Twijfels

Stel je voor, er fietsen vier pubermeisjes van school naar huis. Drie van hen fietsen naast elkaar. De vierde fietst achter hen aan, alleen. Dat vierde meisje is Grote Zus.

Ik zie vaker op die manier middelbare scholieren fietsen. Soms fietst men met z’n vieren naast elkaar, soms met nog meer. Niet goed natuurlijk, maar er is blijkbaar weinig aan te doen. Daarnaast probeer ik om te denken: liever dat ze in een grote groep én zichtbaar rondfietsen. Zo zien automobilisten hen tenminste.

Maar daar gaat dit logje eigenlijk niet over. Het gaat om dat ene meisje dat alleen fietst. Dat ene meisje dat dat niet leuk vindt en dat daar verdrietig van wordt (de ene keer wat meer dan de andere). Dat ene meisje dat tegen haar ‘vriendinnen’ zegt: “waarom fietsen we niet twee aan twee?” en dan nul op het rekest krijgt. “Kom maar naast ons fietsen”, zeggen ze. Maar dat doet Grote Zus niet want … wij leerden haar ooit dat je met z’n tweetjes naast elkaar hoort te fietsen.

Soms denk ik dat we het helemaal verkeerd hebben aangepakt, die opvoeding van Grote Zus. We hebben misschien wel teveel aandacht besteed aan hoe het hoort. Aan aandacht schenken aan elkaar, aan begrip tonen voor elkaar, aan lief zijn voor elkaar. Dat, in combinatie met het karakter van Grote Zus, maakt dat ze een heerlijk kind is. Maar ook dat ze een kind is dat gemakkelijk zichzelf verliest in de hardheid van deze maatschappij. Soms denk ik, hadden we het maar anders aangepakt. Ik ben ervan overtuigd dat Grote Zus het dan regelmatig gemakkelijker had.

33 gedachten over “Twijfels

  1. Tja, je kunt haar moeilijk adviseren om ernaast te gaan fietsen. Dat is hartstikke gevaarlijk. Dit is een periode. Ik denk dat grote zus lekker zichzelf moet blijven en haar kopje niet naar die meiden moet laten hangen. Dat is best wel moeilijk want ze wil er natuurlijk bij horen. Ik zou haar complimenteren met zichzelf. Maar dat doen jullie natuurlijk al. :-)

  2. Ik herken mezelf in dit stukje, een jaar of 10/11 geleden..
    Ik vond het ook altijd eng om als 3e of 4e te fietsen, maar blijkbaar is dit stoer.
    Regelmatig zie ik ‘s morgens groepjes jeugd fietsen en dan zie ik soms ook iemand alleen voor of achter op fiesten. Ik vraag me keer op keer af of hij/zij er wel of niet bij hoort en waarom die alleen fietst.. (miss vind hij/zij dat wel fijn)

    Liefs!!

  3. Ik denk dat je het prima hebt gedaan én prima doet: je begeleidt haar tijdens deze vervelende confrontatie met de harde wereld waarin zij, net als jij, leeft.
    Dit is een stuk van haar opvoeding. Buiten jou om. En jij bent ‘r om haar op te vangen. Waaruit maar weer duidelijk wordt dat warmte fijner is dan kilte en zij die warmte eveneens zal willen uitdragen.
    Niet leuk voor Grote Zus nu, maar de prachtige basis die ze heeft gaat het helemaal goed maken.

  4. Wat naar voor grote zus dat ze er verdrietig van wordt.
    Ik denk ook dat ze op de lange duur meer heeft aan een opvoeding zoals jullie die voorstaan. Maar dat houdt niet tegen dat je je kind toch graag blij ziet.
    Ja, opvoeden en opgroeien doet best vaak pijn….
    Janny

  5. Mijn dochter heeft daar in de brugklas ook erg mee getobd. Vreselijk, want je ziet van dichtbij hoeveel leed dat veroorzaakt, zeker als het kind in kwestie van nature geen grote mond heeft.
    Toch vind ik dat je te streng bent voor jezelf. Je hebt het zeker goed gedaan, het ligt niet aan de opvoeding. Prijs jezelf dat je dochter verstandig is en er niet als vierde naast gaat fietsen. Je hart bloedt, dat begrijp ik, maar voor je dochter is dit toch het beste. Ik hoop van harte dat er snel verandering in de situatie komt.
    Mijn dochter zit inmiddels in de vijfde en gaat sinds ze in de tweede zit, elke dag fluitend de deur uit. Dat wens ik jouw dochter ook toe (al mag dat uiteraard ook al miv morgen zijn. Maar dat begreep je vast al…)

  6. lastig. ik denk zeker dat je qua opvoeden goed zit wat dit betreft, maar ja, als dit het resultaat is, snap ik dat je twijfelt.
    maar wat voor meiden zijn dat dan ook dat ze niet 2 aan 2 willen fietsen en 1 vriendinnetje alleen achter laten fietsen?!!

  7. Dat lijkt op onze oudste dochter. Zij fietste niet eens met de groep mee, maar alleen…… Een opvoeding waar je leert hoe het hoort, kan volgens mij nooit verkeerd zijn. Is het nu misschien wat moeilijk? Misschien is dat ook een stukje opvoeding, om over een poos(je), als het nodig is, uiteindelijk heel sterk te zijn!

  8. Wauw, wat een sterke meid hebben jullie! Zo ervaart ze het niet, maar ze is nu al sterk genoeg om voor haar eigen keuzes te staan, en zich niet door de druk van anderen te laten leiden. Ze gaat haar eigen weg, en dat maakt je sterk voor de toekomst, ook al doet het nu verdriet. Dat doen jullie knap ;-)

  9. Zo sneu soms dat zo’n jong meisje al zo vroeg met de ‘hardheid’ van anderen wordt geconfronteerd. Maar misschien is het ook wel goed, dat ze er aan went dat er teleurstellingen in het leven zijn. Maar leuk, nee dat is het niet ! Arme grote zus …

  10. Wat erg dat jullie aan jezelf twijfelen. JUllie doen gewoon wat ieder ouder zou moeten doen. Je kind leren wat wel of niet mag. enz enz. Kijk maar wat er afgelopen vrijdag gebeurde in Haren. Hier 5 km vandaan. Hier ook zo’n kind ook veel gepest. Ook wij vroegen ons wel eens af beschermen we haar teveel of zijn we te bezorgd. M.a.dd.e gaat nu op sova training, we hopen dat ze dan iets weerbaarder wordt. Ook wij houden ons hart vast voor de middelbare school. Tuurlijk grote zus omt er wel, maar zou fijn zijn als het iets soepler zou gaan en net altijd met een gevoel van: hoe zal het morgen weer gaan.
    grt Ien

  11. Ik kan me je twijfels voorstellen, maar jullie doen het volgens mij gewoon goed. Er zijn nu eenmaal een hoop egoïstische mensen, maar daar moet je niet automatisch in meegaan. Lieve, attente, beschaafde mensen zijn van ongekende waarde. Wees trots op haar en laat haar trots zijn op zichzelf ook al is het moeilijk. Of ze nu erachter blijft fietsen of toch aansluit bij de drie…

  12. Jullie dochter heeft regel, normen en waarden meegekregen. Daar moet Ze blij mee zijn want die brengen haar verder. Natuurlijk komt dit goed, even een plek vinden in de groep. Ze zal echt wel,eens zich niet houden aan deze regels. Probeer je er niet te druk over te maken.

  13. Loslaten; het moeilijkste wat er is! Jullie hebben haar een stel goede richtlijnen gegeven en het is nu aan haar om die richtlijnen toe te passen in de ‘grote boze wereld’ en uit te vinden waar haar plekkie is en wat haar eigen richtlijnen later gaan zijn.
    Maar leuk is dat niet altijd en voor een ouder heeeeeeeeel moeilijk om dan niets te kunnen doen.

    Sterkte!

  14. Hier ook zo’n kind… Ik denk dat je het juist als ouders goed doet, als je duidelijke en veilige grenzen (regels) geeft aan je kind. Uiteindelijk gaan deze kinderen stabieler hun volwassenheid in. Je hebt een prachtige dochter; van binnen en van buiten!

  15. Wat jij haar bijbrengt zijn normen en waarden. Dingen die tegenwoordig bij de jeugd ver te zoeken zijn. Alles moet maar kunnen.
    Op de langere termijn echter heeft ze daar veel meer aan dan nu.
    Helaas zal ze dat zelf nog niet zo zien.

  16. ALTIJD en ALTIJD rijden die (rot) meiden met z’n drieén naast elkaar.
    Ik heb daar zo een gloeiende, gloeiende, hekel aan, dus rem ik af en zeg dat ik er niet langs kan, ook al is er soms ruimte zat.
    Dat GZ het even niet treft om als 3e ernaast te rijden is helemaal niet zo erg.
    Ik begrijp jullie bezorgdheid hierover maar GZ komt hierdoor sterker uit de strijd.
    En soms hé, soms vind ze zomaar iemand anders om naar en van school te fietsen.

  17. Ik begrijp het heel goed, herken het zelfs van de opvoeding van mijn ouders. En je ziet idd dat de een daar anders mee omgaat dan de ander. Maar wil je nu een kind dat meedoet op een minder leuke mainer aan de harde maatschappij of eentje die wel “netjes” blijft (en dan is dat fietsen maar een sullig voorbeeldje natuurlijk) en misschien ooit het voorbeeld is of het voortouw neemt. Volgens mij heb je het wel goed gedaan.
    Ze leert nu ook van anderen, de wereld om haar heen die niet altijd helemaal zo netjes is. En ze gaat dat zelf allemaal wel uitvinden, hoe ze daarmee om moet gaan.

    • Mooi logje trouwens. Heb even alle reacties gelezen, en volgens mij zijn we het wel eens dat je een goede moeder bent en dat het helemaal goed komt met zus.

  18. Ik denk dat Grote Zus en jullie goed bezig zijn. Grote Zus gaat vanzelf mensen tegen komen die minder egoïstisch in het leven staan, rekening houden met de waarden en normen van anderen. Het kan alleen nog wel even duren voordat het zo ver is.
    Hier een 18 jarige die niet zoals zo vele van zijn leeftijdsgenoten (vaak al al sinds ze14 zijn) begint met indrinken om daarna tot ‘s-morgens vroeg uit te gaan maar gewoon om 2 uur thuis is. Omdat hij geleerd heeft dat indrinken, en nachtbraken niet gezond is, en vaker tot zinloos geweld en coma-zuipen leidt, dan gewoon rustig uitgaan en genieten van wat je drinkt. Ik heb mij wel eens zorgen over hem gemaakt, mijzelf te streng gevonden, maar zoals nu blijkt is hij blij met de regels die ik stelde, en ziet er nu het nut ook van in..

  19. Je ziet in Haren wat er komt van met de groep meedoen.Natuurlijk is het niet gemakkelijk om een beetje alleen te staan als je jezelf wel aan de regels houdt en op puberleeftijd is het erg belangrijk om erbij te horen. Jullie mogen trots zijn op grote zus die (al doet het verdriet) toch haar eigen normen durft aan te houden.

  20. Ik denk niet dat grote zus het gemakkelijker zou hebben als ze meer ophef over zichzelf maakte. Ik zie deze meisjes vaak hier; en vaak als erg onzekere pubers, die het alleen niet schoppen, maar in een groep stoer doen.

  21. Ik denk dat ze nog een lange weg te gaan heeft. Zoals ze toen aan jullie vroeg of ze ook mocht keten op kamp, dat maakt haar bijzonder. Ze moet haar eigen weg vinden, waarin ze alle respect voor de regels en anderen heeft, maar haar eigen belang niet moet verliezen. Ik snap dat je het graag anders ziet, maar ook zonder die meiden komt ze er wel.

  22. Als ouders doe je wat je denkt dat goed is voor je kind. En jullie hebben Grote Zus volgens mij heel netjes opgevoed. Dat is alleen maar bewonderenswaardig. Helaas zijn pubers vaak erg gemeen onderling en wat dat betreft is de puberteit gewoon niet zo’n leuke periode, vooral niet als je een zacht, lief kind bent zoals Grote Zus. Ik herken mij als puber heel erg in hoe je haar omschrijft. Komt goed!

  23. Het is ook haar karakter natuurlijk en niet alleen jullie opvoeding (waar niets mis mee is overigens). Voor zover ik haar ‘ken’ is het een meisje met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Zij kiest ervoor om ‘dan maar’ als enige achteraan te gaan fietsen. Maar dat geen van die andere drie meiden ervoor kiest naast háár te gaan rijden, dat doet je als moeder pijn, dat snap ik heel goed.

  24. Ik fietste ook vaak alleen met twee of drie vriendinnetjes voor me. Dat was heel naar. Helemaal toen bleek dat het geen vriendinnetjes waren.
    Gelukkig kwam ik toen in contact met een ander meisje en ik leerde nog weer andere meisjes kennen waardoor ik een leuke middelbare schooltijd heb gehad.
    Jullie geven grote zus een prachtige opvoeding met normen en waarden en stukje bij beetje zal ze de dingen eruit pikken die zij belangrijk vindt. Het komt wel goed met grote zus, zij vindt haar plekje wel!

  25. Kan me voorstellen dat het je pijn doet…
    Grote Zus zoekt, wikt en weegt en vind echt haar eigen weg wel.
    Soms zou je willen helpen, maar is zelf uitzoeken niet juist een heel mooi leer- en groeiproces???

    Liefs,

  26. Ik ben er van overtuigd dat jullie haar prima hebben opgevoed. Dit soort dingen lossen zich op den duur vanzelf op. Alles liever dan een agent op de stoep met vreselijk nieuws.

  27. Lieve Mevrouw T, het is net alsof ik over mijn eigen dochters lees, en waar ik mij ook zoveel zorgen over heb gemaakt.
    Mijn dochters zijn allebei een stukje ouder, en hebben hun weg al een flink stuk gevonden in hun leven.
    Soms doen ze dingen waarvan ik denk, ..zo heb ik je dat niet geleerd, maar altijd blijkt dat ze toch zichzelf blijven.
    Niet twijfelen hoor, grote zus komt er wel!!!

  28. Zooo herkenbaar weer, het lijkt als of je over Svenja schrijft. Over die Svenja van 3 jaar geleden. Er zijn kinderen (en ook grote mensen) die de regels kennen en het TOCH anders doen, dat is een (bewuste of eerst nog onbewuste) keuze die ieder mens zelf kan nemen. Jullie hebben het natuurlijk gewoon uitstekend gedaan! Want Grote Zus weet “hoe het hoort” en het is enorm belangrijk, dat ze dat geleerd heeft. Ook al gaat ze straks zeker wel eens een keer naast de hokjes schrijven.

    Moeder: “Je bent nu in de puberteit, dan moet je dwars zijn” . Dochter:”Nou doe ik het lekker niet”

    Sterkte! En vooral: Twijfel niet aan jullie opvoeding. Want Grote Zus is een prachtige jonge vrouw ….. nu al.

  29. Ik ga mee met Klivia, de basis van grote zus is goed, en zij zal haar eigen weg erin vinden.En ook al willen wij als ouders onze kinderen nog zo erg behoeden voor verdriet, in de werkelijke wereld ontkom je er toch gewoon echt niet aan en is het denk ik voor ook belangrijk voor je vorming en ontwikkeling daarmee te leren omgaan enzo, als leerschool voor later enzo(maar dat weet je zelf ook wel)
    En idd soms hartverscheurend, gelukkig heeft ze een stevige solide basis niet alleen kwa opvoeding ook kwa opvang en haar begeleiden in dat proces…

  30. Nee hoor, maak jezelf geen zorgen. De basis die jullie gelegd hebben is meer dan prima. Nu moet ze alleen zelf haar weg daar nog in gaan zien te vinden. En dat ze dan soms jullie ‘regeltjes’ breekt… Soit! Ze moet uiteindelijk doen waarbij zij zichzelf prettig voelt, want ze moet nog een leven mee. Die grote zus die komt er wel. Zelfvertrouwen moet groeien. Ook daar helpen jullie haar bij.

Reacties zijn gesloten.