Spreekbeurt

In de week na de kerstvakantie kwam Kleine Zus thuis met instructies voor de te houden spreekbeurten en de lijst met wie wanneer aan de beurt is. Kleine Zus was pas op 12 mei aan de beurt. ’12 Mei, mama, dat duurt nog zo lang’, was haar teleurgestelde reactie, maar meteen daarna: ‘Ik ga het over Anne Frank doen’. Daar heeft ze zich aan gehouden. Dezelfde dag begon ze aan haar powerpointpresentatie en inmiddels heeft ze versie drie al lang en breed klaar.

af-0

De PowerPoint die ze uiteindelijk gemaakt heeft bestaat uit 13 dia’s en zit prima in elkaar. Ik ben helemaal verrast van het gemak waarmee Kleine Zus zo’n presentatie in elkaar knutselt en natuurlijk heeft iedere dia wel een flash-dingetje of een geluidje. Ik heb me totaal niet bemoeid met de inhoud en ook niet met eventuele taalvautjes die ze maakt. Hé, het kind is nog maar acht en ik vind dat het haar werk moet zijn. Zo maak ik ook nooit sinterklaassurprises voor mijn kinderen met als gevolg dat hun knutsels op school of club altijd veruit het lelijkst waren/zijn maar dat uiteraard geheel terzijde.

Kleine Zus is mateloos geïnteresseerd in geschiedenis en ze heeft er best veel boeken over of leent die uit zichzelf bij de bieb. Ze kijkt ook graag programma’s als ‘13 in de oorlog‘ of ‘Kleine handen in een grote oorlog‘ en stelt dan vaak allerlei goed doordachte vragen.

af-1

Enfin, haar spreek beurt dus. Ze is er helemaal trots op en oefende de laatste dagen regelmatig. ‘Ik ben best een beetje zenuwachtig mama,’ bekende ze me gisterenavond nog. Maar ik heb haar op het hart gedrukt dat ze het vast helemaal goed gaat doen.

Ik heb trouwens ook nog wel even gedacht dat ik haar van het onderwerp af moest brengen. Een van haar beste vriendinnetjes doet haar spreekbeurt over hamsters en ik hoor dat de spreekbeurten tot nu toe gingen over voetbal, vrachtwagens, de brandweer, poezen en dat soort zaken. Om dan met Anne Frank te komen, is toch best een flinke stap. Maar ze wilde het zo graag, het heeft haar interesse en ze zette hem (gelukkig) op het niveau van een achtjarige in elkaar.

af-2

Het boek van Anne Frank hebben we al jaren in huis en Grote Zus is het nu, na ons bezoek aan Het Achterhuis van vorige week maandag, eindelijk aan het lezen. Ze vond het eerst te moeilijk maar nu lijkt het toch te gaan lukken. Ik moet het zelf binnenkort ook maar ‘ns een keer gaan herlezen. Kleine Zus heeft ook een poging gewaagd, maar ze vond het veel te moeilijk. Wat me logisch lijkt. Maar daarnaast heeft ze een stripboek over Anne’s leven en een kinderboek over het leven van Anne. Die boeken gaan uiteraard vandaag mee naar school om te laten zien net zoals een paar ansichtkaarten die kan ze ook nog laten zien.

af-3

Kleine Zus is in ieder geval trots op het eindresultaat (en ik geloof dat ik nog een graadje trotserder ben) en vanmorgen mag ze aan de bak. Ik ga haar straks tijdens de lunch maar ‘ns bellen hoe het gegaan is.

Het hart van alle dingen

Het eerste boek van Elizabeth Gilbert vond ik nou niet bepaald je van het. Ik was dus ook wat huiverig om aan haar nieuwe boek te beginnen. Mijn schoonzusje echter had  het gelezen en was er zeer enthousiast over en toen ik van haar hoorde dat het een historische roman is was ik natuurlijk zo om. Waar gaat ‘Het hart van alle dingen‘ over?

Laat je meevoeren van Londen naar Peru, van Philadelphia via Tahiti naar Amsterdam, in een verhaal vol buitengewone personages: missionarissen, vrijheidsstrijders, avonturiers, astronomen, zeekapiteins, en bovenal Alma Whittaker, de heldin van dit verhaal, een vrouw die haar tijd een stap vooruit was.

Alma wordt geboren in een bekende familie van botanisten en groeit op tot een onafhankelijk meisje met een grote honger naar kennis. Het duurt dan ook niet lang voor zij haar eigen onderzoeksproject start.

Maar terwijl haar studie haar meetrekt in de mysteries van de evolutie, wijst de man van wie ze houdt haar een tegengestelde richting. Een verhaal vol avontuur, passie, verovering, natuur en liefde.

De roman beschrijft het leven van Alma, een bijzonder intelligente en slimme vrouw, die dankzij de rijkdom en interesse van haar vader haar leven kan wijden aan onderzoek. Alma is een getalenteerde botaniste, die bijna vergeet dat er ook een leven is buiten haar werk. Het verhaal speelt in de 19de eeuw en biedt de lezer een prachtig beeld van de ontwikkeling van botanische kennis zonder hem te vervelen met biologische feitjes. Maar bovenal is het een ontroerend en bijzonder boeiend levensverhaal van een vrouw. Het boek valt onder te verdelen in kortere episodes die elk op zich erg beeldend worden verteld: het leven van de vader van Alma, haar jeugd, de liefde, de reis naar Tahiti en haar leven in Amsterdam.

Ik vond het een erg mooi boek al was het soms wel een beetje langdradig als er weer een ingewikkeldheid over een plant uitgelegd werd. Maar bovenal is het humorvol geschreven, gebeuren er interessante dingen en wordt je geregeld verrast door de, toch onverwachte onthullingen, in het verhaal.

Het boek leest, door dat veelvuldige gebruik van humor, erg fijn en Alma is een personage dat je op de een of andere manier toch in je hart sluit.

Een leuke quote uit het boek als Henry, de vader van Alma sterft, zegt Hanneke het volgende: ‘O, iedereen die al in de hemel is … veel sterkte met wat er nu aan kom!’

DSC_0251

Anne

Terwijl de wereld buiten bloot stond aan de gruwelijkste misdaden was er voor haar, gevangen in haar benauwde onderkomen, nauwelijks ruimte, nauwelijks lucht en nauwelijks hoop. Het idee te moeten leven op die paar vierkante meter, met zeven anderen. Bloot te staan aan irritaties en frustraties, bloot te staan aan angst en wanhoop. Ik kan het me gelukkig nauwelijks voorstellen. Wij hier in Nederland kunnen ons het (bijna allemaal) nauwelijks voorstellen.

Op 24 december 1943 schreef Anne: ‘Fietsen, dansen, fluiten, de wereld inkijken, me jong voelen, weten dat ik vrij ben, daar snak ik naar’. Het lijken zulke eenvoudige dingen. Fietsen, dansen, fluiten. Zo eenvoudig. Weten dat je vrij bent.

Mijn generatie (en de generatie na mij) beseft volgens mij te weinig wat een groot goed dat is. We vinden het vanzelfsprekend. Terwijl het in mijn ogen niet vanzelfsprekend is. Het is belangrijk dat we blijven herinneren. Het is belangrijk dat we proberen de wereld beter te maken.

Het bezoek aan Het Achterhuis van begin deze week heeft indruk op me gemaakt. Ik was er al eerder, maar ik denk dat ik, nu ik moeder (en letterlijk en figuurlijk ouder) ben, intenser met de wereld bezig ben.  Dat ik me meer realiseer hoe kwetsbaar het leven is. De rondgang door het museum en de vele quotes uit haar boek op de muren raken me, zetten me aan het denken. Zo’n wijsheid bij zo’n jong meisje. Door de situatie gedwongen wijsheid.

Mijn dochters groeien op in vrijheid, welvaart, voorspoed en zijn meestal heerlijk onbezorgd. Dat is de verdienste van duizenden mensen die onze vrijheid bevochten hebben. Zo lang geleden. En toch is er nog zoveel geweld in de wereld. Geweld vanuit geloof, haat of economische belangen. Waar gaat het heen? Hebben we dan niets geleerd van het verhaal van Anne?

___________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: twisten. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

The Blacklist

Ik kijk niet zo heel veel televisie. Alhoewel: op dit moment volg ik ‘Smeris‘, ‘Divorce‘, ‘Suits‘, ‘The white queen‘ en ‘The Blacklist‘. Dus zo weinig is dat ook weer niet. ;-) En zo volgde ik bijvoorbeeld ook met heel veel plezier ‘Borgen‘. Wat een geweldige serie was dat! En soms, als ik eraan denk, kijk ik documentaires die mij interesseren.

Dit logje ga ik echter wijden aan mijn absolute favoriet van het moment: The Blacklist. En dat is niet omdat het elimineren en/of oppakken van de nummers op de zwarte lijst van Raymond ‘Red’ Reddington nu zo heel interessant is. Tenminste ik vind van niet: die zaken worden vaak binnen één dag afgerond (tenminste, zo lijkt het) en met het, ogenschijnlijk, grootste gemak. Men vliegt ff op en neer naar weet ik welke uithoek van de wereld en doet alsof het niets is.

Maar dat is omdat ik de rode draad door de afleveringen heen zo geniaal vind, zo interessant en ik het daarbij tegelijkertijd zo frustrerend vind dat er steeds een week tussen de afleveringen zit. En ik geloof dat vanavond, oh drama, de laatste aflevering van seizoen twee op de televisie is.

Ach, die rode draad lieve mensen die is echt zo uitmuntend en zo intrigerend. Ik wil gewoon weten hoe het af gaat lopen. Hoe het met Liz verder gaat, en met Red natuurlijk en ook wat Tom nu precies in zijn schild voert en wie zijn opdrachtgever is. En waarom.

Ik vind James Spader absoluut geniaal gecast als Raymond Reddington, zijn maniertjes, zijn mimiek, het kauwen op zijn wang, zijn taalgebruik, zijn manier van praten, zijn leven. Megan Boone (Liz) speelt haar rol met verve en Ryan Eggold (Tom) mag dan als hij zijn bril opheeft een behoorlijk sulletje lijken. Als hij  hem afzet, berg je dan maar.

Ja, absoluut de moeite van het kijken waard.

tbl

Kijk jij The Blacklist? Wat vind je ervan? En wat is jouw favoriete tv-serie op dit moment?

De stille getuige

De boom aan de rails
Omringd door prikkeldraad
Torende boven het wachtershuisje
Geworteld in grond van ellende

De boom hoorde de doffe knallen
Rook de mist van angst
Zag een uitzichtloze weg
Wanhoopte een eindeloze strijd

Troostend het kind met verdriet
Omarmend de vrouw in wanhoop
Bemoedigend de man zonder uitzicht
Beschermend hen zonder schuilplaats

Bladeren fluisteren de herinnering
Takken vertellen het verhaal
De bast verzacht de pijn
De wortels vangen de tranen

De boom vertelt het verhaal van toen
Het staat gekerfd en wordt nooit vergeten

Nienke Woltmeijer, Dichter bij 4 mei.

1526392_629213020489244_7727363804393478462_n

Bedtijd

De hoogste tijd voor een nieuw vragenlijstje denk ik. Lijkt me. Of niet? Enfin: een bedtijdlijstje dit keer.

  1. Hoe laat ga jij door de weeks meestal naar bed?
  2. En in het weekend?
  3. Kan jij goed slapen?
  4. Gebruik je middeltjes om in slaap te vallen en zo ja, welke?
  5. Wat draag je in bed?
  6. Hoe groot is je bed?
  7. Dekbed of lakens en dekens?
  8. Tweepersoons of eenpersoons?
  9. Lees je vaak in bed? Of kijk je tv? Of is het echt liggen en slapen?
  10. Nog bijzonderheden die het vermelden waard zijn? ;-)

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.