Gezien

Januari was een cultureelrijk maandje voor mij kan ik wel stellen.

Afgelopen zaterdag ging ik met Grote Zus naar onze tweede ‘Hoe overleef ik‘ voorstelling. Over de eerste keer schreef ik destijds dit logje.

De afgelopen tijd kwam elke zondagavond bij Zapp de ‘Hoe overleef ik‘-serie op televisie en ik moet zeggen, dat is heel goede televisie om samen met je (puber)dochter te kijken. Want al vind ik zelf dat ik heus wel nog weet hoe ik me voelde toen ik aan het puberen was, het is interessant om te zien hoe Rosa de dingen beleeft en om dan weer te zien hoe Grote Zus daarop reageert. Daarbij is de huidige tijd totaal niet meer te vergelijken met 1982 toen ik 12 jaar jong was.

Net als die serie was de musical ook echt helemaal top, zeker een aanrader! Een geweldige cast, mooie liedjes, humor, een gaaf decor: kortom, als je de kans hebt ga kijken met je puber!

Op 26 januari ging ik met Mr. T. naar ‘Ons kent Ons‘. Ik weet niet of jij ooit Man bijt Hond kijkt, maar dat wordt altijd afgesloten met een korte uitsmijter: Ons kent Ons. En Ons kent Ons is nu dus in het theater te zien. De show draait om het feit dat de Buurtsuper (waar Coby en Dooie werken) overgenomen is door Dumbo. Als afscheid wordt er een revue opgevoerd. Die revue was voor het grootste deel meer dan de moeite waard. Alle bekende typetjes uit Man bijt hond passeren, letterlijk en figuurlijk de revue.

Al weer heel lang geleden schreef ik een logje over geweld tegen hulpverleners en dat ik dat werkelijk absurd en onacceptabel vind. Met de film ‘Doodslag‘, waar ik samen met vriend W heen ging, wordt dit geweld ruw en keihard de bioscoop ingeslingerd. Ik vond het een interessante én indrukwekkende film al ontwikkelde de film zich heel anders dan ik verwacht had. Het geweld tegen hulpverleners komt al vrij snel in de film aan bod en daarna focust de film zich op Max en zie je het langzaam maar zeker afglijden van Max totdat deze volledig ontspoort. Dat afglijden is volkomen begrijpelijk en erg indringend gefilmd. Doodslag is buitengewoon de moeite waard.

Met Mr. T., mijn moeder en wederom vriend W gingen we begin januari naar Gerard van Maasakkers. Trouwe lezers weten dat ik vrij regelmatig naar deze Brabantste troubadour ga kijken. En wat is dit toch altijd prachtig. Gerard zong dit keer weinig bekende nummers, maar wat was het  mooi, wat was het indringend en heeft deze man prachtige teksten geschreven.

Buitengewoon mooi is dit nummer. Ik hoop dat ook de niet-Brabanders de tekst kunnen verstaan en/of lezen: Hedde efkes lieven Heer.

Hedde efkes, Lieven Heer
ik kan ‘t oe mer beter zelf zeggen
‘t kumt eigenlijk hier op neer
‘t is lastig um uit te leggen
ge waart haost familie van mijn
en die laotte nie zo hendig vallen
mer ‘t liep al ‘nen tijd op ‘n eind
ik hoef nie te gaon, want ik was al weg
onvermijdelijk en geleidelijk
dus ‘t wordt tijd um ‘t hardop te zeggen;
Lieven Heer, ik vuul ‘t nie meer.

Nou moet ik zeggen, Lieven Heer
da oew volgelingen ook nie helpen
ze zijn zo recht in de leer
hoe ik leven moet; ze weten ‘t wel
ze weten precies, wa ik zou moeten doen en laoten
en ze hebben ‘t Boek in de hand
stijf is de kaft en stijf zijn de woorden
tussen de regels lezen ze nie
hard is d’n taal, ik hoef ‘m nie meer te heuren
Lieven Heer; vur mij hoeft da nie

Nou moet ik ook nie, Lieven Heer
ineens as ‘t begint te nauwen
as ik ‘t heb verkloot gauw weer
hendig van d’n Heer gaon houwen
trapt er nie in, en ge moet ‘t ook nie willen heuren
en m’n bidden en zo evenmin
mer as ge ooit ‘n kaarske ziet branden
kan ‘t van mijn zijn, vur die me lief zijn
en vur oew volgelingen recht in de leer
da ze verzachten, Lieven Heer
da ze verzachten, Lieven Heer

Dit cultuurrijke maandje begon met een filmpje dat ik met Grote en Kleine Zus ging pakken. Dat was nog in de kerstvakantie, goh dat lijkt inmiddels al weer heel erg lang geleden. Het filmpje dat we pakten was ‘De gelaarsde Kat‘. Ik moet zeggen, ik was niet kapot van die film, maar het plezier dat de meiden er aan beleefden maakt dat meer dan goed!

Februari zal heel wat minder druk zijn wat het theater betreft. Ik tracteer Mr. T. 24 februari op een avondje Frank Boeijen, maar dat weet hij nog niet, dus stttt, niet verder vertellen hoor.

En verder wil ik heel graag naar Süskind, ik moet nog iemand zoeken die met me mee wil gaan maar dat zal vast wel lukken.

11 gedachten over “Gezien

  1. Ons kent ons…. daar ben ik een enorme fan van. Met name die buurtsuper. Ik kon het geluid helaas niet harder dan heel zacht krijgen. Maar toch vond ik het al prachtig.

  2. P.S. wat een mooie tekst van Gerard Maasakkers hé Ik was dan wel bij de voorstelling maar had de tekst niet helemaal verstaan dus fijn om het zo na lezen.

  3. Wat veel mooie voorstellingen! Als je iemand voor Süskind zoekt is het geen cadeautje voor m’n verjaardag? Mam.

  4. En dat allemaal in één maand tijd ;)
    Ik ben de afgelopen tijd alleen naar ‘Happy Feet 2’ geweest, samen met m’n nichtje.

    Een fijne dag!
    liefs Insoon

  5. Dat was een drukke maar gezellige culturele maand! Kun je mooi op terugkijken.
    Maarre… leest Mr T. jouw blog niet? Vind ik niet gek hoor want mijn manlief leest de mijne ook niet ;-)

  6. Ik vind ‘hoe overleef ik’ ook heel mooi gemaakt. Het maakt me ook kwaad dat dergelijke dingen wegbezuinigd moeten worden en dat er dan alleen John de Mol achtige programma’s overblijven. Heel kwaad maakt me dat.

    Ik wil overigens best mee naar Suskind!

Reacties zijn gesloten.