Mijn zus woont op de schoorsteenmantel

En weer las ik een boek met een bijzondere titel: ‘Mijn zus woont op de schoorsteenmantel‘. Waar gaat dit boek over?

Jamie Matthews, een jongen van tien jaar, heeft vijf jaar geleden zijn zuster Rose bij een terroristische bomaanslag verloren. Zijn ouders worden verscheurd door verdriet en zijn oudere zuster, Jasmine, de tweelingzus van de omgekomen Rose, geeft zich over aan piercings en weigert te eten. Zijn vader gaat zich te buiten aan drank en zijn moeder verlaat het gezin. Jamie echter heeft al die tijd geen traan gelaten en vindt troost bij zijn kat Roger en bij de vriendschap met zijn schoolvriendin Sunya, die hij angstvallig voor zijn vader geheim houdt. Jamie koestert een diep verlangen en is ervan overtuigd dat eens alles weer goed zal komen en dat zijn moeder terug zal keren.

Wederom een boek dat misschien niet in eerste instantie bedoeld is voor een vrouw van 44 jaar, maar wat heb ik van dit verhaal genoten. Alhoewel, genoten is natuurlijk een verkeerd woord als je het hebt over een boek waarin zulke verdrietige gebeurtenissen de basis vormen.

Maar de manier waarop het boek geschreven is, en de manier dus waarop Jamie tegen het leven aankijkt en, soms ook, aanhikt is echt supermooi gedaan. Je leeft gewoon helemaal met die kleine man mee en je zou zijn ouders verdorie allebei wel een ferme schop onder de kont willen geven: Het is verschrikkelijk wat jullie is overkomen en dat┬ájullie dochter op zo’n verschrikkelijke manier overleden is, maar er zijn nog twee kinderen die jullie liefde en steun hard nodig hebben!

De schrijfstijl is zeer plezierig en het is Annabel Pitcher absoluut gelukt mij te laten geloven dat een 10-jarig manneke het woord voert. Zeer de moeite waard!
mzwods
Uiteraard ga ik vandaag ook af en toe aan mijn oma denken die vandaag 21 jaar geleden stierf. Ik heb daar, sinds ik blog, ieder jaar aandacht aan besteed, maar ik denk dat ik daar nu maar mee ophoud. Ze zit nog altijd in mijn hart, dus vergeten is ze nog lang niet.

6 gedachten over “Mijn zus woont op de schoorsteenmantel

  1. Dat lijkt me zeker een aanrader voor mij. Het wordt mijn volgende boek! Ik lees niet zo heel veel momenteel, maar dat komt wel weer.
    Bedankt voor de tip!

  2. Wij hebben oma,s Sterfdag, haar honderste en mijn zeventigste verjaardag vandaag samen met heel de familie gevierd/ herdacht. Het was fijn om samen herinneringen op te halen en te weten dat je deel uitmaakt van een hecht gezin. Fijn dat jij me altijd een kaartje stuurt op oma,s sterfdag en er aandacht aan besteed.

  3. Mijn oma is al meer dan 25 jaar geleden overleden, maar er gaat geen week voorbij of ik denk aan haar. Goud waar, zulke herinneringen!
    De titel van het boek maakte mij wel heel nieuwsgierig, maar ik geloof niet dat het een boek voor mij is…

  4. 21 jaar alweer… Fijn dat ze je nog zoveel herinneringen mee heeft gegeven!
    Ik heb dit boek ook gelezen, vond het ook heel bijzonder!

  5. En helaas gebeurt het wel dat ouders in hun verdriet vergeten dat er kinderen zijn die hun troost en aandacht broodnodig hebben.
    Aan dierbare denken hoeft inderdaad niet altijd op hun sterfdag te gebeuren, zeker niet na een flink aantal jaren . Je gevoel geeft daar meestal wel de juiste tijd voor aan.

  6. Inderdaad een hele bijzondere titel! Verhaal klinkt goed, dus ik zet hem op de lijst! Zo’n sterfdag vergeet je nooit, ook al blog je er niet meer over, het blijft toch in de hoofd en hart spoken…

Reacties zijn gesloten.