Verborgen verleden

Ik zag her en der blogjes verschijnen van mensen die recensies van boeken schreven die ze rechtstreeks van een heuse uitgeverij ontvangen hadden. Nou, dát wil ik natuurlijk ook wel. Ik benaderde De Crime Compagnie en mocht meteen een boek van hen recenseren dat ze me via een link stuurden wel jammer dat ik het al digitaal had zag ik later. ;-)

Waar gaat ‘Verborgen verleden’ van Els Ruiters over?

Als er menselijke resten worden gevonden in een tuin in Valenberg, wordt rechercheur Ava van Amstel op de zaak gezet. Samen met haar collega Rob Welsman bijt ze zich vast in dit raadselachtige sterfgeval. Het blijkt een hele klus om de identiteit van het slachtoffer te achterhalen omdat het lichaam zeker twintig jaar in de grond heeft gelegen. Wie heeft het daar begraven en waarom?
Terwijl Van Amstel en Welsman langzaam maar zeker het mysterie ontrafelen, wordt op sinistere wijze duidelijk dat het verleden niet alleen de dader maar ook het duo begint in te halen …

Ruiters heeft een zeer plezierige schrijfstijl die je vlot door het boek heen loodst. Er lopen meerdere verhaallijnen door elkaar heen en dat maakt het boek interessant. Ava is een betrokken rechercheur. Een beetje te betrokken geloof ik zelfs gezien het feit dat ze nogal gemakkelijk relaties aanknoopt met collegae. ;-)

Wat ik bijzonder vond was dat de auteur haar hoofdpersonage een behoorlijk geheim laat hebben dat als een last op haar drukt. Die ballast heeft haar er echter niet van weerhouden bij de recherche te gaan en dat is natuurlijk niet bepaald integer. Het maakt Ava echter des te menselijker, maar dat heeft Ruiters sowieso bewerkstelligd door Ava vanaf hoofdstuk 2 de ik-persoon van het boek te laten zijn.

Al lezend leek het mij al snel dat er eigenlijk een eerder boek met Ava van Amstel in de hoofdrol verschenen moest zijn en dat klopt nog ook ;-). Beetje jammer dat ik nu het tweede boek al gelezen heb, maar ‘Verborgen verleden’ is ook heel goed afzonderlijk te lezen.

Een stukje uit het boek wat een, in mijn ogen, grote kern van waarheid bevat:

Een mens is een sociaal wezen, ook al zou je dat niet altijd zeggen. Ze functioneren het best in een groep en binnen een groep ontstaan vanzelf kleine en grotere geheimen  Geheimen zijn pas geheimen als er iemand anders in deelt. Anders is het pure eenzaamheid. In je eentje een schuldgevoel dragen is een zware last. Degene die opbiecht is uiteindelijk degene die er het minste van te lijden heeft.

Ik vond het een prima boek, maar geen boek waarover je nog lang na lezing nadenkt. Goed, laat ik dit maar mijn eerste echte recensie in opdracht noemen. Ik sta open voor nieuwe opdrachten! ;-)

vv 003

8 gedachten over “Verborgen verleden

  1. Nooit geweten dat dat zo gemakkelijk gaat ;-) Ik dacht dat je daar minstens een goede reden en voor gestudeerd moet hebben. Maar eerlijk gezegd kies ik liever mijn eigen boeken uit. Mocht ik ergens iets tegenkomen, dan zal ik het jou met alle plezier melden! Liefs Kakel

  2. Hahaha, ook gelukt dus?! Ik ben het boek ook aan het lezen, dus van mij zal een dezer dagen ook weer een recensie verschijnen…

  3. Eigenlijk is lezen dus nu een opdracht, mooi excuus natuurlijk als er éigenlijk “huisgehouden” had moeten worden.:-)

  4. Oh leuk zeg dat je gelijk positieve reactie kreeg!
    Ik heb hen ook benaderd maar geen antwoord gekregen helaas…

  5. Je hebt er dus een leuk baantje bij. Ik zocht meteen of ze dit boek bij onze bieb hebben, maar helaas staan daar alleen diverse jeugdboeken van Els.

  6. Euh… Lees ik dankzij de opmerking van Limoentje zo maar twee blogs tegelijkertijd, weet ik meteen niet meer of ik et boek zal lezen…

  7. Ik doe dit al sinds jaren en recenseer ook wel eens voor kranten. Hier verschijnt 3 keer per jaar in de stadskrant een boeken-bijlage en de uitgeverijen zijn altijd blij als ze genoeg niet-profs hebben, die de boeken lezen en recenseren. Ik krijg inmiddels begin september (voor de boekenbeurs in Frankfurt) een lijst van diverse uitgeverijen, daar kan ik de boeken die ik zou willen lezen en recenseren aanvinken. Een paar dagen later komt de postbode met ohhh zoo fijne post:) Ook een aanrader voor kinderen die graag kinder- en jeugdboeken lezen!

  8. Ik heb hem ook gelezen en gerecenseerd. Ava krijgt een menselijk karakter mee, maar heel sterk vond ik het boek niet, eerlijk gezegd.

Reacties zijn gesloten.