200

Hoera, we hebben een feestje vandaag. Vandaag 200 jaar geleden immers zette Willem Frederik na een heel lange tijd van ballingschap weer voet op Nederlandse bodem en daarom vieren ‘wij’ vandaag onze 200ste verjaardag. Nou had die Willem Frederik het wel een beetje hoog in zijn bol, in eerste instantie wilde hij de titel Koning niet dragen omdat hij vond dat hij over te weinig land de baas was. Maar in 1815 kregen we van Frankrijk wat lapjes grond (België) erbij en toen was het wel goed en werd hij Koning Willem I.

Die Willemmen I, II en III waren best heel interessante mannen al geloof ik dat nummer II en III vooral ook wel heel rare mannen waren. Willem I schijnt dan wel een verlicht despoot geweest te zijn, hij heeft ook best een boel goede dingen gedaan. Zo gaf hij opdracht tot het graven van een boel kanalen zoals de Zuid-Willemsvaart die hier op amper een kilometer afstand langs stroomt.

Een tijd geleden ging ik met Mr. T. naar een try-out van de oudejaarsconference van Theo Maassen. Uiteraard kijkt Theo ook even terug naar de troonswisseling. Hij heeft het over het feit dat je het Koningschap zonder als meer een SOA kunt beschouwen. Misschien zouden we die in het vervolg ‘de Ziekte van Kroon’ kunnen noemen? Ha, heerlijk humor, maar dit geheel terzijde.

Zelf ben ik wel, en dat zal vaste lezers niet verbazen, van de geschiedenis en de cultuur en ook het Koningshuis draag ik een warm hart toe. Het huidige Koningshuis welteverstaan. Want zo bont als die Willemmen het vroeger maakten, dát kan natuurlijk niet meer. En verder denk ik altijd maar: wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Ook een prinses, een prins, Koning of Koningin zal wel ‘ns wat domme dingen doen. Niets menselijks is ook hen vreemd lijkt mij.

Enfin, het is vandaag feest al geloof ik dat de echte festiviteiten in Scheveningen plaatsvinden en die ga ik dus niet meemaken. Ik neem er geen taartje op, maar zal er vanavond wel een wijntje op drinken. Proost!

Wat heb jij met het Koningshuis?

Ja of nee

Antwoord met ‘ja’ of ‘nee’ en licht eventueel toe.

  1. vertrouwen in de toekomst
  2. meedoen aan loterijen
  3. tot latere leeftijd doorwerken
  4. zwarte piet
  5. aanbevolen hoeveelheid groenten en fruit per dag
  6. multiculturele samenleving
  7. talentenshows op televisie
  8. carrière maken
  9. Winterspelen 2014
  10. Obama

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Nimby

Ik had -al weer een hele tijd geleden- op een feestje een flinke discussie met mijn nichtje waarover ik eigenlijk nog steeds een beetje verbaasd ben. Het ging over een restaurant tegenover haar appartement en het feit dat er daardoor regelmatig weinig parkeerplek was (tjongejonge, je moet ‘ns een paar meter lopen), over het feit dat die restauranthouder een keer tijdens een evenement buiten een zanger wilde laten optreden en dat men daartegen succesvol (!) bezwaar had ingediend en het feit dat de dorpszeskamp van laatst voor nogal wat geluidsoverlast gezorgd had.

Ik moet zeggen, ik was oprecht verbaasd over haar in mijn ogen toch wel intolerante houding. Het is toch leuk, dat er af en toe wat te doen is in ons dorp? Dat vonden we zelf toen we jong waren toch ook leuk? En dat vinden haar kinderen nu toch ook? En ja, dat gaat dan vaak gepaard met geluidsoverlast. Dat is niet fijn, maar we moeten elkaar toch wel het een en ander gunnen hoor. Ik vind het zo jammer zoiets. Dat eeuwige gemopper en geklaag op anderen. Probeer nou toch ‘ns gewoon de leuke dingen te zien. Het plezier dat anderen beleven aan dit soort dingen. Gun elkaar dat nou toch gewoon. Heel apart vond ik het en vooral ook zo jammer.

Enfin, een uurtje later vertelt de oudste dochter van mijn nichtje enthousiast over een of ander housefeestje waar ze die avond heen zal gaan. Dat feestje is op een plein en het wordt supergaaf. Dat feestje gaat ongetwijfeld een heleboel overlast geven aan de mensen die aan dat plein wonen lijkt mij. ‘Leuk hé,’ zegt mijn nichtje, ‘dat er zoiets georganiseerd wordt?’. Ik was even flabbergasted maar kon het uiteraard vervolgens niet laten haar te wijzen op onze discussie van een uurtje eerder. Het kwartje viel helaas niet.

Ik vind het wel een beetje exemplarisch voor deze tijd. Alles moet maar mogen en leuk zijn, zolang ‘ik’ er maar geen last van heb. Jammer vind ik dat en voor de enthousiaste mensen die dingen willen regelen en organiseren moet het af en toe verrekte frustrerend werken.

19

Het mag inmiddels bekend verondersteld worden (of niet haha en dat is waarschijnlijker) maar vandaag 19 jaar geleden zoenden Mr. T. en ik voor het eerst.
19h
19 Jaar lief en leed delen wij inmiddels samen en ik kan alleen maar zeggen: lot uit de loterij die vent van mij! Ik denk dus dat ik hem maar houd ik zal wel moeten ook want de garantie is al lang verlopen.

Onvoltooid Verhaal

Een redelijk kort verhaal van Tatiana de Rosnay is ‘Onvoltooid verhaal‘. Waar gaat dit boek over?

Wanneer de jonge Nicolas Duhamel zijn paspoort wil laten vernieuwen, blijkt dit nog niet zo eenvoudig te zijn. Hij moet aan kunnen tonen dat hij Fransman is, en dan ontdekt hij tot zijn ontsteltenis dat zijn vader, Théodore Duhamel, officieel de Russische naam Koltchine draagt. Naar het verhaal achter deze naam kan hij slechts gissen, want zijn vader is op jonge leeftijd verdwenen tijdens een zeiltocht met zijn catamaran. Nicolas gaat op zoek naar zijn ware identiteit en komt uiteindelijk in Sint-Petersburg terecht.

Aangedaan door wat hij daar ontdekt besluit Nicolas een roman te schrijven, gebaseerd op zijn persoonlijke zoektocht. De roman over een familiegeheim wordt een enorm succes, maandenlang prijkt deze bovenaan alle bestsellerlijsten. Gedurende drie jaar reist Nicolas de hele wereld over voor lezingen en optredens en hij raakt verslaafd aan alle aandacht en luxe die hem ten deel vallen. Inmiddels wordt er door zijn uitgever reikhalzend uitgekeken naar zijn nieuwe roman.

Samen met zijn verloofde Malvina reist Nicolas naar een resort op een eilandje voor de Toscaanse kust waar hij in alle rust zijn nieuwe meesterwerk moet zien te voltooien. Maar in dit paradijs voor de happy few zijn veel verleidingen die Nicolas plotseling in een wel heel oncomfortabele positie dwingen.

Ik vond dit een heerlijk boek. Erg fijn geschreven en een roman die zo actueel is. De gekte van het bekend zijn, de gekte van social media, de manier waarop iedereen over elkaar heen buitelt als er dingen gebeuren die de een niet en de ander juist wel zint. De manier waarop Nicolas eerst lange tijd meegaat in die gekte, zich laaft in de bekendheid, zich verschuilt achter die bekendheid, zich onttrekt aan zijn verantwoordelijkheden. De manier waarop hij vervreemd van de mensen die er echt toe doen, de manier waarop hij het familiegeheim ontrafelt: ik vond het prachtig.

De recensies die ik over dit boek las zijn van lovend tot ‘niet doorheen te komen’. Ik schaar me in dit geval bij de lovende mensen en wil het je echt aanraden.
ov

Het decembergevoel voor grote mensen

Hij is er weer! Sint! De vijfde editie ligt nu in de winkels en ik kocht dit jaar mijn vierde exemplaar. Ik vind het een heerlijk tijdschrift vol met de subtiele humor die de echte sinterklaas zo kenmerkt.
201113 007
Ik ben sowieso heel erg van het sinterklaasfeest en verheug me nu al weer op de sinterklaasmomenten bij mijn schoonvader (morgen), bij mijn ouders en natuurlijk op pakjesavond hier thuis.

Morgen wed ik dat ik van de sint een geweldig spel ga krijgen. Voor de mensen die het niet kennen: het is zo leuk! Mens erger je niet en pesten door elkaar heen, wat wil je nog meer? En het leuke ervan is dat je, als je eenmaal je eigen pionnen binnen hebt, door kunt spelen om je partner te helpen. Echt gaaf, al kan het ook averechts werken omdat je natuurlijk niet mag overleggen. En uiteraard moet je met dit spel wel tegen wat plagerijtjes kunnen.

Volgende week zondag vieren we sinterklaas bij mijn ouders en dat doen we voor het eerst zonder gelovigen. Maar gelukkig vinden mijn ouders dat geen reden om er mee te stoppen. En ach, Kleine Zus gelooft dan misschien wel niet meer, maar het Sinterklaasjournaal vindt ze toch nog steeds echt helemaal geweldig en de website wordt vaak en veel bezocht.

En dan komt 5 december natuurlijk al weer snel in beeld. Zoals de laatste jaren gebruikelijk vieren we dat met mijn ouders hier thuis. Dit jaar doet Kleine Zus voor het eerst mee surprise en iedereen wist al zo’n 2 seconden na het trekken van het lootje dat ze voor mij had. Dat snoetje sprak boekdelen! Zo schattig. Samen met oma is ze een cadeautje wezen kopen en heeft ze een surprise gemaakt. Ik ben erg benieuwd.

Ik bewaar goede herinneringen aan de pakjesavonden bij mijn ouders thuis. Surprise doen met de opa’s en oma’s erbij, ik vond het geweldig, of die keer dat Jessica bij mijn ouders woonde. En nu doen we hier thuis surprise. Ik hoop dat Grote en Kleine Zus later met net zoveel plezier terugdenken aan die tijd.

Hoe vier jij sinterklaas?

Aftellen

Gezien bij Chantal die hem weer bij iemand anders vandaan plukte. En tja, ik ben dol op lijstjes dus … doe je mee?

  • Vijf dingen die ik volgende week ga doen.
  • Vier dingen die ik nodig moet gaan kopen.
  • Drie televisieprogramma’s die wat mij betreft per direct weer op de buis moeten.
  • Twee redenen waarom ik deze tijd van het jaar zo fijn vind.
  • Eén ding waar ik op dit moment echt mee in mijn maag zit.

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Boek

Laatst kwam ik onderstaand plaatje tegen en dat heb ik vervolgens op facebook gepost waarna er verschillende reacties kwamen.1466063_464746500312008_1580693171_n
Zelf zou ik het boek niet uit durven lezen. Ik wil niet weten hoe en vooral niet wanneer mijn leven eindigt.

Misschien zou ik tot gisteren lezen en dan elke dag een dag verder lezen. Of misschien zou ik het boek laten liggen tot ik eind tachtig ben en het dan in één ruk uitlezen.

Wat zou jij doen?