Vans + (foto-)update

Ik houd helemaal niet van rages. Helemaal niet. Ik zal er vroeger als puber best gevoelig voor geweest zijn als in: gave kleding willen hebben. Maar ik heb nooit bij een groepje gehoord waar het kleding betrof. Niet willen horen ook niet. Heel trots ben ik ooit geweest op mijn BB-jasje, gekocht bij de dump en mijn zwart met witte ‘Turkse tot’. (Ik weet best dat het not done is om die shawl zo te noemen, maar zó noemden we die destijds nu eenmaal). En met die kleding vormde ik samen met vriendin E wel mijn eigen groepje.

Enfin, waar wil ik naar toe met deze ietwat vreemde inleiding? Nou, naar het feit dat Grote Zus totally and completely in love is with Vans. En dat alle meisjes die ze kent ook dat soort schoenen heeft, heeft daar toevallig helemaal niets mee te maken. ;-)

Nou moet ik zeggen: de Vans om dit plaatje en de Vans in de link zijn eigenlijk best heel toffe schoenen. Maar heus: alle Vans die ik tot nu toe aan meisjesvoeten gezien heb, konden zo mee doen aan de ‘de-meest-lelijke-Vans-die-er-maar-zijn-competitie’. Echt waar, en dan zou het nog verdraaide moeilijk zijn om er een winnaar uit te halen. Ik vind het wel knap hoor, van zo’n merk, verschrikkelijk lelijke schoenen maken en ze dan ook nog verkopen voor een verschrikkelijk belachelijke prijs.

Maar goed: het is een rage die Vans en Grote Zus wil zo, zo, zo, zo, zo, zo graag zulke schoenen. Zó graag. En, ook al houd ik er niet van, van meelopen met de massa, het gaat toch gebeuren vandaag. Ik neem Grote Zus vanochtend mee naar de winkel en we gaan Vans kopen. Voor haar, omdat ze ze zo, zo, zo, zo, zo, zo, zo, zo graag wil. En ik ga mee uitkiezen. En als ik ze lelijk vindt, dan worden ze niet gekocht. No way. Maar wellicht komt ze op de zwarte hierboven uit en dan kan ik er best mee leven.

Wat ook wel een beetje meetelt is het feit dat ik onlangs een boel kleren kocht ergens. En dat ik van die winkel (google maar even op Van Tilburg en Nistelrode: je komt dan bij een waar shoppingwalhalla terecht) een mooie waardecheque ontving. Dus daar worden die Vans ineens een stuk aantrekkelijker door.

En weet je wat ik nu echt, echt, echt het allerleukste hieraan vindt? Dat Grote Zus dus helemaal van niets weet. Ik laad haar in de auto en we gaan even boodschappen doen. Ze zal dan vrij snel haar vermoedens hebben, maar dat ze echt, echt, echt Vans gaat krijgen, dát weet ze dan nog steeds niet helemaal zeker. En van die blije verwachting van haar, daar ga ik enorm van genieten. Het is zo’n heerlijk kind! Met Vans straks. Ook nog.

Update

Oh, ik moet wel de liefste moeder van de hele wereld zijn (althans vandaag), want ze heeft ze gewoon. ZE HEEFT ZE!!! Kijk maar.

Dat kopen lukte trouwens niet in de beoogde winkel en tja, ik had daar nu eenmaal een waardebon van, dus ik kocht voor mezelf maar even een leuke wikkeltop (die trouwens erg ingewikkeld is -het heet natuurlijk ook niet voor niets wikkeltop- want ook aan de achterkant zit een flap).

Daybook

Je weet het: vrijdag … vragenlijstjesdag! Doe je mee?

Ooit gezien bij Brabbels en Kiekjes en té leuk voor een lijstjesmens als ik om niet ook hier te plaatsen!

  • Aan de andere kant van het raam …
  • Ik denk …
  • Ben dankbaar voor …
  • In de keuken …
  • Ik draag …
  • Ik ga vandaag …
  • Ik vraag me af …
  • Ik hou van …
  • Ik lees …
  • Ik hoop …
  • Ik kijk uit naar …
  • Ik hoor…
  • Om het huis …
  • Mijn favoriete dingen …
  • Plannen voor het weekend …
  • Verder ga ik volgende week …

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Proost

Gisteren hoorde ik op het journaal dat wij West Europeanen 12,4 liter pure alcohol per jaar drinken. Dat komt neer op bijna drie drankjes per dag. Wát voor drankjes dat zijn, dat weet ik dan weer niet. Maar ik weet wel dat ik bij lange na dat aantal niet haal.

Ik drink vrij regelmatig, gemiddeld zo’n drie dagen per week, één wijntje per dag. Dat is bijna altijd zoete rode Spaanse. Of in de zomer af en toe een droge of zoete witte (ha, en deze week ook trouwens, restantje van m’n feestje). Er zijn ook dagen dat ik meer wijn drink. Maar dat zijn de feestjes, partijtjes en borreltjes en dan houd ik het altijd bij maximaal 4 (en dan drink ik er ook nog altijd water bij). Want anders word ik toch wel enigszins zat en voel ik me beroerd worden en dát kan nooit de bedoeling zijn van een feestje, partijtje of borreltje.

Op maandagavond drink ik, tijdens mijn kaartavondje, af en toe twee flesjes oud bruin. Die moet van Heineken zijn, want anders vind ik ‘m niet te pruimen. En dat drinken doe ik dan recht uit de fles want dat is nog lekkerderder en ook best stoer! Ha, waarom twee? Nou, omdat Mr. T. en de andere mannelijke kaarter van het gezelschap ook allebei twee flesjes bier pakken en ik kan ze best bijhouden met drinken hoor. ;-)

Heel af en toe verwen ik mezelf met Sheridan’s. Wow, wat is dat lekker. Maar die verwennerij beperkt zich tot zo’n drie flessen per jaar.

Dus, dat is mijn alcoholconsumptie wel zo’n beetje. Ik geloof dat ik daar dus die 12,4 pure alcohol niet mee haal. Gelukkig.

Hoe zit het met jouw alcoholinname en wat vind je het aller-, aller-, allerlekkerst?

Spring is in the air (Why should I?)

Oh jongens wat is toch lekker buiten! Gisteren heb ik gewoon in korte broek en hemdje in de tuin gewerkt. Dat was hard nodig, dat in de tuin werken, want eerlijk is eerlijk, we hebben er de afgelopen maanden weinig aan gedaan. We hebben de tuin zelfs niet eens winterklaar gemaakt moet ik bekennen.

Ik ben bang dat een aantal planten de strenge vorstperiode niet overleefd hebben, maar dat zien we binnenkort wel. De roos die ik twee jaar geleden voor mijn verjaardag kreeg heeft de mooie naam ‘Wedding Day‘ en die heb ik flink gesnoeid. Man, wat heeft dat ding gemene doornen. Ik voel het nu nog met het typen. :-( Een huwelijk gaat natuurlijk niet altijd over rozen, maar om een plant met zulke scherpe doornen dan deze naam te geven, dat is op z’n minst apart te noemen.

Terwijl ik me dus lekker bezig hield met de tuin was Kleine Zus met een vriendinnetje aan het spelen. Het is zo grappig om hun spel te volgen, ze hebben ook echt niet in de gaten dat mama meeluistert zo gaan ze op in de rollenspelen die ze opvoeren. Er wordt verkleed, vadertje en moedertje gespeeld en er is ook nog een heuse prins. Maar die wordt vrij streng aangepakt door de meisjes. Hij mag niet lang opblijven!

Grote Zus zit ook in de tuin. Ze moet als huiswerkopdracht een wapenschild maken. Ze schildert, tekent, knipt en plakt en maakt een prachtig schild. Ik vraag me telkens opnieuw weer af van wie ze haar creativiteit toch geërfd heeft. Zeker niet van mij, dat is een ding wat zeker is.

Mr. T. scoort vandaag punten als hij de picknicktafel weer op z’n plek zet zodat we daar vanmiddag lekker kunnen zitten als vriendin A komt kletsen. Ik verheug me op heel veel fijne eet- en kletsmomentjes aan die tafel!

Heerlijk, die lente! Dat er maar veel van dit soort mooie dagen mogen volgen.

Laatste lijstje (3)

Zo, tijd voor een derde en voorlopig laatste “laatste lijstje”, dus volgende week vrijdag een andersoortig vragenlijstje. Klik hier voor nummer ‘1‘ en hier voor nummer ‘2‘:

Vul in, de laatste keer dat je:

  1. hebt gedanst
  2. hebt geruzied
  3. iets hebt geleerd
  4. de bedden hebt verschoond
  5. verschrikkelijk trots geweest bent
  6. ontzettend genoten hebt van iets
  7. ziek bent geweest
  8. iets hebt gewonnen
  9. een cadeautje hebt gekregen
  10. een logje hebt geplaatst

Soms maakt een toelichting de antwoorden nog leuker!

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Jeugd van tegenwoordig

“Vroeger was er ook een jeugd van tegenwoordig”, stond er laatst op de scheurkalender hier in huis. Dat vond ik best een mooie oneliner. Want ongetwijfeld was er vroeger ook een boel gedoe met opgeschoten jeugd. Wat vonden de gesettelde mensen toentertijd bijvoorbeeld niet van de provo’s of dolle mina’s.

Maar ergens leek die jeugd van tegenwoordig best een ver van mijn bed show. Opgeschoten jeugd, hangjeugd, vandalisme, drugsgebruik en wat al niet meer. Dáár hebben wij in ons rustige en zelfs wat saaie dorpje toch geen last van?

Verrekte rotjong (zoals we dat hier zeggen) die met alle rotzooi die ze trappen niet alleen een stempel drukken op een stad, wijk of dorp, maar ook op het hele land. Want ergens moeten toch ook weer de centen vandaan gehaald worden om de vernielingen die ze aanrichten weer te herstellen.

Dáár hebben we toch geen last van? Ik hoor het mezelf nog denken. Ik dacht het zelfs tot voor kort nog steeds. Er waren wel ‘ns incidenten hier in het dorp. Maar dat hield altijd snel weer op en het was ook redelijk onschuldig.

Sinds een tijdje echter houdt het dus niet meer op. Er is een groep notoire rotjochies dat de boel echt aan het verzieken en aan het vernielen is. Een groep notoire rotjochies waarvan de ouders zeggen ‘dat doet die van ons niet!’. Ongelooflijk vind ik zo’n houding. Want ze doen het dus wél.

En waarom? Wie kan het mij vertellen? Stoer gedrag, elkaar opjutten? Niet nadenken. Testosteron? Puberbreinen die niet zien wat ze aanrichten? Niet alleen materieel, maar ook (vooral!) in de hoofden van mensen. De frustratie van zien wat er gebeurt en daar niets aan kunnen doen. De onmacht en ook de gedachte van: waar moet het heen met de wereld …

_________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: belasting. De andere bijdragen ook lezen? Klikkerdeklik!