Maandagskinderen & De Belofte

Ik las weer eens een prima thriller namelijk ‘Maandagskinderen‘ van Arnaldur Indridason.  Waar gaat dit boek over?

In Reykjavík pleegt de veertigjarige psychiatrische patiënt Daníel zelfmoord in een inrichting. Vrijwel gelijktijdig komt een bejaarde man bij een brand om het leven. De oude man heeft Daníel in de jaren zestig lesgegeven en blijkt hem kort voor zijn dood een aantal keren bezocht te hebben.
Aan inspecteur Erlendur en zijn collega’s de taak om de achtergronden van beide zaken te onderzoeken. Ook de broer van Daníel begint naspeuringen te doen. Onafhankelijk van elkaar komen ze tot gruwelijke conclusies.

Die noordse schrijvers die kunnen er wat van zeg. Zo schreef Camilla Läckberg natuurlijk fantastische boeken met Erica en Patrik in de hoofdrol en heeft Kurt Wallander ook wel een beetje mijn hart gestolen. Ik denk dat hetzelfde gaat gebeuren met hoofdpersonage Erlendur Sveinsson. Die Erlendur heeft wel wat weg van Kurt en dat is aan de ene kant best jammer (want hé, je kunt natuurlijk ook iets nieuws verzinnen) maar aan de andere kant natuurlijk heerlijk vertrouwd. Wat wel opvallend is, vind ik trouwens dat de rol van Erlendur niet eens zo groot is. De hoofdrollen in dit boek zijn vooral voorbehouden aan twee andere personages.

Het verhaal is bijzonder vind ik, de sfeertekening over IJsland idem dito. Zo’n heel fijn land om te wonen lijkt het niet te zijn. Ik heb genoten van dit boek en er staat nog genoeg op het te lezen lijstje. Erlender speelt namelijk ook de hoofdrol (of gezien de vorige alinea in ieder geval een rol) in: Grafteken, Noorderveen, Moordkuil, Engelenstem, Koudegolf, Winternacht en Onderkoeld. En dan schijnt er nog een vierluik te zijn bestaande uit: Onderstroom, Doodskap, Verdwijnpunt en Schemerspel dat dan weer vervolgd wordt door Nachtstad. Er zijn vervelender dingen.

mk

Van een heel andere orde, maar een prachtig kleinood is ‘De Belofte‘ van Nadine Ahr. Waar gaat dit boek over?

Ze waren verliefd maar konden door omstandigheden niet samen verder. Ria, weduwe, en Edwin, gescheiden, komen elkaar een half leven later opnieuw tegen en besluiten nooit meer uit elkaar te gaan. Ze brengen vele gelukkige jaren met elkaar door – totdat Ria tekenen van dementie begint te vertonen. Al snel herkent ze Edwin niet meer en begint te schreeuwen als ze hem ziet. Hij blijft zich liefdevol over haar ontfermen, maar haar toestand verslechtert zo dat hij het uiteindelijk niet meer voor haar kan zorgen.
Hun kleindochter vertelt het aangrijpende verhaal: over oma, die de greep op de werkelijkheid langzaam kwijtraakt, en opa, die de liefde van zijn leven een tweede keer verliest, ditmaal aan een ziekte die de herinnering aan hun grote geluk definitief vernietigt.

Wauw, wat een mooi en ontroerend boekje. Misschien is het maar goed dat het niet heel erg dik is, want het is ook nu al indrukwekkend genoeg. De manier waarop Ria en Edwin, net na de oorlog, door plichtsbesef van Edwin, niet samen verder gaan is schrijnend. De verloren jaren die volgen hartverscheurend. Edwin zit vast in een liefdeloos huwelijk en Ria wordt mishandeld door haar man. Dan komen ze elkaar weer tegen, beiden inmiddels vrij en ze laten elkaar niet meer los.

Ik vond het mooi om te lezen dat beiden een aparte woonkamer hebben in het appartement waarin ze wonen. Juist die eigenheid maakt de relatie volgens mij extra bijzonder. Als Ria tekenen van dementie begint te vertonen en door haar ziekte vaak terugkeert naar de gewelddadige jaren van haar eerste huwelijk breekt Edwin uiteindelijk. Hij kan niet meer voor haar zorgen.

Echt, een wondermooi boek. Zeer de moeite waard. Lezen dus.

db

10 gedachten over “Maandagskinderen & De Belofte

  1. Het lijkt me echt iets voor de vakantie. Dat zo’n vehaal meesleept en dat je niet kunt wachten op een nieuw verhaal. Net als bij Henning Mankell. Boeken om op te vreten.
    Leuk deze recenties. Ik ga eens naar die boeken uitkijken.

  2. De schrijver is niet Noors, maar een Ijslander, ik heb net een heerlijk intervieuw met hem gelezen in Humo.

  3. Wanneer ik een boekenlijstje zou hebben zou ik dat aanvullen met het laatste boek.
    Helaas, geen ruimte meer in de boekenkast en óók al geen lid meer van de biep want die is weg uit de wijk.

  4. :-) jah die bovenste heb ik net uit(op vakantie gelezen) ik ben er ook fan van. Die andere noteer ik ff.

  5. De belofte is inderdaad een heel mooi en indrukwekkend verhaal!

Reacties zijn gesloten.