Joe Speedboot en De Witte Leeuwin

Van een collega leende ik laatst weer een heus boek namelijk ‘Joe Speedboot‘ van Tommy Wieringa.

Waar gaat dit boek over?

Joe Speedboot is een roman over liefde en rivaliteit, over een verlosser zonder belofte en een heroïsche odyssee. Het toont het lot van nieuwkomers in een Nederlands dorp, waar de last van het onverwerkte verleden op de inwoners drukt. De tragikomische maalstroom van gebeurtenissen geeft het ingeslapen dorp een onverwachte dynamiek waar het niet meer van zal herstellen. Tommy Wieringa schreef met Joe Speedboot een gedreven, aanstekelijke ontwikkelingsroman, met een hoofdrol voor de mateloze verbeeldingskracht van één man.

Fransje Hermans, de verteller van het verhaal, is na een ongeluk invalide geraakt en heeft voorgoed zijn spraakvermogen verloren. Hij is de zelfbenoemde chroniqueur van het dorp Lomark. Zijn fascinatie voor de nieuweling Joe Speedboot is grenzeloos: Joe Speedboot, de jongen die zijn eigen naam gekozen heeft en op zijn vijftiende al bommenlegger, vliegtuigbouwer en bewegingsfilosoof is. Nauwgezet observeert Fransje hoe nog een nieuwkomer de natuurlijke orde van het dorp komt verstoren: Joe’s stiefvader Papa Afrika, een zachtaardige Nubiër met gazelleogen die een kleine scheepswerf begint op de oever van de Rijn. Dan verschijnt de geheimzinnige Picolien Jane, een beeldschone Zuid-Afrikaanse, aan wie Fransje zijn kronieken opdraagt en voor wie levenslange vriendschappen op het spel worden gezet. In haar komen alle verhalen samen, met noodlottige gevolgen. Op originele wijze en met speels vernuft, toont Tommy Wieringa de loop van een geschiedenis, waarin niemand aan zijn bestemming ontkomt.

Het zal wel weer tegen alle geldende conventies als het om literatuur gaat heen gaan, maar ik vond dit niet een heel bijzonder boek. En dat terwijl de recensies lyrisch zijn. Maar er gebeurt namelijk zo weinig in het boek en dat wat er gebeurt is een beetje saai of simpel vind ik.  Wat wel mooi is, dat Wieringa dat weinige dat er gebeurt wel heel erg mooi omschrijft en dat hij daarvoor een boel humor gebruikt. Maar verder … nee. Toch not my cup of tea. En dat terwijl ik ‘Dit zijn de namen‘ toch eigenlijk wel heel erg graag wilde gaan lezen.

* * *

Nee, dan Henning Mankell. Die leverde met ‘De witte leeuwin‘ weer een fantastisch boek af. Waar gaat dit derde boek in de Wallander-serie over?

Als makelaar Louise Åkerblom verdwijnt, weet de Zweedse inspecteur Kurt Wallander nog niet dat hij voor de ingewikkeldste opgave uit zijn loopbaan staat.
De vrouw blijkt vermoord te zijn. Op de plaats van de misdaad wordt een vinger gevonden die aan iemand met een donkere huidskleur toebehoort. Alles wijst op een executie. Intussen beraamt een groep fanatieke Zuid-Afrikaanse ‘Boeren’ een aanslag op een vooraanstaand politicus. Kurt Wallander vermoedt een verband tussen de verdwijning in Zweden en de samenzwering in Zuid-Afrika.

Oh, wat kan die Mankell schrijven zeg. Fantastisch gewoon. Er is een heel mooie koppeling met de geschiedenis van Zuid-Afrika in dit boek en de gebeurtenissen begin jaren 90 van de vorige eeuw worden mooi in het boek verweven. Hoe kunnen mensen denken, hoe kunnen mensen de apartheid in stand willen houden? Echt ongelooflijk, maar ja, de ervaring leert dat er een boel rare menschen op de wereld rondlopen.

Ik heb dit boek met heel veel plezier gelezen en begin binnenkort in ‘De man die glimlachte‘.

js-dwl

8 gedachten over “Joe Speedboot en De Witte Leeuwin

  1. De man die glimlachte is een vrij meeslepend boek. De witte Leeuwin ook. Dat is een kwaliteit van Mankell. Ik heb ze allemaal gelezen.
    Met Joe Speedboot heb ik niet veel.

    Mrs. T. Je verzuchting aangaande het niet bij elkaar lezen (de WE-300) heb ik overgenomen. Hopelijk is het aansporing genoeg om bij elkaar te komen buurten. Natuurlijk is het geen verplichting maar ik ben het met je eens dat het wel een stuk leuker is.

  2. Ik hoor veel goeds over de boeken van Henning Mankell, toch maar eens op de leeslijst gaan zetten…

  3. Joe Speedboot vond ik echt een hartstikke leuk boek! Ik heb ‘t meteen in mijn moeders handen gedrukt. Ben benieuwd wat zij ervan vindt ;-)

    Menkell is een moordvent natuurlijk!

  4. Joe Speedboot gelezen en ik vond het redelijk goed! Moest het niet te lang wegleggen en soms misschien een beetje traag, maar Fransje was ook traag dus begrijpelijk als het vanuit zijn perspectief is geschreven :) Vond vooral de naam erg stoer haha.

  5. Ik ben het helemaal met je eens over Joe speedboot, heb zon 20 bladzijden gelezen, vond het niks.

  6. Ik heb niets van Tommy Wieringa gelezen, dus kan er niets over zeggen. Het boek stond wel op de literatuurlijsten van mijn zonen, zij zouden het gelezen moeten hebben …. Henning Mankell is een van de (vele) Scandinavische schrijvers wiens boeken ik heel graag lees.

Reacties zijn gesloten.