Ik ben Pelgrim

Terry Hayes schreef een waarlijk fantastisch debuut met ‘Ik ben Pelgrim‘. Waar gaat deze thriller over?

Pelgrim is de codenaam van een man die niet bestaat. De geadopteerde zoon die uitgroeide tot een van de beste spionnen. De regisseur van een uiterst geheime eenheid binnen de Amerikaanse spionagedienst. Een man die, voordat hij van de aardbodem verdween, het ultieme boek schreef over forensisch onderzoek. Het is datzelfde boek dat hem een jaar later in een obscuur hotel in Manhattan doet belanden, waar het lichaam van een onherkenbaar verminkt jonge vrouw is gevonden. Maar wat begint als een moordonderzoek zonder aanwijzingen, verandert in een zoektocht naar een onbekende vijand die een weerzinwekkend plan tot uitvoer wil brengen.

En echt, wat een fantastisch, fantastisch, fantastisch spannend boek. Ik heb hier zo enorm van genoten en vond het zo jammer dat ik het uithad, terwijl ik het tegelijkertijd uit wilde lezen om te weten te komen hoe het zou eindigen.

Het boek zit ontzettend goed in elkaar, heden en verleden wordt op een weergaloze wijze verteld en verbonden. Niets wordt voor niets verteld en alles hangt met elkaar samen. Ik vond Pelgrim een zeer sympathiek personage al is hij nietsontziend en kei- en keihard. Maar hij heeft ondanks het werk dat hij doet nooit zijn gevoel verloren.

Ook de verhaallijn van De Saraceen is interessant en wordt goed uitgediept. Waarom wordt hij zoals hij geworden is? Waarom doet hij wat hij doet. Prachtig gewoon.

Het enige wat eigenlijk wel een beetje twijfelachtig is aan dit boek is dat de zaak in New York Pelgrim, als alles verloren lijkt, uiteindelijk toch nog op het spoor zet van De Saraceen.

De schrijfstijl is vlot, de hoofdstukken kort en goed begrijpbaar. Een  juweeltje!

Een mooie quote uit het boek: Ik moet daarna wel honderd keer nagedacht hebben over hoe ik het weer ongedaan kon maken, maar ik was niet slim genoeg op te begrijpen dat een verontschuldiging een teken van kracht is, niet van zwakheid.

Als je van thrillers houdt, dan moet je dit boek lezen. En zo snel mogelijk!

DSC_0250

Zwijmelen op zaterdag

Ik heb nog nooit meegedaan aan de ‘Zwijmelen op zaterdag traditie‘ van Marja, maar ik maak vandaag graag een uitzondering. Dat doe ik ten eerste omdat hetgeen ik plaats natuurlijk prima bij deze dagen hoort. Maar ook omdat ik enorm heb genoten van ‘The Passion‘ van dit jaar. Ik vond het geweldig.

Wat ik ook geweldig vind is de saamhorigheid die dit soort happenings teweeg brengt en de betrokkenheid van veel mensen. Het is zo slecht nog niet gesteld met de wereld denk ik dan en dat vind ik uiteraard een heel fijne gedachte. De teksten van Beau van Erven Dorens vond ik goed gekozen en zeer treffend en ik hoop dat veel mensen met mij dat vonden. Daarnaast vond ik de keuze van de liedjes erg goed dit jaar.

Onderstaand filmpje plaats ik omdat ik het een prachtige uitsmijter vond en omdat het enthousiasme van de regie ook wel iets bij me oproept. Heerlijk, zulke passie voor je werk!

Ik wens jullie allemaal fijne Paasdagen.