Einde van een tijdperk

Vandaag precies een week geleden was een gedenkwaardige dag. Het was namelijk 'officieel' de laatste dag dat oma op Grote Zus paste. Oma heeft vanaf november 1999 (het einde van mijn zwangerschapsverlof) tot en met vorige week bijna elke dinsdag op Grote Zus (en later uiteraard ook op Kleine Zus) gepast. 

En wat hadden wij dat onderling goed geregeld zeg. Elke oppasdinsdag kwam oma rond 07.40 uur naar ons huis. Dan vertrok ik naar mijn werk. Oma zorgde voor ontbijt voor de meiden en bracht hen naar school. Haalde hen tussen de middag op, bracht ze weer naar school en haalde ze weer op. Als kers op de taart mochten manlief en ik ook nog iedere dinsdag om 17.30 uur bij hen aanschuiven voor de warme maaltijd. Hoe fijn is dat dan wel niet?

Ook heeft oma zich actief ingezet voor de zwemles van Grote Zus. Zij zorgde ervoor dat Grote Zus op tijd op de juiste plek was en ik haalde Grote Zus dan na de zwemles op. (Op dit moment doen we het ook ongeveer zo bij de zwemles van Kleine Zus. Oma brengt haar naar het zwembad, ik vang haar daar op en zorg ervoor dat ze op tijd in het zwembad ligt). Hoe fijn is dit dan wel niet?

Naast al dit praktische zorgen is vooral de liefde en het enthousiasme waarmee oma haar kleindochters omringt iets waar manlief en ik ontzettend blij mee zijn. Mijn moeder is zo ontzettend lief voor de meiden. We kunnen ons geen betere oppas wensen.

In al die jaren gaven wij oma per oppasdag een geldbedrag. Dat geld heeft ze niet aan haarzelf en/of opa besteed, nee dat geld heeft ze opgespaard om het vervolgens weer op de spaarrekening van de kleinkinderen te storten. Oma heeft afgelopen week de laatste storting op de rekening van Grote Zus gedaan. Waarvoor, mede namens Grote Zus, hartelijk dank.

Nu hebben wij vakantie en vanaf eind augustus gaat Grote Zus naar het voorbereidend onderwijs. Het is dus gedaan met het oppassen op Grote Zus. Gelukkig heeft oma aangegeven nog niet met pensioen te willen en dat wil zeggen dat wij, dankzij Kleine Zus, nog heel wat fijne dinsdagen in het verschiet hebben. 

Lieve mam (en pap natuurlijk ook): bedankt voor al die dinsdagen dat jij ervoor zorgde dat manlief en ik met een gerust hart naar het werk konden. Bedankt voor alle liefde die jij aan onze meiden geeft!