Verandering van spijs

Hij zit in zijn kajuit en klapt de laptop open. Wat is het toch handig zeg, dat  hij sinds kort zijn overzichtjes daarin bij kan houden. Hij zou anders zomaar de draad kwijt kunnen raken en dat zou behoorlijke consequenties als gevolg kunnen hebben.

Die ene keer in Marseille herinnert hij zich nog goed. Toen maakte hij me toch een blunder met Françoise. Dat is ook nooit meer goed gekomen. Exit Françoise dus en ergens was dat nog best jammer. Ze had heerlijke billen. Maar hé, zoiets zal hem nu dus niet meer kunnen overkomen. Niet sinds zijn computerbestandjes.

Sjaak bracht hem een tijdje geleden op het idee. Sjaak volgde, in de maanden dat hij niet vaarde, allerlei computercursussen. Reuze handig, zei hij en hij liet zien wat hij allemaal kon met dat ding. Sjaak was erg van de foto’s maken, tja, daar had je met hun beroep natuurlijk legio mogelijkheden voor, en Sjaak liet zien hoe hij die foto’s rubriceerde in iets wat hij excel noemde.

Dat deed bij hem een belletje rinkelen. Zoiets zou verdomde handig zijn voor al zijn wijffies. Hij kon dan mooi bijhouden hoe vaak hij ze bezocht en waar ze van hielden. En ook, vooral zelfs, waar ze níet van hielden. Hij kon er zelfs foto’s bij bewaren en hij hield er in bij wat hij wie wanneer gegeven had. Hij hield zelfs bij hoe vaak ze het deden als hij aan de wal was. Ach, het was misschien allemaal wel wat puberaal, maar hij vond het tegelijkertijd ook wel erg mannelijk staan.

Hij zet de cursor op het bestand ‘steden’ en dubbelklikt erop. Er wordt om een wachtwoord gevraagd. Iedere keer dat hij dat moet geven glimlacht hij in zichzelf. Hij vindt het een geniaal wachtwoord en tikt: ‘in-i3d3r-st@dje-33n-@nd3r-sch@tj3’ in.
_________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: afwisseling. De andere bijdragen ook lezen? Klikkerdeklik!

Beste vriend

Je kunt op dit moment niet om hem heen: Robert Vuijsje zit in iedere talkshow en iedereen lijkt op dit moment zijn beste vriend te zijn. Hahaha, is dat nou niet goed gevonden van mij? Maar goed, ik dacht, om echt mee te kunnen praten moet ik dat boek dus wel even lezen.

Op de achterflap:

Iedereen kent Samuel Green, maar waar is hij ook alweer beroemd van? In een wereld die geobsedeerd is door roem wil hij maar één ding: gezien worden.

Sam vult zijn dagen met het tellen van zijn volgers op Twitter, het bezoeken van vernissages waar gratis telefoons worden uitgedeeld en het verleiden van vrouwen van andere beroemde mannen. Voor zijn zoontje Sammie heeft hij geen tijd. Voor zijn echtgenote Venus ook niet. Tot Sam wordt gedwongen tot een keuze: zijn zoontje of zijn roem.

De eerste paar hoofdstukken, daar had ik best wel moeite mee. Vuijsje schrijft, vind ik, vreemde zinnen die niet altijd even lekker lezen. Door die vreemde zinnen duurt het even voordat je in het boek zit.

Maar dan grijpt het je toch. Terwijl ik eigenlijk niet verwacht had, dat dat zou gebeuren. Ik houd namelijk niet zo heel erg van de man Vuijsje. Tenminste, van dát wat ik van hem op tv zie of hoor. Ach, ergens is hij toch ook wel een beetje de hoofdpersoon in dit boek. Al is bij Vuijsje dan weer wél duidelijk waarom hij ‘beroemd’ is.

Samuel Green is eigenlijk een heel zielig persoon. De wereld om hem heen is zo gruwelijknep. En dat beschrijft Vuijsje op treffende en humoristische wijze. Op het laatste moment beseft Samuel wat er echt toe doet in het leven. Alleen is het dan te laat. Zijn oplossing is behoorlijk radicaal. Maar goed, daar moet je het boek zelf maar even voor lezen. Even inderdaad, het boek heeft 238 bladzijdes en is in no time uit. En dat vind ik dan weer jammer: een boek zo snel uit hebben. Het zal bij mij in ieder geval niet blijven hangen.

Nou worden die boekenlogjes van mij niet zo goed gelezen (of beter: er wordt in ieder geval weinig op gereageerd) want twee weken geleden vermeldde ik erbij dat ik het betreffende boekje weg zou geven. Daar kwamen welgeteld 8 reacties op waarvan er één van mij was. De number generator bracht uitkomst. Uiteraard ‘won’ ikzelf de eerste keer, maar na een tweede keer klikken kwam Zara als winnaar uit de bus. Zara, mail je me even je adres, dan stuur ik het boekje naar je toe.

Favourite things (2)

Na het eerste rijtje favoriete dingen, nu een tweede invullijstje.

  1. radiozender
  2. dag van de week
  3. getal
  4. tijdschrift
  5. internetprovider
  6. hondenras
  7. computermerk
  8. zondagochtendritueel
  9. theatervoorstelling
  10. ondergoed

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Oneerlijk

We wilden allemaal zo graag dat het anders zou zijn. Dat het loos alarm was. Jij wilde dat, de mensen om jou heen wilden dat. En wij wilden dat. Met jou. Met jullie. Voor jou. voor jullie.

Een quote die ik W zelf al een paar keer heb zien gebruiken zegt eigenlijk alles:

“You know, I used to think it was awful that life was so unfair. Then I thought, wouldn’t it be much worse if life were fair, and all the terrible things that happen to us come because we actually deserve them? So, now I take great comfort in the general hostility and unfairness of the universe.”

Ongezond

Ah, wat een uitmuntend proefballonnetje. Tenminste, daar ga ik maar even van uit. Want wie bepaalt wat wel of niet gezond is? En hoe wordt dat wel of niet gezond leven gecontroleerd? Moeten we dan elk gewenst moment in een potje plassen of buisjes bloed afgeven? Zodat er allerlei belangrijke informatie over onze gezondheid richting werkgevers kan? En hoe zit het dan met onze privacy?

Kijk, we weten allemaal dat roken niet bepaald gezond is. En dat veel (te veel) vette dingen eten ook niet echt goed werkt voor het lijf.

Men zegt dat sporten gezond is, maar heel veel mensen lopen tijdens dat sporten blessures op met als gevolg verzuim van werk. Gaat men straks dan ook bepalen welke sporten we nog wel mogen doen.

Gossie … het zal toch geen waarheid worden?