ik iets moest gaan betekenen voor de wereld. Want wat had je leven anders voor nut/zin? Ik moest op z’n minst een prachtig boek schrijven waar mensen positieve energie uit zouden kunnen halen, ik moest gaan studeren en een medicijn tegen de verschrikkelijkste ziektes bedenken, ik zou naar Afrika gaan en daar een heleboel goede dingen gaan doen, et cetera. Het werd niets van dat alles. En is dat erg? Nee, dat is niet erg. Op mijn eigen bescheiden schaal probeer ik goed te doen voor de mensen om me heen. En dat voelt relaxed!

De laatste vier/vijf jaar waren lichamelijk/geestelijk behoorlijk heftig maar tegelijkertijd ben ik -hoe raar- zó dankbaar voor die periode. Want ik heb er veel door geleerd. Bezig zijn met je angsten, met onrealistische gedachten, jezelf af en toe gewoon gek maken, worstelen en dan ontdekken dat je lief zo lief is, je meiden zo geweldig zijn, dat je veel sterker bent dan dat je dacht, dat het leven zo mooi is.

Ik heb moeten leren dat het leven niet maakbaar is. Was wat dat betreft echt een controllfreak, wilde per sé het leven in de hand hebben maar gaandeweg de rit heb ik ontdekt dat je het leven niet in de hand kúnt hebben. Het leven overkomt je. Ik schreef er vorige week nog dit logje over. Vroeger zou ik me niet neer hebben kunnen leggen bij dingen die je overkomen, nu wel. Door schade en schande heb ik dat uiteindelijk geleerd. En dat maakt een wereld van verschil. Het geeft rust. Ik ben nog steeds als de dood voor de dood. Maar ik laat die angst mijn leven niet meer beheersen. Ik kan met recht zeggen dat ik veel en veel bewuster geniet van de kleine dingen.

Oh, hoe cliché, maar de kleine dingen, die doen er écht toe. Ik ben ook veel liever voor mezelf geworden. Nou ben ik bijvoorbeeld nooit zo’n poetser geweest, maar de laatste jaren vind ik het nog gemakkelijker om de boel de boel te laten wat dat betreft. Goed is goed en dat de ramen af en toe gruwelijk vies zijn, da’s dan jammer. Misschien is dat van die ramen niet zo’n goed voorbeeld, maar wat ik vooral wil zeggen: naarmate ik ouder werd is het grote MOETEN verdwenen. Er is rust. Er is vooral genieten van de meiden, samen spelen, knuffelen, stoeien. Vorig jaar oktober schreef ik dit logje en het illustreert vooral dat bewuste genieten van de kinderen dat ik gaandeweg de rit geleerd heb.

Ik ben benieuwd of mijn moeder veel herkent in dit logje want zij kent mij natuurlijk als geen ander. Heb haar trouwens gevraagd om ook vanuit haar visie een gastlogje te schrijven over ‘de rijkdom van het ouder worden’. Hopelijk gaat ze dat doen.

Wat mij betreft zeggen deze woorden van Wondelgijn alles: ‘Ik kijk anders naar het leven. Voller en intenser’ en dat bevalt mij prima!

Hoe ervaar jij je eigen ouder worden eigenlijk?

De ‘ik-vind-jou-stiekem-zo-lief’ dag (die die charme helaas verloren is)

En toen was het dus al weer Valentijnsdag. Het lijkt wel of de tijd steeds sneller voorbij vliegt. Dat teletekstberichtje hierboven vind ik superschattig.

Ik ben benieuwd of Mr. T. mij nog verrast. Al heb ik hem al diverse malen gezegd dat dat verrassen wat mij betreft niet zo nodig per sé op 14 februari hoeft te gebeuren. Ik word liever een aantal keer door het jaar heen ‘spontaan’ verrast. Maar op de een of andere manier beklijft dat nog niet zo goed. ;-)

Vorige maand verraste ik Mr. T. nog wel spontaan. Ik gaf hem deze CD want Mr. T. ♥ Frank Boeijen (ik ook trouwens, dus enig zelfbelang was er wel). Al mag ik uiteraard niet vergeten te melden dat Mr. T. mij dan weer wel verraste op de dag dat wij zestien jaar daarvoor voor het eerst kusten. Maar goed, dat was dus niet een spontane ‘zomaar-niets-te-vieren-dag-waar-we-dan-wel-een-iets-te-vieren-dag-van-maken’ (want het was immers onze 16 jaar ‘verkering-dag’.

Het principe om stiekem je liefde te verklaren aan een ander is inmiddels wel verdwenen met Valentijnsdag. Eigenlijk is dat best jammer. Aan de andere kant, hoe sneu is het wel niet als je wanhopig hoopt op een geheime aanbidder en dat je dan vervolgens nooit of te nimmer een kaartje in de bus krijgt?

Grote Zus heeft, net als vorig jaar, weer een lief kleinigheidje voor haar hartsvriendin gekocht. Volgend schooljaar gaan ze naar twee verschillende scholen en dat is best heftig, maar ze zijn vast van plan om eeuwig hartsvriendinnen te blijven. Ik hoop dat dát gaat lukken want K is een geweldig leuke meid en zij en Grote Zus passen zo goed bij elkaar. Echt, als zij samen zijn, dan heb je geen kind aan hen (en dat al sinds groep 1).

Van wanneer dateert jouw oudste vriendschap?

Duivelsveer

Zo hé, heb ik me laatst even een gruwelijk spannend boek gelezen. Echt een pageturner en een baalgevoel als je het dan uit hebt.

Duivelsveer van Minette Walters. Op de achterflap:

Wie merkt de daden van een psychopaat nog op als er een oorlog woedt?

Te midden van de onrust tijdens de burgeroorlog in Sierra Leone is er nauwelijks aandacht voor de brute moorden op vijf vrouwen. En niemand stelt zich vragen bij de ‘bekentenissen’ die uit drie kindsoldaten werden geslagen. Behalve Reuters-correspondente Connie Burns.

Na getuige te zijn geweest van een barbaarse aanval op een prostituee gelooft Connie dat een buitenlander hiervoor verantwoordelijk is. Zij heeft hem al eerder gezien en vermoedt dat hij de chaos van de oorlog gebruikt om zijn sadistische fantasiexc3xabn ten aanzien van vrouwen te botvieren. Maar niemand wil naar haar luisteren.

Twee jaar later, in Irak, heeft een nieuwe poging van Connie om de wandaden van de sadistische moordenaar aan het licht te brengen verwoestende gevolgen. Doodsbang duikt zij onder in Engeland en onderneemt een derde poging om hem te ontmaskeren ook al weet ze dat hij naar haar op zoek zal gaan …

Ik vond dit echt een heel erg spannend boek. Er overkomen Connie een aantal verschrikkelijke dingen die echter nooit volledig verteld worden. Connie krijgt last van hyperventilatie, angstaanvallen, ze kan niet meer eten, ze draait zo ongeveer door. Daarnaast ontwikkelt Connie een groot gevoel van schaamte: er mag niet bekend worden wat haar overkomen is. Zo raar eigenlijk om dat te lezen: er is haar iets verschrikkelijks aangedaan maar zij is degene die alles onder de pet wil houden. Het gevolg is dat ze -als journaliste- ook nog eens een soort van ‘verguist’ wordt omdat men eraan twijfelt of het wel allemaal echt gebeurd is.

Op haar onderduik adres ontmoet Connie Jess: een zeer introverte vrouw met ook een behoorlijk heftig verleden. Samen ontwikkelen ze een band en met Jess komt er een tweede verhaallijn het boek in. Deze verhaallijn vond ik wat minder interessant eigenlijk. Maar desalniettemin: als je van een goede literaire (wat dat dan ook precies in mag houden) thriller houdt, dan is Duivelsveer zeer de moeite waard.

49.561

Ergens deze maand (of begin volgende maand) gaat ie vallen: reactie nummer 50.000. Op dit moment staat de teller namelijk op 49.561.

Bijna 50.000 reacties! Da’s best tof en ik ben er hartstikke trots op! Dus, weet je wat? Ze zijn helemaal hot die give-aways: degene die de 50.000ste reactie plaatst die gaat van mij iets krijgen. Ik heb nog geen idee wat, maar daar kom ik te zijner tijd wel uit.

Ik ben erg benieuwd wanneer en op welk logje nummer 50.000 gaat vallen, maar dat ie er aan zit te komen is een feit! En dat allemaal dankzij jullie. Thanks!

Rapporten

De meiden brachten afgelopen dinsdag allebei weer een prachtig rapport (of beter leerlingtoetskaart) mee naar huis. Je hebt bijna hogere wiskunde nodig om alle overzichten te begrijpen. ;-) Met name het rapport van Grote Zus bevat grafieken met legenda’s en daarnaast nog een uitgebreide toelichting. Ja, het wordt er allemaal niet gemakkelijker op!

Op dinsdag zijn de meiden altijd bij mijn ouders en na het werk gaan wij daar eten. Na dat eten wordt er nog een kopje koffie gedronken. Tijdens dat koffiedrinken kwamen ook de oude rapporten van mijn ouders op tafel. Gossie, wat een verschil met nu! Ongelooflijk!

Mijn moeder heeft één papiertje waarop alle zes de klassen vermeld staan. Mijn vader heeft een boekje met daarin ook nog ‘ns ‘wenken voor de ouders’. Leuk om te lezen!

Bij beide rapporten staat de goddienstles als eerste genoemd. Zien jullie dat mijn moeder zelfs een keer een 10- voor dat vak scoorde! Ook het aantal bijgewoonde heilige missen en het verzuim werd bijgehouden. Mijn moeder weet niet meer te vertellen waarom ze in de tweede klas wel 23 keer verzuimde. Was ze ziek of moest er mee geoogst worden?

Zowel mijn moeder als mijn vader waren niet echt heel goed in zingen. Dat verklaart een heleboel. En moet je toch ‘ns kijken hoe goed ze allebei scoren bij gedrag en vlijt. Ik ben trots op mijn ouders!!!

Het rapport van mijn vader (klas 1 en klas 6) en wat nuttige wenken voor ouders. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen.

Het rapport van mijn moeder (helaas behoorlijk slecht leesbaar) en zonder nuttige wenken voor haar ouders.

En het rapport van Kleine Zus. Het blauwe driehoeken in de grafieken geeft haar leeftijd aan. Scoort ze links van het driehoekje dan is ze ‘achter’, scoort ze rechts van het driehoekje, dan is ze ‘voor’.

Ergens heb ik ook nog mijn rapporten liggen maar ik kan ze verdulleme niet gevonden krijgen! Mocht ik een helder moment krijgen en eindelijk hun verstopplaats ontdekken, dan zal ik jullie mijn prachtlijsten ook ‘ns laten zien.

Op de school van de meiden werd tot vorig schooljaar altijd gewerkt met: goed, ruim voldoende, voldoende, matig en onvoldoende. Ik moet zeggen dat ik dat een niet al te best systeem vind. Want ten eerste is er nooit de kans om te ‘excelleren’ door een uitstekend te halen en ten tweede wat betekent die ‘goed’ of die ‘matig’ nu precies?

Sinds dit schooljaar werkt men met cijfers. Dat is voor mij heel wat duidelijker. Het stomme is nu echter dat Grote Zus, die altijd ‘goeten’ en ‘ruim voldoendes’ scoorde, nu wat mindere cijfers haalt (of ja, minder is wat zwaar, maar een 6,9 verhoudt zich toch niet echt tot een goed”  of vergis ik me daar nu in?). Misschien wordt dat ook wel veroorzaakt omdat de school sinds dit jaar ook een nieuwe lesmethode hanteert. Ik vind het echter niet echt handig om dat dan in groep acht ook nog te introduceren. Grote Zus geeft aan dat het beduidend moeilijker is en daar zit ze af en toe echt mee in haar maag. Ach, het zal allemaal best goed komen. Binnenkort de score van de Cito. Leuk!

Lijkt me trouwens best een leuk stokje dit. Oude rapporten van anderen zien of juist de rapporten van de kinderen van nu zien. Kijken of er op verschillende manieren gemeten wordt en zo. Doe je mee?

Een nieuwe lente, een nieuw geluid

Mensen, jullie begrijpen dat Trix zwaar chagrijnig wordt als komende tijd de zaken niet goed geregeld worden. Ze heeft ons zes weken de tijd gegeven om alles in orde te maken en dat betekent dat we een behoorlijk krappe planning hebben. We zullen alles op alles moeten zetten om de zaken te regelen, maar het moet te doen zijn.

Voor jullie liggen de verschillende draaiboeken. Willem, jij zorgt er voor dat het vervoer en de beveiliging geregeld wordt. De adjudant-generaal wil jou hier morgenmiddag al over spreken. Vergeet niet de training van de paarden in te plannen. Zorg er ook voor dat het wagenpark tiptop in orde is om de gasten te vervoeren.

Hanneke, ik wil jou vragen om met Van den Crommenacker contact op te nemen om de verschillende garderobes door te nemen. Max en Lex hebben aangegeven een passessie komende week op prijs te stellen. Trix heeft dan geen tijd, we moeten even bekijken wanneer dat ingepland kan worden.

Verder wil ik dat Cat en Inge de gastenlijst opstellen en een conceptannonce maken. We zullen die maandag aan de grootmeester geven ter correctie. Richtsje, jij bent verantwoordelijk voor de totale catering, Yvonn voor de verschillende locaties. Cornelis, het is jouw taak om er voor te zorgen dat Van der Vorst en Van der Linden zich gedeisd houden. We willen pertinent niet dat er in deze fase geruchten op gang komen.

Trix neemt zelf contact op met Mark om te bespreken hoe we het nieuws naar buiten gaan brengen. De planning is om dat op de eerste dag van de lente te doen om vervolgens vier weken later de troonswisseling te hebben.

Birgit, ik wil dat je de notulen vandaag uitwerkt en verspreidt. Zoals gezegd, het is krap, maar mogelijk! Aan het werk!!!


Plato plaatst in rap tempo schrijfopdrachten. Tja, dat kan ik niet bijbenen hoor. Vandaar dat ik er maar twee combineerde. De WE-300 met als thema ‘aantekenen’ en de Invalshoek met als thema’s ‘lente’ en ‘zwaar chagrijnig’.

De andere bijdragen ook lezen? Klikkerdeklik en Klikkerdeklik!

Het kantwerkstertje

 

Gossiemikkie, dat zijn toch leuke dingen om ergens boven op zolder te hebben liggen. Ik ben echter bang dat hetgeen bij ons boven op zolder ligt weinig centen op zal brengen. Al liggen er wel een aantal mooie oude heiligenbeelden trouwens. Helaas allemaal met beschadigingen.

Ik vind ‘Tussen kunst & Kitsch‘ altijd een leuk programma, maar meestal vergeet ik het te kijken. Dus dacht ik, als ik dit logje nu als een soort van reminder plaats (zo gemakkelijk, dat vooraf ingeven wanneer een logje gepubliceerd kan worden), dan komt het vast en zeker helemaal goed. Want ik wil natuurlijk wel weten hoeveel dat schilderij op gaat brengen!

Dus: kijken morgen, 20.30 uur, Nederland 1!

Hahaha, en dan gisteren nog beweren dat ik zo weinig televisie kijk. Dat gelooft nu natuurlijk niemand meer ;-)