W-day

Nou lieve mensen, we kunnen er niet bepaald om heen wel? Vandaag gaat het dan E I N D E L I J K gebeuren!!! William en Kate treden in het huwelijk.

Ik kan me nog herinneren dat ik destijds van het huwelijk van Charles en Diana best wel een stuk gezien heb, maar geloof niet dat dat vandaag ook het geval zal zijn. Oh, wat vond ik die jurk toen mooi en oh wat vind ik die nu toch lelijk!

Natuurlijk zal ik vandaag wel stukjes kijken en natuurlijk ben ik benieuwd naar DE jurk (wie niet?) en de hoedjesparade. Maar verder hoop ik vooral dat deze dag voor William en Kate een geweldige dag wordt en dat deze dag zonder een enkele wanklank zal verlopen. Want pffft, wat dat betreft merk ik toch wel dat ik de kriebels krijg bij dit soort massagebeurtenissen.

Nederlandsch

Het meervoud van lot is loten. Maar toch is het meervoud van bot geen boten. Ook zegt men altijd: één vat twee vaten. Maar zegt men ook één lat twee laten?

Wie gisteren ging vliegen, zegt vandaag ik vloog. Dus zegt u misschien van wiegen ik woog. Nee, pardon, want ik woog is afkomstig van wegen. Maar … is nu ik voog een vervoeging van vegen?

De verleden tijd van zoeken is zocht. Dus logisch is; bij vloeken hoort vlocht? Alweer mis, want dat is afkomstig van vlechten. Maar, ik hocht is geen juiste vervoeging van hechten.

Bij lopen hoort liep, maar bij kopen geen kiep. Bij roepen hoort riep, maar bij snoepen geen sniep. En evenmin hoort bij slopen: ik sliep. Want dat komt van het schone woord slapen.

Maar zeg niet: ik giep bij gapen of ik riep bij rapen. Nee, dat komt van roepen en u ziet het terstond. Zo draaien we vrolijk het kringetje rond.

Gezien bij Richtsje.

Met bovenstaande ijzersterke woordparade wil ik toch maar even benadrukken dat het geen wonder is dat Kleine Zus vrij regelmatig behoorlijk in de war is met de verleden tijd. ;-)

Heaven Inc.

Meneer Adibidea keek op zijn lijst. De lijst bestond uit een tabel vol rampen. In de ene kolom stonden de rampen veroorzaakt door Moeder Aarde zelf, in de andere kolom de rampen die de mensheid veroorzaakt had.

Kolom 1 was lang en bestond uit wat aardbewoners natuurgeweld zouden noemen. Het mooie van die lijst was echter dat het zichzelf repeterende rampen waren. Zo waren er droogtes, aardbevingen, overstromingen, orkanen en nog meer van dat soort ongein.

Rampen die door de afdeling van meneer Adibidea zorgvuldig werden voorbereid en uitgevoerd. Rampen van grote omvang vergden immers een goede planning. Het aantal slachtoffers werd zorgvuldig ingecalculeerd. Er was nauw overleg tussen de afdeling ‘Ontvangst’ waarover hij de scepter zwaaide en de afdeling ‘Grootte der Wereldbevolking’. De medewerkers van GdW trokken geregeld aan de bel. Ingrijpen was noodzakelijk om de planeet niet nog meer over te belasten. Een nieuwe ramp moest dan snel gebeuren.

Nee, dan kolom 2: de door mensen veroorzaakte rampen. Daar had de firma toch heel wat meer moeite mee. Het ging dan weliswaar vaak om minder grote aantallen ineens, maar ze werden er toch altijd door overvallen. Het leek dan wel of ze continu achter de feiten aanhobbelden.

De periode 1940-1945 bijvoorbeeld was er een van veel overwerk. Maar neerstortende vliegtuigen, botsende treinen et cetera brachten ook veel hectiek met zich mee.

Hij bladerde door zijn lijst, die toch al gauw 3.785 pagina’s dik was, naar 26 april 1986. Een gedenkwaardige dag was dat. Was het toevallig dat er nu weer een dergelijke ramp plaatsvond daar beneden? Hij wist niet goed wat hij er van moest denken. Wat hij wel wist, was dat de mensheid niet veel leerde van gemaakte fouten. Wat hij ook wist: de komende tijd zouden ze allemaal weer een behoorlijk aantal overuren maken.


Ik kan het WE’en niet laten. Dit keer was het onderwerp ‘voorbeeld’. De andere bijdragen ook lezen? Klikkerdeklik.

Pasen

Vandaag is het Eerste Paasdag. Wat brengt deze dag ons naast de voorspelde zonneschijn?

Manlief gaat met zijn zussen en zijn ouders naar de mis in de geboorteplaats van zijn vader. Daar doen ze hun vader heel veel plezier mee, want hij komt bijna nooit meer in die kerk.

Na de mis komt de hele bups hierheen om samen te lunchen. Die lunch wordt voornamelijk gegeven ter ere van de 86ste verjaardag van oma. Oma zelf zal zich er waarschijnlijk 60 seconden nadat ze het laatste stukje brood gegeten heeft weinig meer van herinneren maar het wordt vast en zeker een mooie dag.

Grote Zus is klaar met vasten.

In haar voorraadbus, waarvan de voorraad nauwelijks slinkt (want streng ‘snoepbeleid’), zaten zelfs nog snoepjes van vorig jaar (of nog langer geleden). Die bus hebben we vandaag dus maar ‘ns even flink ‘uitgedund’. ‘Mama, wil je me er volgend jaar aan herinneren dat ik écht nooit meer ga vasten!’, vroeg ze me vandaag nog een keer met klem. Nou heb ik dat dit jaar ook al gedaan, maar ja, waarschuwingen van ouders die sla je als prépuber uiteraard de wind in.

Ik las in de esta dat ‘Bijna 75% van de Nederlandse jongeren tussen de 12 en 28 jaar weet niet wat de betekenis van Pasen is’ (bron RKK). Dat vind ik shockerend! Als dat echt zo is dan vind ik dat wij als opvoeders/volwassenen toch nog wel een slag te maken hebben. Mocht het echter zo zijn, dat wij (als in het Nederlandsche volk) het echt belangrijk vinden, dan moeten we in ieder geval bereid zijn om de vrije dagen die het ons oplevert in te leveren. Zo, poneer ik hier even een stelling! Je bent uiteraard vrij om erop te reageren.

For the record, op mijn andere webstek heb ik regelmatig over het geloof geblogd. Dat ik het allemaal niet weet en dat ik zo graag zou willen geloven, maar dat dat nog niet echt lukt. Maar ik vind, ongeacht hoe ik er over denk, dat het Christelijke geloof deel is van onze geschiedenis en cultuur. En daar moeten we zuinig op zijn!

Maar, omdat het nu eenmaal Pasen is sluit ik nog een keer af met dat machtig mooie liedje van Frank Boeijen:

En Jezus was een visser die het water zo vertrouwde
Dat hij zomaar over zee liep omdat hij had leren houden
Van de golven en de branding waarin niemand kan verdrinken
Hij zei “als men blijft geloven kan de zwaarste steen niet zinken”
Maar de hemel ging pas open toen zijn lichaam was gebroken
En hoe hij heeft geleden dat weet alleen die visser aan het kruis

Fijne Pasen allemaal!

Genoten van Genade

Gisterenavond gingen manlief en ik weer ‘ns een keer naar Frank Boeijen. Die man blijft ons gewoon boeijen (ja ik weet het, een heel flauwe woordgrap). Maar echt, genoten hebben we, volop genoten. Frank en zijn mannen hadden er zin in!

We zaten op de eerste rij en dat is natuurlijk helemaal leuk. Frank heeft dan ook een aantal keer echt heul dicht bij mij gestaan. ;-)

De eerste set bestond uit de hele CD ‘Genade’. Gelukkig heeft manlief die een tijdje geleden zomaar spontaan van mij gekregen dus we kenden de hele eerste set. ‘Genade’ staat vol met mooie muziek die nog meer gaat leven door de korte toelichting die Frank voor ieder nummer geeft.

Frank zelf is behoorlijk lyrisch over de foto’s die bij het boek ‘Genade’ zitten, maar die doen mij eerlijk gezegd niet heel veel. Ha, eigenlijk vind ik ze maar vaag allemaal. ;-)

De tweede set bracht vele oude nummers. Heerlijk gewoon, we hebben meer gestaan dan gezeten. Een aantal favorieten passeerden en zelfs ‘Susanne’ werd weer een keer gebracht. Dat vind ik zo’n mooi nummer (sorry Leonard en Herman, wat mij betreft heeft Frank de allermooiste vertolking van dit nummer). Omdat Suzanne natuurlijk goed bij dit weekend past hier ook maar even het filmpje (dit keer een versie met de tragisch overleden Belgische zangeres Yasmine).

Elke keer als ik het met mijn neef over Frank Boeijen heb, dan zegt hij ‘die man is toch niet te verstaan’. En elke keer trap ik er weer in door Frank te gaan verdedigen. Want echt, als je je even verdiept in de teksten dan zijn die weergaloos mooi. Echt!

Man en ik hebben genoten van Genade!

Alcohol

Gisterenavond was er op school een bijeenkomst voor achtstegroepers en hun ouders. Het thema was: alcoholgebruik. Het eerste deel van de avond bestond uit een soort van show die de kinderen zelf in elkaar hadden gezet. Ze hadden een Alcohol Informatie Bureau opgezet, vertelden feiten over alcoholgebruik, lieten toneelstukjes en rollenspelen zien over hoe het fout (of goed) kan gaan. Erg leuk om te zien.

Het tweede deel van de avond bestond uit een presentatie van de GGD over de effecten van alcohol op kinderen. Ik vond het indrukwekkend en confronterend. De grafieken en tabellen logen er niet om. Wat drinken er al veel jonge kinderen regelmatig alcohol! Wat kunnen de gevolgen toch veel omvattend zijn. Ik geloof niet dat dat genoeg onder de aandacht gebracht kan worden. Hoe ernstig de hersenen beschadigd worden en wat daar de gevolgen van kunnen zijn. De hersenscans die men liet zien logen er niet om.

‘Ja maar’, zeggen mensen misschien: ‘vroeger dronk ik ook al toen ik 14 was’. Maar echt, ‘ons’ drinken van toen is niet te vergelijken met hoe het nu gaat. Kinderen drinken nu jonger, meer en vaker. En kregen wij vroeger een sneeuwwitje op een verjaardag, nu drinken ze breezers, shooters en mixdrankjes. Er moet ergens ingedronken worden vóórdat je uit gaat en daarnaast schijnt het al zo te zijn dat je er in sommige groepen pas bij hoort als je jezelf minstens één keer het ziekenhuis in gezopen hebt! Oh, die akelige groepswerking toch altijd.

Wat zijn er toch veel rare gebruiken in omloop. Ik weet de namen niet meer, maar vooral de spelletjes die gepaard gaan met snel grote hoeveelheden alcohol drinken vond ik stuitend. Laatst stond er in de regionale krant trouwens een oproep voor het zogenaamde ‘stropdasdrinken’. Dat ging, als ik het me goed herinner, over zoveel mogelijk drinken terwijl je stropdas aan de tafel geniet wordt of zoiets. Degene die het langst vastgeniet aan de tafel zit (en uiteraard het meeste drinkt) won een geldprijs. Wat is daar in hemelsnaam de lol van??? Kan zoiets niet verboden worden?

Er werden een aantal filmpjes getoond en de kinderen (en hun ouders) werden er toch best wel stil van.

Tja, weet je wat het is. Voor manlief en mij is het hartstikke duidelijk. Onder de 16 gaat Grote Zus niet drinken. Correctie: gaat ze zeker geen alcohol van ons krijgen of als wij in de buurt zijn. Daar durf ik best een weddenschap op af te sluiten. Maar -uiteraard moet je realistisch blijven- we weten natuurlijk niet wat Grote Zus straks allemaal gaat doen als wij er niet bij zijn.

Het enige wat wij kunnen doen is haar voldoende begeleiding geven op basis waarvan zij haar keuzes kan maken. Alles wat wij haar hierover vertellen zit toch in haar achterhoofd en ze zal het altijd meenemen als ze in verleidelijke situaties terecht komt. Misschien drinkt ze dan wel een glaasje, maar beperkt ze het dan wel meteen tot dat éne glaasje. Gezien het karakter van Grote Zus zal het allemaal best wel goed gaan. Ik geef haar dat vertrouwen zonder enige schroom.

De eerste vraag die de dame van het GGD stelde was gericht aan de kinderen: ‘Wie van jullie heeft er al ooit alcohol gedronken?’. Van de 28 kinderen staken er zo’n 8 de vinger op. En alle 8 de kinderen hadden thuis in aanwezigheid van hun ouders hun eerste slokjes gedronken. Weet je dat ik dat dus echt niet begrijp. Waarom sta je dat toe? Waarom geef je je kind al slokjes te drinken? Even proeven kan geen kwaad denkt men. Dat schijnt niet echt zo te zijn. Daarnaast geef je toch ook een heel verkeerd signaal af als ouder? Een kind van 13 laat je toch ook nog niet in je auto rijden? Waarom wel alcohol laten drinken dan? Soms begrijp ik mijn medemensen niet.

Laat ik dit logje afsluiten met de opmerking dat ik het een interessante avond vond waarvan ik hoop dat er zowel bij kinderen als ouders veel beklijft.

Auditief geheugen

Dat Kleine Zus er haar eigen woordenschat op na houdt, dat is voor haar papa en mama geen verrassing. Af en toe maakt ze de prachtigste woorden. Bepaalde woorden blijft ze ook consequent verkeerd zeggen. We verbeteren ons helemaal suf wat dat betreft. ;-)

Dat de kans groot was dat Kleine Zus uiteindelijk naar logopedie zou moeten was dan ook te verwachten. In de verwijzing stond dat Kleine Zus met name moeite had met het auditief geheugen. Tja, ik was niet echt op de hoogte van wat dat dan allemaal wel niet betekende en ik moet zeggen, ik heb er me ook niet echt in verdiept. Wat dat betreft vertrouw ik blindelings op de professionaliteit van de experts. Én, waarschijnlijk nog belangrijker, ik vertrouw er ook op dat het allemaal wel goed zal komen.

Gisterenochtend gingen Kleine Zus en ik dus voor de eerste keer naar de logopedie. Ik vulde een formulier in en de logopediste testte Kleine Zus. Dat deed ze op een buitengewoon leuke en ontspannen manier. Kleine Zus was eerst nog wat stilletjes, maar ze ontdooide al snel. Het is zo leuk om te zien hoe graag ze het goed wil doen. Een heleboel dingen gingen ook hartstikke goed (rijmen, woordjes hakken, gehakte woordjes tot één woord maken, fonetisch uitgesproken letters tot een woord maken et cetera), maar toen kwam dus dat auditieve geheugen aan bod.

‘De poes loopt door de tuin’ zei de logopediste. Kleine Zus moest die zin nazeggen en bakte er ‘De muis loopt door het gras’ van. Tja, dat is toch niet helemaal juist lieffie. Grappig dat ik er, met dit simpele voorbeeld, nu pas achter kwam wat er bedoeld wordt met dat auditief geheugen (of moet ik me nu gaan zitten schamen dat ik dat niet wist?).

Vanaf volgende week gaat Kleine Zus elke week even naar de logopediste. Zelf heeft ze er in ieder geval heel veel zin in want ze fluisterde me op een gegeven moment toe ‘ik vind die mevrouw lief en grappig’.