De Kleine Getuige

Ik houd van de verhalen van Jodi Picoult dus toen ik ‘De Kleine Getuige‘ tegenkwam bij mijn vrinden van bol bedacht ik me geen seconde. Waar gaat dit boek over?

Hulpofficier van justitie Nina Frost behandelt het soort misdaden dat families verscheurt. Ze leert dat medeleven tonen en keihard strijden voor rechtvaardigheid de enige manier is om dit mijnenveld over te steken. Maar als Nina ontdekt dat haar vijfjarige zoontje Nathaniel seksueel is misbruikt, worden in één klap al haar absolute waarheden weggevaagd. Ze besluit het recht in eigen hand te nemen – ongeacht de consequenties …

Ik moet zeggen dat ik betere, indrukwekkendere boeken van haar gelezen heb. Het verhaal kreeg het niet voor elkaar me echt te boeien. Dat komt misschien voor een deel door de eigengereidheid van Nina, of het feit dat ik haar niet heel erg sympathiek (al is dat ook weer niet echt het goede woord) vind. Ik heb ook echt te doen met Patrick, wat mij betreft is hij de echte held van dit verhaal.

Maar, na een wat moeizaam begin (dat zeker 150 bladzijdes duurde) heb ik het boek toch weer met veel plezier en interesse (uit)gelezen. Ik vind het ongelooflijk hoe het Picoult toch steeds weer lukt om dit soort boeken te schrijven.
dkg

10 personages die mij gezelschap mogen houden op een onbewoond eiland

Ik zag een geweldig leuk lijstje bij ‘Een letter meer graag‘ en heb het daarom maar even van haar geleend.

Wie zouden mij gezelschap mogen houden? En echt, het is eigenlijk ondoenlijk om je te beperken tot 10 personages want ik zou veel en veel meer personages mee willen nemen. Maar ja, dan wordt dat onbewoonde eiland meteen zo vol …

  1. Liesl echter zou zonder twijfel van de partij moeten zijn, want ik houd van dit dappere meisje. Laatst zag ik de film, en hoewel deze lang niet zo mooi is als het boek, stelde ik mij Liesl precies zo voor.
  2. Een tweede meisje dat ik er graag bij zou willen hebben is Trudi. Omdat ze heel dapper is en grote mensen met een verwonderde blik naar de wereld laat kijken.
  3. August mag ook mee. Omdat hij is wie hij is en omdat ik van dat kleine mannetje ben gaan houden toen ik dit boek las. En omdat het voor Liesl en Trudi ook wel leuk is als er een jongen bij is.
  4. Uiteraard mogen er ook stoere mannen mee en daarvan heb ik er genoeg. Stoere mannen moeten ons immers beschermen tegen allerlei kwaad dat wellicht eventueel op de loer ligt daar op dat onbewoonde eiland. Op nummer 1 staat uiteraard Jamie. En wat mij betreft hoeft daar geen verdere uitleg bij.
  5. En omdat je niet snel genoeg teveel stoere mannen kunt hebben mag Jack Reacher ook  mee als hij naar niet op Tom Cruise lijkt in het eggie.
  6. De laatste stoere man die mee mag is Aragorn en ook dat behoeft geen nadere uitleg lijkt mij. De boeken las ik ver voor mijn logtijdperk, vandaar geen linkje naar een van de boeken.
    Ik denk dat het wel goed zit met onze veiligheid daar op dat idyllische eiland.
  7. Een echte anti-held (want niet stoer en sterk en een behoorlijke brompot) is ook van de partij: Kurt mag uiteraard niet ontbreken. Ik denk dat het best interessant ontwikkelingen kan geven als hij van de partij is en ik ben inmiddels al zo vaak met  hem naar bed gegaan dat hij geen geheimen meer voor mij  heeft.
  8. Sterke vrouwen zijn natuurlijk ook van de partij. Vrouwen die van wanten weten, kennis hebben van geneeskunde en de natuur. Wel zo handig op een onbewoond eiland natuurlijk. Als eerste is daar natuurlijk Claire. En ik vind het prima als zij zich bezig houdt met Jamie. Jack en Aragorn zijn er immers ook nog (Kurt is te oud).
  9. Aminata vult Claire op allerlei fronten aan dus zij mag ook mee. Gezien het feit dat zij vol zit met verhalen kan zij daarnaast mooi de avonden rondom het kampvuur opvullen.
  10. En omdat ik nu toch weer in de historische personages beland ben, Taïta mag ook mee. Dat hij een eunuch is, is volgens mij wel handig ook nog.

En, wat vind je van mijn lijstje? Zitten er voor jou herkenbare personages tussen of zou jij heel andere personages meenemen (en zo ja, wie?)?

De vervangster

En toen was er, oh joy, weer een boek van Val McDermid met Tony Hill en Carol Jordan in de hoofdrol uit. Waar gaat ‘De vervangster‘ over?

Jarenlang vochten ze zij aan zij tegen de misdaad: psycholoog Tony Hill en rechercheur Carol Jordan. Hun vriendschap is kapotgeslagen door verdriet en schuldgevoel. Ze hebben geen contact meer. Maar misdaad gaat altijd door…
Een seriemoordenaar heeft het voorzien op vrouwen. Stuk voor stuk lijken ze onrustbarend veel op Carol Jordan. Wanneer er een dna-spoor bij een slachtoffer gevonden wordt, lijkt er maar één antwoord mogelijk: Tony Hill is betrokken. Rechercheur Paula MacIntyre, die niet meer voor Carol werkt maar voor een nieuwe baas, staat voor een verschrikkelijk raadsel. De gebeurtenissen die volgen, dwingen Tony en Carol ertoe om voor zichzelf en voor elkaar te vechten zoals nooit tevoren.

Wederom een heerlijke thriller van Val McDermid die goed in elkaar zit. Fijne schrijfstijl en dus gemakkelijk leesbaar. Het vorige boek met Tony en Carol in de hoofdrol liep natuurlijk niet heel goed af, dus het is fijn om te lezen hoe het beide personages verder vergaat. Maar hoe dat is, dat moet je zelf maar even zien. Hier staan alle boeken met hen in de hoofdrol op een rijtje.

dv

De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar

Een juweeltje, zo mag ik ‘De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar‘ wel noemen. Waar gaat dit boek van Gabriëlle Zevin over?

Het leven zit A.J. Fikry niet mee. Zijn vrouw is overleden, de omzet van zijn boekhandel daalt zienderogen, en nu is zijn kostbaarste bezit, een zeldzame dichtbundel, uit zijn woning ontvreemd. Zelfs de prachtige boeken waarmee hij zich dagelijks omringt, geven hem geen plezier meer. Langzaam maar zeker zakt Fikry weg in een isolement waaruit zelfs de charmante Amelia, vertegenwoordiger van een kleine uitgeverij, hem niet kan halen. Als op een dag een mysterieus pakket in zijn boekhandel verschijnt, krijgt Fikry de kans om opnieuw te beginnen.

Dit boek is een prachtige roman. Zevin heeft een heel fijne schrijfstijl, lardeert dat deels met een mooi gevoel voor humor en haar personages zijn stuk voor stuk levensecht en goed uitgewerkt. Je leert hen als het ware steeds beter kennen en gaat gaandeweg het boek zelfs een beetje van hen houden. Tenminste, dat had ik. Er gebeuren geen spectaculaire dingen in het boek, maar dat maakt het juist zo mooi vind ik.

Twee kleine stukjes wil ik je niet onthouden.

Na de dood van zijn vrouw is A.J. somber, drinkt veel te veel, eet slecht. Hij belandt met klachten bij de dokter die hem vraagt of hij soms dood wil. De reactie van A.J.: ‘Ik wil niet dood,’ zegt A.J. na een tijdje. ‘Ik vind het alleen moeilijk om er de hele tijd te zijn. Denkt u dat ik gek ben?’

A.J. maakt een lijst met boeken voor zijn dochter die voor hem belangrijk waren en het wellicht voor haar ooit zullen zijn. Bij een van die boeken schrijft hij: Me dunkt dat ik nog teerhartig word op m’n ouwe dag. Maar me dunkt ook dat die recente reactie aantoont hoe noodzakelijk het is dat we een verhaal precies op het juiste moment van ons leven tegen het lijf lopen. Onthoud dit, Maya, wat ons aanspreekt als we twintig zijn, is niet noodzakelijkerwijs hetzelfde als wat ons aanspreekt op ons veertigste en vice versa. Dat geldt voor boeken en ook voor het leven zelf. En dat vind ik heel herkenbaar!

Ik beveel je dit boek ten zeerste aan!
dvwvajfb