Twitterdetwit

Gossie, ik ben nog steeds een beetje onder de indruk van mezelf. Sinds gisterenavond twitter ik namelijk. Dat was trouwens niet (zo snel) gebeurd als Rapunzeltje niet ineens voor mij een account gemaakt had.

Toen ik echter gisteren (na het toffe kinderfeestje van Kleine Zus) thuiskwam en mijn gmail opende had ik wel een ziljoen mailtjes het kunnen er trouwens ook wat minder zijn, maar als ik dan toch ga twitteren, dan wil ik Lady GaGa wel voorbij van mensen die mij willen gaan volgen. Huh?

Toen opende ik mijn hotmail (ik heb zelfs twee hotmailaccounts én ik heb ook nog een @home-mail en da’s mijn echte ‘in real life’ mail) waardoor één en ander ineens duidelijk werd! En bedankt Rap!!! ;-)

Anyway: ik trok de stoute schoenen aan en begaf me op het maagdelijke pad der twitterij. En ik vind het leuk! Maar het duizelt mij ook. Want het is veel. Heel veel. En ik maakte al wat fouten. Door te mekkeren twitteren over al die mensen die me willen volgen en die ik:

  1. niet ken, 
  2. lang, lang, heel lang geleden ooit volgde op hun blog (en vice versa) of
  3. gewoon écht niet wil volgen.

Want dát hadden de die hard twitteraars mij even verzuimd te vertellen. Dat alles wat ik twitter voor iedereen te zien is. Ach, zo heel erg was het ook weer niet. Hoop ik. En anders: sorry. Heus. Als ik echt iets geheims schijn te hebben, dan zijn daar DM’metjes voor. Al begreep ik afgelopen zaterdag dat je daar ook wel ‘ns mee de mist ik kunt gaan. ;-)

Maar goed: waarom ben ik dan toch gaan twitteren? Misschien heel stom, maar zaterdag tijdens de ongelooflijk toffe petit comité meeting merkte ik dat ik achterliep wat informatie betreft. En na zaterdag merkte ik, dat dat me bezighield. Dat kleine comité was zo leuk, zo vertrouwd, smaakte zo naar meer dat wilde ik in stand houden op deenofdandere manier. En als dat moet door te gaan twitteren, so be it. Dan ga ik er voor!

Ik merk wel aan mezelf dat ik het allemaal nog niet zo goed tweet hoor. De dingen die ik doe, wil ik graag goed doen. Ik merkte gisteren aan de vluchtigheid van twitter dat dát er absoluut niet in zit. Gewoon, omdat je niet altijd online bent. Omdat je, als je niet on line bent, een heleboel mist. Omdat het volgens mij ondoenlijk is alles terug te lezen. De ervaren twitteraars wisten mij te melden dat dat heus ook niet erg is, dat je niet alles bij kunt houden. Dus, dat probeer ik dan maar los te laten.

Op mijn eerste twitteravondje produceerde ik 68 tweets en werden mijn ogen vierkant (hoe verkoop ik dat nu aan mijn dochters die maximaal één uur per dag mogen computeren). Ik las nog heel veel meer tweets en ik vond het leuk. De kans dat ik morgenavond weer inlog is enigszins aanwezig.