De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween

Zeg nou zelf, een boek met zo’n prachtige titel, dat kun je toch niet laten liggen! En dat deed ik dus ook niet. Dit wordt trouwens ook de eerste keer dat ik een recensie schrijf over een boek terwijl ik het nog niet eens uit heb (maar dat zal niet lang meer duren, ik mag nog zo’n 100 bladzijdes). Hoe het boek gaat eindigen is dus nog onbekend, maar wat geniet ik ervan om dit te lezen.

De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween‘ van Jonas Jonasson is een fantastisch boek!!!

Op de achterflap:

Allan wordt 100 en dat wordt groots gevierd in het bejaarden-tehuis, behalve dan dat de jarige het op zijn heupen krijgt en kort voordat het feest losbarst, vertrekt. De tijd die hem rest kan hij beter besteden, vindt hij en hij klimt uit het raam en verdwijnt. Pers en wethouder hebben het nakijken.

Allan is een nuchter type dat weinig tot geen angst kent en die verder niet al te lang stilstaat bij zijn beslissingen, maar ad hoc handelt en het avontuur op zijn hoogbejaarde leeftijd niet schuwt. Met alle gevolgen van dien. De vaart houdt hij er in elk geval in, want vanaf het moment dat hij het bejaardentehuis verlaat, wordt De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween een soort roadtrip waarbij de lezer de memorabele avonturen van de 100-jarige meemaakt – zo let hij even op een koffer voor iemand die maar niet terugkomt en dus gaat de koffer mee de bus in, maar er blijkt enorm veel (maffia)geld in te zitten, hetgeen woeste achtervolgingen tot gevolg heeft -, ook verzamelt Allan een bonte club figuren om zich heen in een zwaan-kleef-aaneffect. Tegelijkertijd passeren de memorabele momenten uit zijn leven en die van de twintigste-eeuwse geschiedenis de revue, met Allan als wel heel bijzonder gezelschap.

Het boek is opgebouwd uit twee lagen: de tegenwoordige tijd waarin Allan 100 jaar wordt en de avonturen die hij dan beleeft met alle mensen die hij ontmoet en in de andere helft wordt het leven van Allan verteld. En dat leven is bepaald niet saai te noemen.

Door allerlei wonderlijke gebeurtenissen maakt Allan kennis met onder andere Roosevelt, Mao Zedong, Franco, Stalin, Truman, Nixon en De Gaulle en wederom door allerlei wonderlijke gebeurtenissen redt hij zich steeds uit de -af en toe onmogelijke- situaties waarin hij verzeild raakt. De conclusies die Allan af en toe trekt zijn zo heerlijk down to earth. Echt zo leuk.

Dit is een boek om vrolijk van te worden, een zwart komische roman die zich (zoals nu.nl scheef) laat lezen als een roadtrip met Forrest Gump achter het stuur.

Allan’s devies: het was zoals het was en het werd zoals het werd. Goh, wat een waarheid is dat!

Als je zin hebt in een onvergetelijk boek dan zeg ik: lezen!