Over bijzondere mensen, een bbq, een oogverblindend manneke en CARS-dekbedden

Ik heb inmiddels diverse ontmoetingen mogen hebben met mensen die ik via het bloggen / twitteren heb leren kennen. Tot op heden ben ik nog nooit teleurgesteld geweest in die ontmoetingen en ook de date van afgelopen weekend was er één met een gouden randje.

Het is zo bijzonder dat je met mensen die je via het grote wereldwijde web hebt leren kennen zo’n klik kunt hebben.  Maar het echt uitleggen kan ik niet. Ik had het er gisteren nog met Mr. T. over, over hoe het voelt en hoe ik zoek naar de juiste woorden om dat gevoel te omschrijven.

Ik doe een poging: je hebt geen echte geschiedenis (van vroeger) met elkaar en dat is fijn. Je bent daardoor gewoon wie je bent, je bent vrij, je kiest hier voor, je bent volwassen, je weet wat je wilt en wat niet. En je mag dat allemaal ook zijn. Er ontstaan intense en mooie gesprekken en ik vind het indrukwekkend dat er over en weer zo’n vertrouwen is dat er heel open gepraat wordt over de meest uiteenlopende zaken. Heel erg bijzonder. Heel erg fijn. Heel erg ontroerend.

Ik ben wel ‘ns bij een meeting geweest met heul veul volwassenen en ook heul veul kinderen. Dat was leuk, maar echt tot gesprekken komen doe je dan niet. Vorig jaar heb ik ook een aantal ontmoetingen mogen meemaken. Zo was daar een bloglunch met zo’n 12 vrouwen en een high tea met pak ‘m beet 20 vrouwen. Ook heel leuk, maar ook weer een behoorlijk groot aantal. Stiekem ben ik meer van de ontmoetingen in petit comité. Ik Ik ♥ kleine groepjes. Zo ging ik vorig jaar met Wondelgijn en Heidi uit eten en dat was goed, gezellig en lekker.  Zo ontmoette ik in mei van dit jaar vier dames in Utrecht en zeker weten dat we in die samenstelling nog vaker af gaan spreken. En over klein comité gesproken: ik ontmoette Yvonn ooit helemaal in mijn (en haar) uppie. Geen seconde ongemakkelijk gevoeld. De ontmoeting van afgelopen zaterdag was ook met een klein groepje.

In het altijd pittoreske Repeldorp ontvingen Repel en haar Bevelvoerder: Heidi met eega, Joel met haar buitengewoon charmante jongste, Yvonn en mij. Wij werden verwend met een prima bbq (wat is het toch heerlijk als mannen doen waar ze goed in zijn: het bakken van vlees op de bbq zodat wij vrouwen kunnen doen waar wij goed in zijn: kletsen en lonken naar baby K.) en prima wijn. Helemaal mooi was dat we ook mochten blijven slapen. Want mijn woonplaats en Repeldorp, da’s best heul ver uit elkaar en een wijntje drinken vind ik lekker dus dat mogen blijven slapen was helemaal perfect natuurlijk. Er werd op twitter al druk gespeculeerd over wie er onder het felbegeerde CARS-dekbedje mocht, maar hé, Repel is niet voor één gat te vangen: ze maakte gewoon alle bedden op met CARS-dekbedden. Gaaf. En ook al lag het bedje waarin ik lag prima, echt heel erg veel geslapen heb ik niet.

Na een kort nachtje hebben we met ons viertjes (Heidi en eega sliepen in een B&B en de Bevelvoerder had dienst) en het ontzettend charmante kleine kereltje ontbeten en nog lekker even nagekletst.

Lieve Repel en Bevelvoerder, ook nog een keer vanaf hier: bedankt voor jullie enorme gastvrijheid. En de rest: ook jullie, bedankt!

27 gedachten over “Over bijzondere mensen, een bbq, een oogverblindend manneke en CARS-dekbedden

  1. Ik ben ook van de kleine groepjes. Grote groepen doen mij geen deugd. Je kan met niemand eens uitgebreid praten en doe je dat wel, dan laat je de anderen zitten. Nee, een ploegje van 4 a 5 personen verdient mijn voorkeur.

  2. Dat is een heerlijk verhaal. Ontmoetingen met webbies is mij tot nu toe ook altijd goed bevallen, hoewel ik inderdaad ook op ‘kleine’ schaal prefereer!
    In december gaan wij elkaar zien heb ik vernomen… 3 webbies alle3 met dochter…spannend wel, maar ook wel heel erg leuk!

  3. Een geslaagd weekend dus met leuk gezelschap. :)

    En herkenbaar wat je zegt: in een klein gezelschap heb je mer tijd en aandacht voor elkaar dan in een groot gezelschap. De high tea die we vorig jaar eens hebben gehad was best gezellig maar ik heb er eigenlijk niet echt kunnen praten met iemand. Idem voor de leuke meeting met kids. Leuk, maar allesbehalve ideaal om elkaar eens echt te spreken.

    Goed geregeld dus nu!

  4. Zoiets heb ik ook wel eens gedaan: een dagje Utrecht met een groepje van ong. 15 loggers. Was leuk, maar hoefde niet jaarlijks herhaald.
    Een op een heb ik hier en daar ook wel eens contact gehad, leuk! Stiekem benijd ik jullie wel een beetje dat het zomaar zo leuk klikt dat je zelfs bijelkaar ‘durft’ te slapen! Fijn zo, nu nog nagenieten…

  5. Klinkt super gezellig! Blijft bijzonder om met ‘vreemden’ zo goed te kunnen klicken en je thuis te voelen bij en met elkaar!

  6. Wat ontzettend leuk zeg!
    gisteren heb ik 2 dames ontmoet die ik via de tweet heb leren kennen en dat was ook erg leuk!
    Grappig is dat he, want ze kennen je toch op een andere manier!

  7. hihi alle bedden met cars dekbedden, gaaf. ^^ en fijn dat jullie het zo gezellig hadden samen, je hebt ondertussen half logland al ontmoet, lijkt het wel ^^
    geen foto’s?

  8. ook ik heb hele goede ervaringen met dit soort ontmoetingen, maar voor mij geld het zelfde als voor jou: het liefst in een klein groepje.

  9. Fijn dat je zo genoten hebt. Ik ken een beetje het gevoel van met”onbekende’mensen iets samen doen. Zo ben ik een paar keer op cursus geweest met mensen die je alleen daar van kende.Je deelt een intresse maar verder sta je onbevangen tegenover elkaar en dat geeft meer vrijheid in wat je kunt en wilt vertellen.

  10. Grappig toch, hoe jij ‘t gevoel beschrijft bij zo’n blog cq twittermeeting. Héél herkenbaar. Enerzijds vreemd anderzijds zó vertrouwd als je elkaar ziet want je ként elkaar eigenlijk al best lang.

  11. Je weet te omschrijven wat mij ook zo opvalt en raakt; je kent elkaar alleen van het www, komt er dus zonder verleden binnenstappen en dan juist zo vreselijk intensief praten over hoe je bent geworden wie je bent. Eerlijk en met een zalige dosis humor.
    Ik vond het heel bijzonder!

  12. Super dat ‘t zo leuk was!
    Ik heb ook dezelfde ervaring: 2 x ‘n afspraak met ‘n vrouw of 8 voor ‘n glutenvrij gebeuren en 1 keer ‘n 1-op-1 lunch. ‘t Was zó vertrouwd, waarschijnlijk doordat op ‘t net al van alles was uitgewisseld en er ‘n soort van band was ontstaan.
    Had van te voren (lees: jaren geleden) niet gedacht dat zoiets mogelijk was!

  13. Wat leuk zeg!
    Ik heb dezelfde ervaring met een aantal bloggers die ik heb ontmoet. De klik is heel goed!
    Het waren wel één op één ontmoetingen! (Nou ja, bij sommigen met hun en mijn echtgenoot!)

Reacties zijn gesloten.