Reces

Goed, vandaag begint onze vakantie officieel en we gaan een heleboel leuke dingen doen.

Wat ik ook ga doen is voor het eerst in zes jaar bloggen een vakantiereces inlassen als dat lukt tenminste, misschien mis ik het bloggen wel ontzettend. Dat betekent dat ik de komende 4 weken geen (of nauwelijks) logjes zal plaatsen. Ik hoop dat jullie dat aankunnen. ;-) En dat ik het aankan.

Ik zal mijn feedreader daarentegen wel bijhouden om te voorkomen dat deze na vier weken ‘ontploft’ en ook twitter is nog niet van mij af de komende maand. Want helemaal niets uitvreten of dat weeweewee is ook zo saai.

Voordeel van een tijd niet bloggen lijkt me in ieder geval dat ik daarna weer voldoende inspiratie heb om jullie een tijdlang te verblijdenmaken met mijn schrijfsels. Denk ik.

Ennieweej: ik ga, samen met Mr. T, Grote Zus en Kleine Zus genieten! Ik hoop jij ook! Hoedoe!

Ik ben niet bang

Mijn kennismaking met Niccolo Ammaniti was eigenlijk niet zo heel erg geweldig. ‘Ik haal je op, ik neem je mee’ vond ik namelijk 3x niets.

Maar goed, ‘Ik ben niet bang‘ lag laatst voor een zeer aangenaam prijsje in de winkel en ik nam het toch maar mee. Je wilt zelf immers ook niet afgeserveerd worden als je een keer niet naar verwachting presteert. Toch?

Op de achterflap:

Het is de heetste zomer van de twintigste eeuw. Zes kinderen uit een kleine gemeenschap – vijf huizen omringd door korenvelden- maken een fietstocht door de desolate, door de zon geteisterde omgeving. Wanneer ze in een verlaten boerderij op onderzoek uitgaan, stuit de negenjarige Michele Amitrano op een verschrikkelijk geheim waar hij niemand over durft te vertellen. Om in het reine te komen met deze ontdekking, zal Michele de strijd moeten aangaan met zijn geweten.

Ik ben niet bang is een schitterende coming of age-roman, en het overtuigende bewijs van Ammaniti’s meesterlijke verteltrant.

Ha, dit boek van Ammaniti is dus echt heel erg mooi. Begrijpelijke hoofdpersonen -al zijn ook nu een aantal personages vrij apart (en dat is een understatement)-, interessante ontwikkelingen en het is prachtig hoe Ammaniti in het hoofd van een negenjarige kruipt.

Michele weet dat wat hij ontdekt heeft niet kan en niet mag, maar hij is niet opgewassen tegen de normen die gelden. Als hij dan ook nog ontdekt dat zijn vader en moeder deel uitmaken van het geheim is dat natuurlijk wel heel erg heftig.

Het is een dun boekje (206 bladzijdes) en ik had het in anderhalve dag uit. Het einde is een beetje onbevredigend, ik had liever gezien dat er nog een epiloog geschreven was. Maar verder: de moeite waard!

Geef me de vijf (2)

De reacties op nummer één waren leuk! Tijd voor ‘Geef me de vijf’ nummer twee. Hieronder vijf vragen, kan jij per vraag vijf antwoorden geven?

  1. Jouw vijf favoriete snacks tijdens het tv-kijken …
  2. Vijf bloemen waarmee men jou blij kan maken …
  3. Vijf dingen die je nog wel zou willen leren …
  4. Jouw vijf favoriete films …
  5. Vijf dingen die je liever niet doet (maar toch moet doen) …

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

4 hondet kusjes van Kleine Zus

Kleine Zus is verliefd. Al sinds carnaval waar ze haar lief ontmoette toen ze meedeed aan de optocht. En leuker: het is nog wederzijds ook.

Vorige week zondag zagen ze elkaar weer en toen kreeg Kleine Zus van haar vriendje een heuse tekening. Nou, toen moest er dus ook een tekening voor haar lief komen. Alleen wel jammer dat het gezicht van Kleine Zus een beetje wit is geworden (ze gebruikte zo’n toverstift) inmiddels heeft ze er twee oogjes en een big smile in getekend maar ik had geen zin om de tekening opnieuw te scannen.

En een verhaal:

Mocht je het niet kunnen lezen, dit staat er:

met kanaval kwam er een miesje bij iemant die ze nog niet kende en er was een heel lief en leuk jongetje en hij heete … en ik vond hem lief en leuk en grapig. we werde erg felieft. met de optogt liet ik heel de tijt de man met snoepjes vale (de mand met snoepjes vallen) van de glimlag van jou. groetjes Kleine Zus

Ze  hebben elkaar tussen carnaval en vorige week twee keer gezien en het is zo grappig dat ze daar allebei helemaal niet mee zitten. De ‘felieftheid’ is er en het gaat duidelijk niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit. Inmiddels heeft ze al vier kusjes gekregen van haar lief.

Is dit nou niet superschattig?