Sorry …

… ik ga jullie weer vervelen met een logje over het tekentalent van Grote Zus. Ik snap echt niet van wie ze het heeft, dat talent, maar man wat maakt ze mooie dingen. Meestal zijn het creaties uit de losse pols of voor school, soms tekent ze iets na en heel af en toe waagt ze zich aan het natekenen van haar Kleine Zus. Dat lukt vervolgens nooit (Kleine Zus zit ook nooit stil!) en dan gooit ze de probeersels weg, wat ik dan weer jammer vind, maar hé, je mag een kunstenares natuurlijk niets in de weg leggen.

Laatst zag ik onderstaande tekening liggen. Ze heeft Demi Lovato geen idee wie dat is nagetekend en ik vind haar heel goed gelukt. Mr. T. zat er bij toen ze deze tekening aan het maken was en dat doet ze dus in pak ‘m beet 10 minuutjes.

tek2

De tekening hieronder is uit de losse pols en ook die vind ik mooi. Zelf is ze er veel minder over te spreken: ‘het gezicht is raar en de neus is stom’. Dat kan best wel zo zijn denk ik dan, maar ik vind het toch vooral heel erg knap. Ik krijg, bij wijze van spreken, niet eens het haar zoals Grote Zus het kan.

tek1

Wat ik hier echter vooral zo leuk aan vind is dat ze, 13 jaar oud en al best heel groot dus duh, altijd blijft tekenen. Soms even wat minder, maar met vrij grote regelmaat verschijnen haar tekenspullen weer voor de dag. Het ontspant haar en ze is er graag mee bezig. Het zal voor mij echter altijd een vraag blijven van wie ze dit talent heeft geërfd.

Kurt Wallander

Lang geleden als ik ooit ‘Italiaanse schoenen‘ van Henning Mankell en dat boek maakte dat ik Mankell voorlopig afschreef als auteur die ik graag las. Maar goed, inmiddels had ik een aantal boeken van hem op de e-reader staan dus ik dacht ‘laat ik hem nog maar ‘ns een kansje geven’. En dus las ik deel 1 van de Wallander-reeks: Moordenaar zonder gezicht.

Waar gaat dit boek over?

Een oud en alleenstaand boerenechtpaar op het platteland van Zwedens meest zuidelijke provincie Skaane wordt op een gruwelijke en sadistische manier vermoord. De eenzame en te dikke inspecteur Kurt Wallander uit Ystad probeert ondanks het opkomen van sluimerende racistische krachten en de tegenwerking van pers en overheidsorganen licht in het donker te brengen. Dankzij ambachtelijk politiewerk en het briljante geheugen van een jonge vrouw komt het tot een oplossing.

Ik vond het een prettig leesbaar boek. Het speurwerk van de politie gaat verschillende richtingen in en dat maakt dat het boek geen seconde verveelt. Wallander is een sympathieke vent die houdt van gedegen politiewerk. Ook de persoonlijke dingen die je over hem leest maken dat je hem toch wel een beetje in je hart sluit. Hij is eenzaam, drinkt te veel en eet ongezond, is vervreemd van z’n dochter en ligt in scheiding. Meer dan genoeg zaken dus voor Mankell om verder uit te werken in de delen die nog volgen. Ik ga me zeker wagen aan nog meer boeken met Wallander in de hoofdrol.

Heb jij boeken gelezen van Mankell? Wat vond je ervan? En las/lees je de boeken met Kurt Wallander in de hoofdrol?

mzg

Geslaagd

De aula was gevuld met blije mensen. Ze voelde de sfeer, het was er een van opgewonden verlangen. Een verlangen naar nieuwe dingen. Ze zat op de eerste rij. Haar ouders links en haar vriend rechts van haar. Ze hield zijn hand stevig vast en ze vroeg zich af of hij wist hoe zenuwachtig ze nu was. Ze was van ver gekomen en beschouwde deze avond als de afsluiting van een periode; het begin van een nieuw leven.

De rector was bij haar aangekomen, haar vriend kneep zachtjes in haar hand en knipoogde naar haar.

‘Het volgende diploma ga ik uitreiken aan een jonge vrouw die haar opleiding tegen alle verwachtingen in heeft afgerond. Dat ze geslaagd is mag gerust een klein wonder heten. Dat lag niet aan haar capaciteiten, verre van zelfs. Deze jongedame heeft een stel hersens om u tegen te zeggen. Daarnaast heeft zij een buitengewoon plezierig karakter en is ze een fijn mens om mee om te gaan.

Zoals u allen weet is haar ruim twee jaar geleden een ernstig ongeluk overkomen waarna zij enige tijd in coma gelegen heeft. Zij heeft het feit moeten aanvaarden dat ze nooit meer zou kunnen lopen en heeft dik een jaar in een revalidatiekliniek doorgebracht. Haar ongekende doorzettingsvermogen en haar optimisme, uiteraard gecombineerd met haar geweldige brein dat gelukkig geen blijvende schade heeft opgelopen na het ongeluk , hebben er echter voor gezorgd dat zij geweldige resultaten heeft geboekt.

Ik ben er trots op om haar in ons midden te hebben gehad. Ik vind het jammer dat ze ons nu gaat verlaten. De wereld is echter klaar voor haar, de wereld is klaar om haar te ontvangen, van haar te leren en van haar te gaan houden. Dames en heren, mag ik een daverend applaus voor Nele Mast!’.

__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: stamelen. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Ledenadministratie

Een oud lijstje want het stond lang geleden op mijn oude blog.

Ben jij lid van …

  1. een vakbond
  2. Greenpeace (of een ander goed doel)
  3. een boekenclub of de bibliotheek
  4. een sportvereniging of de sportschool
  5. een politieke partij
  6. de ANWB
  7. een omroeporganisatie
  8. de consumentenbond
  9. een kookclub
  10. ergens anders lid van …

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Bakker

Afgelopen dinsdag ging Kleine Zus, in het kader van de voorbereiding op haar communie (Jezus deelde immers brood uit), naar de bakker. Bij de bakker kregen ze van alles te zien en mochten ze ook zelf nog brood bakken. Kleine Zus vond het prachtig! ‘s Middags werden ze op school verrast met gedekte tafeltjes en daar werd nog gezellig samen gegeten.

Ze bracht ook een stuk brood mee naar opa en oma (want daar is ze altijd op dinsdag en mogen wij na het werk aanschuiven voor het eten, wat een luxe nietwaar? En nog hartstikke gezellig ook.) en dat aten wij ‘s avonds op bij oma’s heerlijke erwtensoep. Het brood dat Kleine Zus bakte was vurrukkulluk!

Maar wat vooral zo verschrikkelijk leuk was, was het enthousiasme waarmee Kleine Zus over haar bakkersavontuur vertelde. Met wijdse handgebaren legde ze uit wat voor machines er allemaal waren en wat er allemaal gebeurde. Wat later pakte ze er een groot stuk papier bij en begon ze de machines allemaal te tekenen. Ik verbaasde me er echt over hoeveel ze onthouden had en wij grote mensen zaten te genieten van haar verhalen. Ze bedacht dat ze op internet heus wel zo’n broodmixmachine kon laten zien en verhip: ‘ja, dat is ‘m! Zo één had de bakker ook’. De kleine dame is buitengewoon handig met internet en ze zat al snel op de site van de bakker waar ze ‘s ochtends geweest was. Op die site stonden een heleboel foto’s van alle dingen die ze gezien had. Ze kwebbelde 100-uit en wist van alles wat er te zien was een boel informatie te geven.

Toen ze ontdekte dat er ook een gastenboek was, vroeg ze of ze ook een reactie achter mocht laten. Ik vond het prima, als ze hem maar liet lezen voordat ze op verzend drukte. Dit bakte (hahaha, leuke woordspeling nietwaar?) ze ervan:

br

Eerlijk gezegd had ik er geen ‘beerenhoofd’ in herkend, maar dat het heerlijk was, dat schreef ik hierboven al.

Oefening baart kunst

Als Grote Zus met haar nagels aan de gang gaat dan komt er me toch wat voor de dag mensen. Niet normaal meer. Ze stalt alles uit, pakt een placemat, de aceton, wattenstaafjes en begint vol overgave te kliederen.

Ja echt, kliederen, want het lukt haar dus echt niet om zonder al te veel vlekken en gemopper iets van haar nagels te bakken.

070313 002 070313 001

Ze maakt wel van iedere nagel een kunstwerkje. Zo is haar duimnagel veranderd in een muffin en is er een heus lieveheersbeestje op haar wijsvinger geland. Dan is er nog een bloemetje op haar ringvinger gegroeid en haar pink heeft een wat enge rode-roze ziekte gekregen. De groenblauwe vlek die haar middelvingernagel is geworden was niet zo gepland, maar ze had geen zin meer.

070313 004

Ik vind het zo aandoenlijk maar dat zeg ik uiteraard niet tegen haar want hé, als je 13 bent dan ben je van alles, maar zeker niet aandoenlijk, al die kloddertjes op haar nagelriemen en de nog steeds duidelijk zichtbare vlekken op haar handen (ze had alles al een keer schoongemaakt maar dat toch vooral zo’n beetje op z’n Grote Zussigs zeg maar).

Wat ik ook zo schattig vind, is dat ze voor 10 nagels ruim een uur aan het frommelen is maar ook dat zeg ik niet tegen haar want echt, als je bijna 14 bent, dan ben je al heel wat, maar zeker niet schattig.

Wel een beetje verdrietig is het feit dat ze lang gewerkt heeft op iets waar ze keitrots op is en dan blijven haar creaties welgeteld zo’n 12 uur mooi (waarvan ze er 8 in bed gelegen heeft).

Hoe zien jouw nagels eruit?