Dief van de tijd

Dief van de tijd‘ van John Boyne is het tweede boek dat ik op mijn tablet las. En van John Boyne lieve mensen, daarvan ben ik fan zoals jullie inmiddels wel weten (1, 2, 3 en ik ‘recenseerde’ nog meer boeken van hem, maar die logjes heb ik nog niet overgezet).

Waar gaat het boek over?

Matthieu Zéla’s leven, dat met moord begint en met verlossing eindigt, heeft één kenmerk dat in alle opzichten uitzonderlijk is: tegen het eind van de achttiende eeuw komt de veroudering van zijn lichaam tot stilstand. Zéla is dan vijftig en heeft nog twee volle eeuwen van groots en meeslepend leven voor de boeg. Hij is ingenieur, fraudeur, filmmagnaat, militair, financier, bestuurder van een satellietzender en minnaar van honderdnegentien vrouwen. Hij kent moord, verraad, vertwijfeling, hartstocht, roem en uiteindelijk hoop.Boyne neemt ons mee op een duizelingwekkende reis door de tijd, van het Hollywood van de jaren twintig naar de Wereldtentoonstelling van 1851, van de Franse Revolutie van 1789 naar de Beurskrach van 1929 in Wall Street. Op ingenieuze wijze verweeft hij geschiedenis en fictie tot een wervelend verhaal, waar het vertelplezier van af spat.

Wederom, sorry, het wordt wat saai, vond ik het een prachtig boek. Het thema is natuurlijk echt heel interessant. Het zal je maar overkomen zeg, dat je rond je vijftigste niet meer ouder wordt en inmiddels de gezegende leeftijd van 257 jaar bereikt.

Wat een boel geschiedenis heb je dan in het eggie meegemaakt. Wat een boel vrouwen heb je dan bemind. Wat een boel hoogte- en dieptepunten heb je dan meegemaakt. Van hoeveel mensen heb je wel niet afscheid moeten nemen?

Matthieu Zéla beschrijft zijn leven met een gezond gevoel voor humor, maar goed, dat heb je natuurlijk ook wel nodig als je zo oud wordt. Want als je zwaar op de hand zou zijn, dan zou je leven wel heel erg verdrietig zijn als je alles en iedereen overleeft.

Boyne is er wederom in geslaagd mij te grijpen met zijn verhaal en met zijn schrijfstijl. Een interessant thema, veel humor, mooie zinnen, geschiedenis. Wat wil ik nog meer? Nou, misschien dat jij dit boek ook gaat lezen? Het zal je veel plezier brengen.

6 gedachten over “Dief van de tijd

  1. Je bent wel heel erg enthousiast, maar de beschrijving van het boek trekt me niet zo.

  2. oh snert, ik loop al ernstig achter met mijn boeken, de stapel groeit en groeit…..
    gelukkig ben ik komende week een weekje vrij, kan ik een flinke inhaalslag maken hopelijk :-)

  3. Bedankt weer. Ik heb John sowieso al op mijn leeslijst staan. Ben van plan alles van hem te lezen. Fijne zondag.

  4. ik wist iet dat hij zoveel had geschreven! ik ken alleen de jongen……. mooie boeiende thema’s

  5. Als ik de achterflap zo lees, dan word ik niet meteen razend enthousiast, moet ik toegeven.
    Jouw enthousiasme steekt me wel aan, waardoor ik denk ‘nou misschien is het zo gek nog niet’. Heb alleen boek 3 van hem gelezen, dat vond ik goed.
    Ik ga het op m’n ‘to read’ lijstje zetten.

Reacties zijn gesloten.