Dieper dan de doden

In mijn boekenkast staan een stuk of zes boeken van Tami Hoag maar het laatste boek daarvan las ik waarschijnlijk al voordat ik aan het bloggen sloeg. Ik heb immers nooit iets over haar geschreven en dat zou ik wel gedaan hebben want Hoag schrijft namelijk meer dan prima thrillers.

Laatst las ik, digitaal, ‘Dieper dan de doden‘. Waar gaat dit boek over?

Vier 10-jarige kinderen uit de klas van Anne Narvarre struikelen in het bos over een half begraven lijk van een vrouw, waarvan de ogen en mond zijn dichtgelijmd. Het blijkt niet de vermiste vrouw uit het vrouwenopvanghuis uit het dorp te zijn. Maar rechercheur Tony Mendez is bang, dat deze vermiste vrouw hetzelfde lot te wachten staat, omdat er al eerder een vrouw op dezelfde wijze vermoord is. Hij haalt de FBI-onderzoeker Vince Leone erbij om de nieuwe techniek, het maken van profielschetsen, op deze moordzaak toe te passen. Het verhaal speelt zich af in 1985, toen het gebruik van DNA nog niet gangbaar was. Volgens het profiel hebben ze te maken met een zeer intelligente seriemoordenaar, die een normale vooraanstaande burger in de maatschappij moet zijn.

Vlot geschreven roman waarin veel gebeurt. Goede dialogen, boeiende psychologische portretten en prima beschrijvingen van de problemen, die spelen binnen de gezinnen die betrokken zijn. Een thriller, waarin de spanning tot aan het eind wordt vastgehouden, en waarin ook de humor en een vleugje romantiek niet ontbreken.

Dit is een heel spannend boek. Echt een heel spannend boek. Zoals hierboven al staat: het zit vol goede dialogen, biedt boeiende portretten en is in een razend tempo geschreven. Niet alleen de volwassenen worden gevolgd, maar ook de kinderen en hun levens zijn niet bepaald heel erg fijn. Dit boek is buitengewoon de moeite waard.

Het mooie van dit alles is dat ik nog een boek van Hoag op de e-reader heb staan en dat dat toevallig ook nog ‘ns het vervolg op dit boek is! Daar ga ik binnenkort maar ‘ns aan beginnen. Voor de broodnodige variatie (hahaha) ben ik nu maar weer in een boek van Jodi Picoult bezig.

Man, er is zoveel te lezen en zo weinig tijd. ;-)

Kort & Krachtig (2)

Interessante antwoorden werden er gegeven op dat lijstje van vorige week. Hier volgt deel 2: beantwoord de vragen zo kort (en krachtig) mogelijk.

  1. Wat is jouw beste eigenschap?
  2. Welk talent zou je het liefste bezitten?
  3. En wat is jouw verborgen talent?
  4. Wat maakt jou tot een goede partner?
  5. Welke verleiding kun je niet weerstaan?
  6. Met welk deel van je uiterlijk ben je het minst tevreden?
  7. En waarmee het meest?
  8. Wie of wat zou je willen zijn, behalve jezelf?
  9. Houdt de dood jou bezig?
  10. Wat is je levensmotto?

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Kippetjes

Ik ga, als het ‘s ochtends droog is, altijd met de fiets naar mijn werk. Het is een kilometertje of 4,5 dus dat is een lekkere afstand. Ik fiets altijd dermate langzaam dat ik geen spatje zweet produceer en op die manier heb ik de kans om goed rond te kijken. Niet dat dat nu, na 9 jaar dezelfde route, nog steeds heel spannend is, maar goed. Ik fiets een stukje door de bebouwde kom, dan door het buitengebied en dan weer door de bebouwde kom.

Sinds een paar maanden echter heb ik wel weer iets nieuws om naar te kijken. Een kippenhouder heeft namelijk zijn bedrijf radicaal vernieuwd. De oude stal is gesloopt en in plaats daarvan is een nieuwe, ultramoderne, kippenstal gebouwd. Het allermooiste hiervan is dat de kippen overdag buiten rondscharrelen. Ze hebben daarvoor een behoorlijk groot stuk grond tot hun beschikking. En volgens mij vinden ze het best heel tof, die kippen.

Langzaam maar zeker zie je dat ze zich steeds een stukje verder van de stal vandaan wagen. Maar niet te snel natuurlijk, want hé, het is natuurlijk best eng zo buiten.

De kippetjes (ze zijn allemaal bruin) scharrelen lekker rond en doen hun ding. Ik neem aan dat ze het belangrijkste ding – eieren leggen – gewoon op stal doen, want het lijkt me niet dat een boer er veel zin in heeft om door zo’n weiland te lopen om eieren te verzamelen. Ik dacht dat al die kippen buiten misschien wel heel erg zou gaan ruiken, maar niets van dat alles. En wat ook zo opvallend is, je hoort ze helemaal niet. Af en toe hoor je een zachte ‘tok’, maar daar blijft het bij. Ik denk dat de buren daar óók wel blij mee zijn.

Ik vind het vooral een heel erg komisch gezicht, die duizenden kippen die wat rond lopen te banjeren en het heel druk hebben met van alles en nog wat. Het jammere is nu wel dat ik ze, sinds de klok is verzet, niet meer buiten zie lopen. Want ik fiets al voorbij voordat ze naar buiten gaan en ze zijn al weer binnen als ik terug kom.

Een eitje op z’n tijd: hard gekookt of een lekker gebakken exemplaar, daar zeg ik geen nee tegen. Kleine Zus lust geen eieren en ze weigert categorisch om het nog ‘ns een keer te proberen. Grote Zus en Mr. T. die zijn net als ik gek op eieren.

Hoe zit dat bij jou? En moet jouw eitje hard of zacht gekookt zijn?