Blauwe maandag

Ik las al vele boeken van Nicci French. In het begin vooral met veel plezier, maar dat plezier heeft wel een behoorlijke deuk gekend omdat ik vond dat hun boeken op en gegeven moment beduidend minder werken. In maart las ik ‘Het weerzien‘ van Nicci Gerrard en dát vond ik dus weer wel erg bijzonder.

Maar goed, ‘Blauwe maandag‘ dus. Waar gaat dit boek over?

 De eerste Nicci French met Frieda Klein in de hoofdrol. Kan zij de recherche helpen bij het opsporen van een verdwenen kind?

Frieda Klein is psychoanalytica. Ze leeft een strak georganiseerd leven, dat vooral gericht is op het helpen van anderen. Niet alleen haar patiënten, maar ook haar familie en vrienden kunnen altijd op haar rekenen. ‘s Avonds trekt ze zich terug in haar huis, waar ze maar weinig mensen binnenlaat. De onrust in haar hoofd probeert ze te verdrijven met lange nachtelijke wandelingen door haar geliefde Londen.

Frieda is ervan overtuigd dat wat zich in het hoofd van haar patiënten afspeelt controleerbaar is. Maar als een van haar patiënten vertelt dat hij ervan droomt een kind te hebben, met rood haar en sproeten, en kort daarna een jongetje verdwijnt dat aan die omschrijving voldoet, wordt Frieda geconfronteerd met de onbeheersbare werkelijkheid die zij altijd angstvallig buiten de deur heeft weten te houden. Kan Frieda’s kennis van de menselijke geest de recherche helpen bij het opsporen en ontmaskeren van de dader? Wat is het verband met een ontvoeringszaak van tweeëntwintig jaar eerder? En zal het jongetje levend worden teruggevonden?

Nicci French weet te overtuigen met een intrigerend verhaal, verrassende plotwendingen, een heldere schrijfstijl en karaktervolle personages die je direct in je hart sluit.

Wat vond ik van dit boek? Ik vond de schrijfstijl absoluut erg mooi en een aantal delen van het verhaal ook bijzonder intrigerend. Wat ik dan weer niet erg geloofwaardig vond was de verhaallijn waarom het hele verhaal eigenlijk draait: het stuk over Alan Dekker en Dean Reeve en de rol van Frida Klein hierin.

De zelfmoord had ik al door voordat ik 10 woorden verder was en dat werd bevestigt aan het eind van het boek. Dat eind vond ik trouwens onbevredigend (dat had heel wat spannender gekund), maar wie weet gaat het boek verder in deel 2?

Al met al wel een interessant nieuw personage van Nicci French. Ik ga snel verder met Dinsdag is voorbij. Wie weet kom ik dan Dean Reeve ook weer tegen.

9 gedachten over “Blauwe maandag

  1. Ik heb net gisteren dit boek uitgelezen en vond het inderdaad wat wisselvallig, soms wat te ver gezocht, soms te voor de hand liggend maar inderdaad wel een personage die vraagt om nog meer verhalen… Dus Dinsdag is voorbij maar snel reserveren!

    • Ik heb een paar boeken van King gelezen waar ik erg gecharmeerd van was. Waaronder De Talisman. Had dat niet raakvlakken met De donkere toren?

  2. Om de een of andere reden kom ik nooit door de Nicci French heen. Misschien dat ik het toch maar eens opnieuw met een andere titel moet proberen, want hun boeken staan vaak hoog genoteerd in de lees top 10.

  3. Ik vond het idd voorspelbaar, maar vele malen lekkerder om te lezen dan een paar voorgangers. Ze blijven toch tussen mijn favorieten zitten, deze 2 schrijvers.

    Heb de afgelopen 2 maanden alles gelezen van Tess Gerritsen en ben nu aan het volledige repertoire van Camilla Lackberg bezig. Aanraders Mrs T!

  4. Grappig, ik ben momenteen in het vervolg van Blauwe Maandag bezig, een aanrader, ik heb hem bijna uit… een pageturner…

Reacties zijn gesloten.