Nachtprooi

Weet je nog, al die boeken die ik zomaar ende voor niets kreeg? Daar heb ik er inmiddels weer één van uit namelijk ‘Nachtprooi‘ van Ronald Munson.

Op de achterflap:

Hij is ervan overtuigd dat Susans huid even zacht en soepel zal zijn als die van het dode meisje. Het kussen van haar nog warme lippen zou zelfs nòg opwindender zijn. En dit is maar het begin. Als hij klaar is met Susan, zal ze hem nooit meer verlaten…

De geniale, maar waanzinnige hacker Cyberwolf is geobsedeerd door de beroemde actice Susan Bradstreet. Tot nu toe is ze voor hem echter onbereikbaar geweest. Dan zakt Susan op de set van haar nieuwste film opeens in elkaar. Ze is volkomen overwerkt. De psycholoog David Hightower stuurt haar onder strikte geheimhouding naar een zwaar bewaakt sanatorium.

Wanneer Cyberwolf erachter komt waar zijn prooi de komende tijd zal doorbrengen, ziet hij zijn kans schoon. Eindelijk zal hij zijn lugubere fantasieën in de praktijk kunnen brengen – en bovendien veel losgeld verdienen.

In het sanatorium zit Susan als een dier in de val. Moeiteloos kraakt Cyberwolf het beveiligingssysteem, dringt het gebouw binnen en gijzelt Susan. De politie en zelfs de FBI staan volstrekt machteloos tegenover de angstaanjagende dreigementen van de gevaarlijke psychopaat. Alleen psycholoog David Hightower, die de fascinerende actrice maar niet uit zijn gedachten kan bannen, is vastbesloten haar te redden. Hij zal alles doen om Susan uit de klauwen van de maniak te bevrijden voor deze zijn duivelse plannen uit kan voeren. Nu begint een weergaloos kat-en-muisspel op leven en dood …

Er hing een heel apart luchtje aan dit boek. Een luchtje dat ik niet kan omschrijven, maar goed, wat parfum erop en ik kon aan het lezen.

De uitgebreide beschrijving op de achterflap vat het boek best heel goed weer. Het is een spannende thriller, maar niet een die blijft hangen. Het boek leest soepel en er gebeuren behoorlijk vergezochte dingen in, maar dat stoort niet echt. Dit boek is een prima boek voor even tussendoor.

Laatste lijstje

Maar niet heus hoor, dit is echt niet het laatste lijstje hier. Hahaha, verre van zelfs.

Vul in je laatst:

  1. Gekochte boek
  2. Gelezen tijdschrift
  3. Gekochte cd en/of dvd
  4. Gedownloade nummer
  5. Gegeten maaltijd
  6. Geziene film thuis en/of in de bioscoop
  7. Gedronken drankje
  8. Geluisterde lied
  9. Gekeken tv-programma

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Boeddha

In huize Triltaal zijn vier gekregen Boeddha-beeldjes te vinden. Er doet namelijk een hardnekkig gerucht de ronde dat je nooit voor jezelf een Boeddha-beeld zou mogen kopen. Ik heb daar een beetje over gelezen en dat schijnt dus je reinste onzin te zijn. Voel je je aangetrokken tot een Boeddha-beeld: kopen die hap. Want ‘ze’ zeggen dan wel dat het ongeluk brengt om zelf een beeld te kopen, maar wie ‘ze’ dan zijn, dat weten de meeste mensen niet. Maar goed: better safe than sorry, ik heb alleen maar gekregen exemplaren.

Het eerste beeldje (een wierookbrandertje, maar ik gebruik deze nooit, want het wordt zo’n zooi als ik daar wierook in brand) kreeg ik ooit van vriendin E, de tweede nog niet zo lang geleden van vriendin M. De derde Boeddha kreeg ik van mijn ex en het roze exemplaar vorig jaar met moederdag van Kleine Zus.

Hoe cool is dat dan wel niet? Vier Boeddha’s in huis en alle vier gekregen van mensen die een bijzondere plek in mijn leven innemen.

Heb jij een Boeddha in huis? En zo ja, gekregen of zelf gekocht?

Wachtwoorden

Pfffft, ik krijg er wat van inmiddels. Van al die wachtwoorden die ik voor accountjes zus en accountjes zo heb.

Op het werk alleen al heb ik geloof ik zo’n tien verschillende wachtwoorden. Het inloggen op de computer gaat via een wachtwoord dat iedere zoveel tijd wijzigt, maar bepaalde softwarepakketten, daar geef je één keer een wachtwoord aan en dat is het dan. En toch lukt het me vrij regelmatig die wachtwoorden door elkaar te halen. Wat dat dan over mij zegt???

Maar ook thuis heb ik een boel van die dingen joh. Zo is er de DigiD-code waarvan ik ook een wachtwoord heb. Ergens. Maar waar? Geen idee. Enfin, als we volgende maand de belasting weer ‘ns in moeten vullen, komt het wel weer naar boven (hoop ik) en dan zal ik het wachtwoord voor het gemak maar ‘ns in mijn word-documentje zetten.

Want dat heb ik inmiddels. Een word-documentje. Vol met wachtwoorden. Dat ik dan af en toe naar mezelf mail. Naar mijn ‘echte’ emailadres en naar een tweetal hotmail-accounts die ik heb. Zodat ik het overal heb staan.

In dat word-documentje staan wachtwoorden van mijn blogs/wordpress (2x), van photobucket (2x), van hotmail (2x), van gmail (2x, want ik heb sinds de tablet nog een ander gmail-account aan moeten maken), van de tablet, van dropbox, van gravatar, van facebook, van antagonist et cetera (oh, en zelfs het wachtwoord van het emailaccount van mijn ouders).

Ik gebruikte best vaak hetzelfde wachtwoord. Maar omdat dat niet zo heel erg verstandig schijnt te zijn gebruik ik nu vaak varianten op dat wachtwoord. En dan wordt het er al helemaal niet gemakkelijker op.

Er schijnen websites te zijn waarop je al je wachtwoorden in kunt vullen zodat ze daar voor je bewaard worden, maar ik moet zeggen, daar ben ik een beetje huiverig voor. Want is dat wel veilig? En wat nu als je het wachtwoord van je account daar vergeet? Dan heb je pas écht een probleem!

Anyway: hoe doe jij dat? Het onthouden van al je wachtwoorden?

Dief van de tijd

Dief van de tijd‘ van John Boyne is het tweede boek dat ik op mijn tablet las. En van John Boyne lieve mensen, daarvan ben ik fan zoals jullie inmiddels wel weten (1, 2, 3 en ik ‘recenseerde’ nog meer boeken van hem, maar die logjes heb ik nog niet overgezet).

Waar gaat het boek over?

Matthieu Zéla’s leven, dat met moord begint en met verlossing eindigt, heeft één kenmerk dat in alle opzichten uitzonderlijk is: tegen het eind van de achttiende eeuw komt de veroudering van zijn lichaam tot stilstand. Zéla is dan vijftig en heeft nog twee volle eeuwen van groots en meeslepend leven voor de boeg. Hij is ingenieur, fraudeur, filmmagnaat, militair, financier, bestuurder van een satellietzender en minnaar van honderdnegentien vrouwen. Hij kent moord, verraad, vertwijfeling, hartstocht, roem en uiteindelijk hoop.Boyne neemt ons mee op een duizelingwekkende reis door de tijd, van het Hollywood van de jaren twintig naar de Wereldtentoonstelling van 1851, van de Franse Revolutie van 1789 naar de Beurskrach van 1929 in Wall Street. Op ingenieuze wijze verweeft hij geschiedenis en fictie tot een wervelend verhaal, waar het vertelplezier van af spat.

Wederom, sorry, het wordt wat saai, vond ik het een prachtig boek. Het thema is natuurlijk echt heel interessant. Het zal je maar overkomen zeg, dat je rond je vijftigste niet meer ouder wordt en inmiddels de gezegende leeftijd van 257 jaar bereikt.

Wat een boel geschiedenis heb je dan in het eggie meegemaakt. Wat een boel vrouwen heb je dan bemind. Wat een boel hoogte- en dieptepunten heb je dan meegemaakt. Van hoeveel mensen heb je wel niet afscheid moeten nemen?

Matthieu Zéla beschrijft zijn leven met een gezond gevoel voor humor, maar goed, dat heb je natuurlijk ook wel nodig als je zo oud wordt. Want als je zwaar op de hand zou zijn, dan zou je leven wel heel erg verdrietig zijn als je alles en iedereen overleeft.

Boyne is er wederom in geslaagd mij te grijpen met zijn verhaal en met zijn schrijfstijl. Een interessant thema, veel humor, mooie zinnen, geschiedenis. Wat wil ik nog meer? Nou, misschien dat jij dit boek ook gaat lezen? Het zal je veel plezier brengen.

Sara en Frank

Op 16 februari gingen Mr. T. en ik samen naar Sara Kroos. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet helemaal meer wist waarom we die kaartjes gekocht hadden. Misschien een keer iets anders proberen of zo? Want echt iets met Sara, dat heb ik dan ook weer niet.

Maar man, man, man, wat stond daar een vakvrouw op het podium. Ontzettend, ongelooflijk bijna tot pissen in de broek aan toe gelachen. Wat een gek mensch! Heerlijk gewoon. En wat een improvisatietalent. Ongekend. Super gewoon. Daarnaast ook nog de meest gevoelige en fantastische liedjes. Ik stond gewoon perplex.

Ze pakte me met onderstaand nummer. Ik kon helaas geen versie op joetjoep vinden, maar de tekst is fabelachtig intens.

Ik heb ons oud gedroomd vannacht veel ouder, veel ouder dan we zijn.

We waren later in de tijd veel ouder maar niet anders.

Ik heb gedroomd van later. Ik droomde altijd van wat was.

Ik heb jaren overgeslagen draaiend dromend, draaiend dromend

draaiend om mijn as.

Ik heb ons samen oud gedroomd vannacht.

Jij was nog mooier dan ik overdag ooit had bedacht.

Ik droomde dat jij net als nu aan tafel zat of naast mij lag.

Ik heb ons samen zo zien leven veel later, een leven van alledag.

De dromen die ik vroeger had, gingen steeds terug in de tijd.

Ik droomde nooit van wat zou komen, die boze dromen ben ik kwijt.

Ik heb ons samen oud gedroomd vannacht.

Ik zag nog veel meer dan ik overdag ooit had bedacht.

Ik heb gedroomd dat ik niet bang was voor alles wat voorbij kan gaan.

Ik heb ons oud gedroomd vannacht en ik ben jaren jonger op gestaan.

Sara heeft er twee fans bij. Dat is zeker.

* * *

Op 24 februari zouden Mr. T. en ik voor de zoveelste keer naar Frank Boeijen graag. Want, oh hilarische grap, die man weet ons nog steeds volop te boeien. Mr. T. echter ging -logisch- liever naar zijn oom en zijn ouders, dus uiteindelijk ben ik met mijn nichtje gegaan. Ik vond het wel dapper van haar dat ze meeging. Want men zegt dat hij slecht verstaanbaar is (nooit iets van gemerkt) en hij zingt meestal weinig bekende nummers bij een theaterconcert. Maar goed, nichtje durfde de gok wel aan en ze vond het erg de moeite waard! Nichtje en ik hebben dus  genoten. Met volle teugen.

Favourite things (3)

Na lijstje 1 en lijstje 2 is het inmiddels hoog tijd voor lijstje nummero 3.

  1. journaal
  2. kledingstuk
  3. fastfoodketen
  4. liedje
  5. sport
  6. omroep
  7. koffie
  8. restaurant
  9. low-budgetwinkel
  10. internetshop

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.