Burendag

Het is vandaag burendag. Een mooie gelegenheid dus om het ‘ns over buren te hebben.

Wij wonen in een twee-onder-één-kap in een rustige straat. Er staan zo’n 70 huizen in de straat, bijna allemaal twee-onder-één-kap en een aantal vrijstaande woningen.

Mijn ouders wonen in dezelfde staat, zo’n 300 meter verderop. Mijn jeugd heb ik dus in een ander stukje van de straat doorgebracht en de saamhorigheid onder de buren daar was en is veel groter dan in het stuk waar ik nu woon.

Ik moet zeggen dat ik er ook weinig behoefte aan heb, aan veel contact met de buren. Ik zeg uiteraard goedemorgen, -middag of hoi als de situatie daar naar is , maar daar houdt het wel zo’n beetje mee op. Mr. T. niet, die kan echt oeverloos gaan staan kletsen met de buren. Over van alles en niets. Ach, dat zit nu eenmaal in de aard van het beestje.

Ik ben niet van de smalltalk en ik kies de mensen met wie ik ‘big talk’ met zorg uit. De buren reken ik daar niet onder. Als Mr. T. het gras gaat maaien in de voortuin dan kunnen we er donder op zeggen dat dat kleine plakje goed is voor minstens een uitgebreid gesprek met onze overbuurman. Die man die komt dus echt naar buiten stappen als er iemand buiten bezig is. Hij is hartstikke aardig hoor, daar niet van, maar zoiets is echt helemaal niets voor mij.

De buren met wie we onze inrit delen zijn prima mensen. Buuf lijkt wel een beetje mensenschuw en ook buurman is niet zo heel sterk in contacten ook al kan hij prima met Mr. T. buurten (tja, wie kan dat nu niet, Mr. T. kan met iedereen buurten).

De buren die onder dezelfde kap wonen, daar heb ik helemaal niets mee. Het is een jong gezin, dat wel, maar pffft, wat zijn het degelijke mensen. Elk grassprietje ligt keurig recht en de vrouw van het gezin is helemaal niet mijn type. Ook met hen ‘hoi’ ik regelmatig en laat ik de prietpraat aan Mr. T. over. Werkt prima!

Het is echter wel zo dat we in tijd van nood ongetwijfeld een beroep op onze buren kunnen doen. En daar draait het om lijkt me. Zo’n fenomeen als burendag zou echt helemaal niets voor mij zijn. Ik houd best van feestjes en dat soort dingen, maar dan wel met mensen die ik zelf uitgekozen heb om wie ze zijn, niet omdat ze toevallig in dezelfde straat of buurt wonen als ik.

Heb jij veel buren en hoe is je verstandhouding met hen? En hoe belangrijk vindt jij -goed- contact met de buren?

23 gedachten over “Burendag

  1. Wij wonen in een dorpje achteraf. Onze straat voornamelijk uit varkens- en kippenhouderijen. Dus directe buren hebben we niet.. De rest van de straat ken ik ook niet. Heb niet veel met het dorp waar ik woon. Mijn vrienden wonen in andere, voornamelijk steden. Dat trekt mij ook veel meer dan een dorp!

    Liefs

  2. Zucht. Buren.
    Ik ben exact zo als jij. Smalltalk is aan mij niet besteed en ik kan het niet of hooguit slecht. (En ook over big talk denk ik hetzelfde, maar daar hebben we al eens over getalkd….)
    Aan één kant een buurvrouw die goed kan smalltalken waar ik dat doorgaans afhoud en een buurman die nogal eh… tja… een uitwas is van de huidige maatschappij. Ik. Ik. Ik. Als ik het maar goed heb. En dan met een beetje losse handjes ook nog. Toen hij mij ooit vanuit de tuin van de andere buren toeriep een hoer met een dodelijke ziekte te zijn omdat ik onder andere zijn kinderen vroeg of ze iets zachter konden doen zodat ik mijn eigen kinderen nog kon verstaan, had ik eerlijk gezegd helemaal geen zin in smalltalk meer.
    En aan de andere kant woonden ooit heerlijk rustige buren. Die inderdaad in geval van nood altijd zouden willen bij springen. Maar ja…. zij verhuisden en verkochten hun huis aan een zeer merkwaardige vrouw die van haar huis een kinderboerderij maakt, met niets of niemand rekening houdt en niet vatbaar is voor argumenten dat mensen best met haar rekening willen houden als zij dat andersom ook doet. Geen land mee te bezeilen dus. En ik hoef geen contact, maar niet eens groeten omdat ik ooit heb gevraagd of de radio iets zachter kon (vol volume om half twaalf ‘s avonds; mag je wel iets van zeggen toch?) vind ik wat overdreven….
    Geen burendag dus. Zal nooit wat voor me zijn. Maar in onze lange straat, treffen wij het toevallig wel erg slecht….

  3. Ik had het niet beter kunnen treffen. Wij zijn hier 5 jaar geleden komen wonen. Vanuit ‘het westen’ naar het diepe zuiden. En we zijn hier zo met open armen ontvangen. Ik hou van mijn buren! Ik weet dat ze er voor me zijn als het nodig is, en andersom ook. Hun laatste goede burendaad? Toen we het tijdens onze vakantie even moeilijk hadden door familie-omstandigheden hebben ze de handen ineengeslagen en gezamenlijk de tuin aangepakt. Zie je het voor je? kom je aanrijden met je caravannetje… je hele tuin onkruidvrij, gazonnetje strak gemaaid, verregende hortensia’s weer opgebonden… Waar vind je zulke buren?

  4. De buren waar wij ons 2-onder-1-kap mee delen, zijn heel goede vrienden geworden. Met de rest van de straat kunnen we het ook prima vinden, behalve met 1 stel. Dat zijn me een stel horken! Gelukkig denkt heel de straat er zo over, want ze maken met veel plezier ruzie met iedereen.

  5. Buren.
    Ik moet/wil er geen last van hebben.
    Gelukkig hebben wij een leuke verstandhouding met onze naaste buren, en dat vind ik wel genoeg ook.
    Uiteraard hallo en dag, dat altijd.

  6. Hier was ‘t Dag van de Buurt met bandjes en ‘t was op ‘n bui na ‘n vrolijke boel, ik heb zelfs gesjoelbakt. We kenne iedereen in de buurt, want we zien en hore hier van alles.

  7. Toen we hier kwamen wonen, dacht ik “leuk, een echte buurt! Dan leer ik vast gezellige mensen kennen”. Dat valt behoorlijk tegen. Ik hoef ook de deur niet bij elkaar plat te lopen hoor, maar wat vriendschapsbanden hier en daar lijkt me best fijn. Ons rijtje is nogal verschillend. Een oude dame, een kinderloos ouder stel, een stel met bijna volwassen kinderen en de buurvrouw met zoontje waar ik laatst over blogde (ex-man, politie etc.). Ook heb ik het idee dat iedereen tegenwoordig zoveel te doen heeft, zo’n haast heeft, dat er geen tijd meer is voor nieuwe contacten.
    Ik ga er maar vanuit dat als de kinderen iets groter zijn, er vanzelf meer contact komt met buurtgenoten met kinderen.

  8. Tja, de buren. Even ‘n kleine situatieschets: wij wonen op ‘n (lelijk) pleintje op ‘n rijtje van 4 maissonnetwoningen. Aan de ene kant woont ‘n turks echtpaar waarvan alle 4 de kinderen uit huis zijn. Buuf is érg lief, voor de kids heet ze “oma-buurvrouw” en soms sta ik wel met ‘r te praten. Voor zover dat kan. Grappig is, hun kinderen spreken accentloos Nederlands (één van hun zonen is ‘n goeie vriend van me) maar buuf is de taal ‘n stuk minder machtig. Ze probeert ‘t wél hoor maar ‘t blijft best lastig om haar te verstaan. Maar nogmaals, ‘t is ‘n schat van ‘n mens en we krijgen régelmatig allerlei turkse lekkernijen van haar die ze heeft staan bakken.
    Aan de andere kant woont ook ‘n turks echtpaar met 2 jonge kinderen. Zoonlief is even oud als hun zoon en speelt af en toe met hem. We hebben geen heel uitgebreide gesprekken met elkaar maar soms spreken we elkaar wel ‘s. En daarnaast woont ook ‘n gezin met 2 kinderen. Tja, wat moet ik daarvan zeggen… ook die zeg ik gedag, ook zij hebben ‘n zoontje van dezelfde leeftijd als onze zoon maar ik heb weinig met ze. Vind haar ‘n enórme zeikerd!
    Verder woont ‘r nog één stel op ‘t pleintje die ik zo nu en dan nog wel ‘s spreek omdat onze zonen de beste vrienden zijn. Maar ‘t is niet dat ik die mensen uitnodig op onze verjaardagen ofzo.
    Als er weer ‘n EK of WK is, wordt de straat meestal helemaal versierd. Ik heb daar hélemaal niks mee en ‘t wordt ook mééstal door één buurman geregeld. Dat vind ik ‘n héle nare man. Kijkt je altijd aan alsof ie vréselijk op je neer kijkt. Sowieso heeft hij van mij al sinds dat wij hier wonen de bijnaam “Stoepie” omdat ie altijd z’n stoepie staat te boenen. Stoepie, gast van eind 30, gok ik, modelgezinnetje met vrouw, 2 zonen en 1 dochter, heeft ‘n btje ‘t idee dat hij ‘n soort van burgemeester van ‘t pleintje is. Mss ook wel omdat z’n ouders ook op ‘t pleintje wonen…ik weet ‘t niet, ik blijf ‘t ‘n eikel vinden! dacht ‘n keer ‘n geintje te maken, toen hij (ws tijdelijk) ff héél aso geparkeerd stond… toen gíng ie toch tegen me tekeer!!! Kwam ‘s avonds wel z’n excuses aanbieden maar toen heb ik ‘m wél ff heel duidelijk verteld dat ik niet gediend ben van zo’n grote bek! Dat ik niet één van die kinderen ben, die hier op straat speelt! ;-)

  9. Verderop van een andere straat, hebben ze een grote tent neergezet en viert de hele buurt burendag.
    Ik heb vandaag een kaartje in de brievenbus gedaan van de buren (5 huizen), een groet op burendag!

  10. EIgenlijk is het wel jammer want misschien gun je het zo ook geen kans want een goede buur….. het spreekwoord is er niet voor niets.
    Ik heb hele leuke buren gelukkig, we komen niet veel bij elkaar over de vloer, wel op verjaardagen. Maar de buurman zet altijd mijn vuilnisbak even terug als ik niet thuis ben. De andere buren zijn jonger maar ook daar kan ik het goed mee vinden, al kom ik daar alleen maar bij de kinderen op de verjaardag. Maar wel een praatje en ook smalltalk kan leiden tot een goeie band en weten als je ze nodig hebt dat je gerust aan kunt kloppen en dat het dan ook wederzijds is. Maar misschien tref ik het gewoon met mijn buren hoor dat kan ook.

  11. Ik heb met een paar buren soms wel lol, maar met mijn naaste buren hebben we nogal wat gedoe gehad. Veel geklaag over het geluid van onze kinderen, heel vervelend! De andere buren naast ons zijn wel heel aardig, maar proberen ook iets teveel gesprekjes aan te knopen naar mijn zin ;-)

  12. Wij hebben een prima buurt. Als het nodig is helpen we elkaar. Zo kookte mijn buurman voor ons tijdens de keukenverbouwing. Ik laat weleens hun hond uit. Ook breng ik het buurmeisje weleens naar school. We doen niet aan straatfeesten of burendagen en lopen ook niet zomaar bij elkaar binnen.

  13. Ik woon in een heerlijke straat waar de meeste mensen elkaar gewoon groeten en je af en toe eens een praatje maakt. Af en toe is dat best leuk.
    Verder houdt iedereen elkaars spullen en kinderen een beetje in de gaten en kan je over en weer aankloppen als je omhoog zit.
    We zitten er dus een beetje tussen in en dat vind ik erg prettig.

  14. Sinds wij hier wonen, zo’n vijf jaar ongeveer, is er wat buren betreft veel voor me veranderd. Wij wonen aan een hofje met acht vrijstaande huizen. Iedereen heeft vrij veel grond om zijn huis en het is ook nog eens een bossige omgeving. We zien dus nauwelijks buren.
    In het begin hebben we een groot feest gegeven en alle buren uitgenodigd. Ze kwamen allemaal en zijn ook aardig. Maar daarna lieten ze weinig horen en zien. Dus veel contact is er niet. Hooguit een praatje als ik wegrij of zo.
    Ik vind het jammer, maar kan er wel mee leven. Ik zie de buren van mijn vorige buurtje regelmatig en dat is nog altijd heel gezellig.
    Janny

  15. Toen ik nog op mezelf woonde in het Oosten, woonde ik op een flat met in dat gedeelte maar 6 woningen. En het was mega rustig! Ideaal! Nooit geen geluid, nooit geen overlast.. als er pakje kwam, nam m’n buurman het aan en gaf het netjes ‘s avonds af en vise versa.
    Maar waar ik nu woon… in het Westen .. .man man wat moet ik daar aan wennen. Ik ben bij vriendlief in gaan wonen, en hij woont in z’n echte volksbuurt… als het mooi weer is worden daar de tuinstoelen in de voortuin gezet (daar staat ook de zon de hele dag) en gaat het tot de late uurtjes door … buren gezellig onder elkaar.. wijn, bier, roken… *zucht*. Totaal niet mijn ding! Ik ben ook meer van ‘hoi’, ‘goedemorgen’ en ‘goedeavond’ maar dan vind ik het wel weer prima! ;-)

  16. Mijn ouders waren geen ‘buren-plat-loop’ types dus van huis uit heb ik het niet meegekregen. Ik zeg meestal hoi en hallo tegen de buren en daar houdt het mee op. En soms is er een klik. Niet omdat het je buren zijn, maar omdat het leuke mensen zijn. Dit jaar had ik mij voorgenomen om naar de groots georganiseerde burendag in deze wijk te gaan, maar helaas, ik mag zo naar mijn moeder gaan, om haar naar haar buren te brengen.

  17. Burendag, wat een flauwekul. Net als moederdag of valentijnsdag. Alsof alles geregeld moet worden.

    Ik ben wel met je eens dat je er voor je buren moet zijn als er iets is. Dat is toch normaal? Helaas hebben we aan de ene buren een paar rare, die komen alleen als zij ons nodig hebben, en de volgende dag proberen ze je weer af te zetten. De andere buren zijn lief en keurige mensen, daar hebben we goed contact mee, komen op de koffie, op verjaardagen. Maar niet zomaar ongevraagd binnenvallen of heel veel contact, als we elkaar zien even kort praten of hoi.

    Jammer dat er weinig kinderen in de straat zijn waar onze kinderen echt zomaar “vanzelf” buiten mee gaan spelen (omdat er een buiten speelt en de rest zich daar dan bijvoegt).

  18. Ik ga goed om met mijn buren. Af en toe een praatje, daar kom je niet onderuit wanneer je een hond hebt en vind ik ook prima, maar daarmee houdt het op!

  19. Onze situatie is vergelijkbaar met de jouwe. Manlief is de babbelaar en ik duik achter een struik als ik geen zin heb in een praatje. Het contact is verder goed, maar we komen niet bij elkaar over de vloer.
    Toen ik ziek werd, stond wel binnen een paar dagen een delegatie op het bordes met een gigantische bos bloemen en een hele lieve kaart.
    De buren onderling hebben wel een hechte band. Sommigen wonen hier al hun hele leven en ons kent ons.

  20. Leuk om te lezen:)
    Onze buren zijn: De sportschool (achterburen) en een restaurant (huis rechts naast ons). Met het personeel van de sportschool hebben we een fijne verhouding en met de mensen van het restaurant (die zelf boven het restaurant wonen) een beetje minder, maar die mensen werken dan ook van 6-23 uur.
    Aan de linker kant van het huis hebben we geen buren en schuin tegenover is de politie. Met de politiemensen houden we vaak even een praatje. Small Talk. Ja. Mijn Big Talk relaties zoek ik net als jij graag zelf uit en Marco ook. ;)

  21. Wij wonen fijn en rustig, maar ik heb geen super burencontact met de buren rechts en links. Burendag hoeft voor mij ook niet.

  22. Ik woon nog in een hele fijne buurt, we lopen de deur niet plat maar zijn er altijd voor elkaar als dat nodig is. Anno 2012 is dat zeldzaam

Reacties zijn gesloten.