Warme maaltijd

Zo, en nu wil ik graag weten hoe het er bij jou in huis met de warme maaltijd aan toe gaat.

  1. Hoe laat zitten jullie aan de warme maaltijd?
  2. Waar eet je?
  3. Hoeveel gangen zijn er meestal?
  4. Wat voor soort eten is favoriet?
  5. Hoe lang sta je gemiddeld in de keuken?
  6. Wat wordt er gedronken bij het eten?
  7. Hoe lang duurt de maaltijd meestal?
  8. Eet je elke dag met dezelfde mensen of varieert dat?
  9. Wie kookt er en wie ruimt er op?
  10. Is er verder nog iets interessants over jouw warme maaltijden te melden?

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Laser

Weet u nog, dat logje dat ik ooit schreef over het gat in de voet van Mr. T.? Nou, die ingreep heeft niet heel veel geholpen helaas. Een en ander betekent dat Mr. T. vandaag weer onder het mes gaat. Of beter: onder de laser.

De arts gaat vandaag de soort van wrat weglaseren. Een soort van beam me down wratje dus. Mr. T. krijgt weer een heuse verdoving in zijn voet en dan gaat het de laser zijn werk doen. Ik hoop met een definitief resultaat.

Toen ik mijn logje van vorig jaar las, zag ik dat ik de dag na de ingreep niet thuis was om voor mijn lief te zorgen. Tot mijn grote schande moet ik zeggen dat ik dit jaar wéér niet thuis ben om voor mijn lief te zorgen. Vandaag moet ik werken en morgen heb ik (net als vorig jaar) een blogmeeting die al zo lang stond, dat ik die echt niet af wil zeggen. Kijk, dat Mr. T. zijn ingreep daags van te voren inplant, daar kan ik natuurlijk niets aan doen. Toch? Zonder gekheid: ik heb heus en waarachtig aangeboden om niet naar de meeting te gaan, maar gelukkig vond Mr. T. dat ik best kon gaan. En daarbij, Grote Zus is al om 11.30 uur uit en zij kan haar papa hartstikke goed verplegen. Dat deed ze tenslotte vorig jaar ook al. ;-)

Maar … wees gerust. Ik ga in de uren dat ik wél thuis ben: hartstikke goed voor Mr. T. zorgen!

Winddelen

Soms denk ik in een bui van overmoed ‘ik wil zonnepanelen op het dak en ik wil ze nu‘. Want het lijkt me niet bepaald verkeerd om je eigen stroom op te wekken en zo. Maar er zit wel een heleboel gedoe aan vast. En die dingen kosten, ondanks subsidie, toch nog een behoorlijke duit.  Mr. T. zelf, de man die over de energie gaat in huize Triltaal, ziet iets dergelijks trouwens ook niet echt zitten. Dus … het blijft bij wilde plannen.

Nou las ik laatst ergens iets wat me toch wel weer heel erg aan het twijfelen brengt. Koop een stukje van een windmolen en wek daarmee je eigen ‘gratisch’ stroom op. Zo’n stukje windmolen, een zogenaamd winddeel, kost een paar knaken (€ 351,= om precies te zijn), maar levert op termijn wel een heleboel op. ‘Gratisch’ stroom namelijk. Daarbij is windenergie in deze tijden van achteruithollende fossiele brandstoffen toch een zeer interessant alternatief. Alhoewel aan dat hele idee van winddelen vast wel een aantal haken en ogen zullen zitten.

Mr. T. is de bofbips die zich in huize Triltaal met allerlei totaal oninteressante en  ingewikkelde zaken die een huishouden nu eenmaal met zich meebrengt mag bezig houden. Dat zijn zaken zoals energie, water, verzekeringen, gras maaien en badkuipen kitten. Ik zal Mr. T. toch ‘ns wijzen op die winddelenbusiness, wie weet verdiept hij zich erin.

Is het trouwens heel suf om niet te weten wat wij aan elektriciteit betalen? Ik vond, toen ik dit logje in elkaar aan het fröbelen was en Mr. T. niet thuis was om het te vragen, een envelop uit 2010 van Essent waarin ons maandelijkse voorschot voor de energie vastgesteld werd op € 50,=. Dat zal dan nu ongetwijfeld hoger liggen, maar hoe hoog? Eigenlijk is het natuurlijk best heel dom dat ik dit soort dingen niet weet, misschien moet ik me toch maar ‘ns wat volwassener gaan gedragen wat dat betreft.

Hoe zit het met jouw stroomverbruik? Heb je enig idee hoe hoog of laag dat is? Gebruik je groene stroom, heb je misschien zelfs wel zonnepanelen of al een eigen windmolen?

Honderdvijftig tinten

Ik had er natuurlijk al een heleboel over gehoord, over die vijftig-tinten-boeken van een zekere E.L. James. De meeste reacties waren niet echt heel positief of komt dat omdat men niet toe durft te geven dat het best leuke boekjes zijn, want tja, het zijn natuurlijk vrij expliciete boeken ;-).Toen ik ze dus alle drie digitaal aangeboden kreeg wist ik het nog niet zo heel goed.

Laatst echter las ik een vrij lastig door te komen boek, dus wat luchtige kost was welkom.

Waar gaan de boeken over?

Vijftig tinten grijs is het eerste deel van de zinderende trilogie die in Amerika en Engeland al honderdduizenden vrouwen in vuur en vlam heeft gezet. Vijftig tinten grijs vertelt hoe de jonge, onbevangen literatuurstudente Anastasia Steele onverwachts in aanraking komt met de charismatische, mysterieuze miljardair Christian Grey. Ze is direct betoverd door hem, maar probeert hem uit haar hoofd te zetten: hij is te rijk en te hoog gegrepen voor haar. Totdat Grey op een dag ineens in de winkel staat waar ze parttime werkt.
Vanaf dat moment zal Christian Grey Anastasia geen moment meer met rust laten. Steeds dieper trekt hij haar zijn wereld van duistere seksuele fantasieën in. Anastasia geniet aanvankelijk zeer van alles wat Grey haar op seksueel gebied leert en van de luxe en rijkdom waarmee hij haar omgeeft. Maar meer en meer krijgt Grey de verliefde Anastasia in zijn macht. Zijn donkerste en diepste wens: totale controle over haar. Christian Grey is verslavend gevaarlijk.
Vijftig tinten grijs is het boek waar elke vrouw het over heeft.

In Vijftig tinten donkerder wordt Anastasia Steele afgeschrikt door Christian Greys duistere geheimen, en verbreekt ze haar relatie met de gekwelde miljardair. Ze start een nieuw leven en begint een carrière bij een uitgeverij in Seattle, maar haar constante verlangen naar Grey blijft haar gedachten domineren. Wanneer hij haar een nieuw voorstel doet kan ze hem dan ook niet weerstaan. Al snel komt Anastasia meer te weten over het hartverscheurende verleden van de beschadigde en veeleisende Christian dan ze ooit voor mogelijk had gehouden, en wordt ze geconfronteerd met de vrouwen uit zijn verleden. Terwijl Grey worstelt met zijn demonen moet Ana de belangrijkste beslissing van haar leven maken.

Vijftig tinten vrij is het laatste deel van de zinderende trilogie die in Amerika en Engeland al miljoenen vrouwen in vuur en vlam heeft gezet.
Toen Anastasia Steele de gedreven en getraumatiseerde zakenman Christian Grey voor het eerst ontmoette, ontvlamde er een sensuele affaire die hun beider levens voorgoed zou veranderen.
Ana wist altijd al dat het niet gemakkelijk zou zijn om van Christian Grey te houden, maar nu zorgt hun relatie voor allerlei onvoorziene uitdagingen. Zo moet Ana leren omgaan met Christians extravagante levensstijl zonder haar eigen integriteit of onafhankelijkheid te verliezen, en moet Grey zijn dwangmatigheid zien te bedwingen en de gruwelen uit zijn verleden gaan accepteren.
Nu ze eindelijk samen zijn, leven ze in een wereld vol liefde, passie, intimiteit, rijkdom en eindeloze mogelijkheden. Maar juist op het moment dat ze het geluk in handen lijken te hebben, dreigt het noodlot Ana’s zwartste nachtmerries werkelijkheid te maken.

Ik vond alle drie de boeken eerlijk gezegd vooral heel erg vermakelijk en hilarisch. Natuurlijk heeft het boek zijn donkere kanten zoals het verleden van Christian, maar waar ik vooral van genoten heb is de leuke manier waarop Ana omgaat met haar eigen gedachten. Haar ‘oh hemel’ komt vele malen terug in de boeken en vind ik aandoenlijk.

De heftige discussies die Ana met Christian voert zijn vaak tenenkrommend omdat je wilt dat híj nu ‘ns een keer bakzeil haalt, maar ook die hebben uiteindelijk toch hun charme.

Ja, er zitten veel en erg expliciete seksscènes in de boeken, maar ik vond ze niet heel erg storend of genant. Ik moet daar wel bij zeggen dat ik op een gegeven moment (vooral in het tweede deel) wel zo iets had van ‘ja, nu weet ik het wel hoor’ en de betreffende bladzijdes snel scande.

Ik begon overigens op een vrijdagmiddag in deel 1 en had deel 3 8 dagen later uit. Zo’n1500 bladzijdes in behoorlijk korte tijd dus waarmee maar weer ‘ns duidelijk wordt dat dit gewoon echt een soort erotische chicklit is dat verder weinig om het lijf heeft (hahaha, wat een briljante woordspeling).

Geef me de vijf (3)

Nummer drie van ‘Geef me de vijf’ (nummer 1 en nummer 2). Hieronder vijf vragen, kan jij vijf antwoorden per vraag geven?

  1. Vijf dingen waar men jou aan kan herkennen …
  2. Vijf dingen die je eigenlijk elk weekend wel doet …
  3. Vijf dingen waarop je graag wacht …
  4. Vijf dingen die je echt nooit zult kopen …
  5. Vijf soorten gebak die jij het allerlekkerst vindt …

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Teletekst

Ik ben, zoals de meesten wel weten, best een beetje teletekst-‘verslaafd’. Nou lees ik dagelijks een aantal pagina’s en dat zijn 101, 102 en 103 (en afhankelijk van welk nieuws er vermeld staat de betreffende pagina’s) en 402 tot en met 421 en 704. C’est tout, dus het lezen van die pagina’s kost hooguit 5 minuten.

Natuurlijk staat bijna alles wat op teletekst staat ook op nu.nl, maar toch blijf ik een trouwe teletekstlezer.

De pagina’s 403 tot en met 421staan vaak vol met grappige, ontroerende of schokkende berichtjes. Ik heb door de jaren heen al heel wat berichtjes hier op mijn blog gezet. Soms waren dat vrij heftige berichten, maar vaker toch de berichten uit de categorie 403-421. Gewoon, omdat die vaak het leukst zijn.

Ik vraag me af of teletekst nog een lang leven beschoren is. Het ziet er ook wel een beetje ouderwetsch uit. Of niet dan?

Lees jij ooit teletekst? Hetzij via de tv of ook via internet?