Pink

Ik wist helemaal niet eens dat dit nummer van Pink was, maar ik zing het altijd luidkeels mee als het op de radio is. Grote Zus liet me deze videoclip zien en wow, da’s toch wel een heel gaaf optreden (en of ze nu wel of niet playbackt doet daar niets aan af).

Welk YouTube-filmpje vind jij het bekijken waard?

De nachtegaal

Ademloos gelezen. Tranen in de ogen. WAT EEN PRACHTIG BOEK!

Eigenlijk kan ik nergens echt een goede omschrijving vinden van het boek. Bol.com spreekt bijvoorbeeld over de goede band die de twee zussen hebben, maar dat klopt dus niet. Het is toch ook zo moeilijk: goede ‘achterflappen’ schrijven. En eigenlijk is dit boek met geen enkele achterflap goed te omschrijven: zo mooi, zo gruwelijk, zo indrukwekkend, zo allesomvattend. Kristin Hannah heeft een monument afgeleverd.

In love we find out who we want to be

In war we find out who we are

Er is maar een conclusie mogelijk: vertrouw mij maar wat dit boek betreft en lees het zo snel mogelijk. Je zult er geen spijt van krijgen.
20150506_131037

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Dank Joolzz voor deze leuke tag. Ik neem tags vaak niet over op mijn eigen blog, maar deze mooie woorden van Ramses Shaffy zijn dat toch wel waard.

Zing – Wanneer zing je?

Goh, als ik daarover nadenk, dan moet ik constateren dat ik niet zo vaak zing. Al kan ik het natuurlijk heel erg goed! Ik zing wel ‘ns in de auto als we met ons viertjes ergens heen rijden of als ik aan het poetsen ben. Klinkt uiteraard altijd geweldig.

Vecht – Beschrijf de laatste keer dat je gevochten hebt. Voor jezelf of voor een ander.

Eerlijk? Eigenlijk vecht ik nog dagelijks tegen de enorme frustratie die mijn lijf mij geeft. Ik kan nog steeds niet echt accepteren dat ik bijna dagelijks pijn in mijn lijf heb. Ik wil dat niet accepteren. En geloof me, dat is dodelijk vermoeiend. Maar ja, ik krijg het maar niet onder de knie.

Waar ik altijd voor zal vechten zijn de meiden. Er spelen nu weer wat dingen rondom Kleine Zus waar ik binnenkort wel over zal schrijven, en misschien is het dan wel niet echt vechten, maar ik ga er wel voor zorgen dat ik er voor haar het allerbeste uit zal halen.

Huil – Ben je snel geëmotioneerd?

Ik huil bijna nooit al moet ik zeggen dat ik wel regelmatig met natte ogen de laatste bladzijdes van een boek kan lezen. Soms ontroeren boeken me zo erg. Ik merk wel dat ik, naarmate ik ouder word, steeds kwetsbaarder word. Trek me dingen meer aan dan eerst, zeker als het over de wereld waarin we leven gaat en onze toekomst.

Bid – Hoe uit je jouw spiritualiteit? Waar je geloof je in?

Ik geloof niet in een god of in zoiets. Maar er is wel iets. Ik geloof oprecht in, hoe tegenstrijdig dat ook vaak lijkt te zijn, het goede van de mens. In de kern wil ieder mens gewoon gelukkig zijn lijkt mij. Spiritueel ben ik nul komma nul.

Lach – Wie maakt jou aan het lachen?

Kleine Zus zonder meer. Ze is een zeer extravert meisje en kan erg grappig uit te hoek komen. Verder uiteraard ook regelmatig Grote Zus, de poezen of Mr. T.. Een goede cabaretvoorstelling is natuurlijk ook niet weg.

Werk – Werk je om te leven of leef je om te werken?

Ik werk om te leven, maar ik heb toevallig wel de allerleukste baan die je bij een gemeente kunt hebben vind ik. Dus ik ben een enorme bofbips.

Bewonder – Wie bewonder je? En waarom?

Mensen die ergens voor staan bewonder ik al moet dat uiteraard niet uitmonden in fanatisme. Dus ja, ook politici. Ik word een beetje moe van het eeuwige geklaag van ons Nederlanders op Den Haag en de zakkenvullers die er zitten. Natuurlijk gaan er ook in dit land dingen mis, maar als het hier zo slecht is, wat doe je hier dan nog? Klagen is zo gemakkelijk.

Ik geef het stokje niet door, maar voel je vrij hem over te nemen.

Denken aan vrijdag & De lege stad

Na maandag, dinsdag, woensdag en donderdag is het de beurt aan vrijdag. Met ‘Denken aan vrijdag‘ leveren Nicci French deel vijf in de reeks af. Waar gaat dit boek met Frieda Klein in de hoofdrol over?

Uit de Thames wordt het lijk van een man met doorgesneden keel gevist. Hij is onherkenbaar, want hij heeft al een tijd in het water gelegen. Het enige aanknopingspunt is een ziekenhuisbandje om zijn pols met daarop de naam Frieda Klein. Algauw blijkt dat psychotherapeute Frieda Klein een wel erg persoonlijke band met het slachtoffer had en wordt ze als de belangrijkste verdachte van het misdrijf gezien. Frieda heeft vanwege haar verleden weinig goodwill bij het politiekorps, maar gelukkig heeft ze vrienden die bereid zijn om tot het uiterste voor haar te gaan…

Dit boek kon me matig boeien moet ik zeggen. Ik vond het allemaal wat vergezocht, het onderduiken van Frieda en het einde wordt in mijn optiek ook wat afgeraffeld. De allerspannendste zin is wat mij betreft de laatste uit het boek. Dat belooft in ieder geval wat! Verder vind ik dat Frieda maar heel snel een relatie moet beginnen  met ‘haar’ politie-agent want dat gun ik hen beiden wel: een fijne nieuwe liefde!
4

Ook las ik ‘De lege stad‘ van Simone van der Vlugt. Waar gaat dit boek over?

De historische roman ‘De lege stad’ van schrijfster Simone van der Vlugt is een indrukwekkend boek dat zich afspeelt in Rotterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Op 14 mei 1940 wordt Rotterdam getroffen door het zwaarste bombardement dat Nederland heeft gekend. Voor de pasgetrouwde Katja betekent dit het einde van haar onbezorgde leven. Bijna de helft van haar familie komt om. Samen met haar man neemt ze haar overgebleven broertjes en zusjes in huis. Ze is vastbesloten hen door de oorlog heen te helpen. Maar naarmate het leven grimmiger wordt, wordt dit steeds moeilijker.

Ook over dit boek heb ik wat gemengde gevoelens. Ik vind dat Van der Vlugt soms wel heel simpele zinnetjes schrijft, haar taalgebruik trekt me dus niet zo. Het boek wordt daardoor wel heel simpel leesbaar en ergens stoort me dat. Katja is wel een sterke persoonlijkheid en dat vind ik dan weer wel heel mooi, al vraag ik me wel af of ze niet wat te ‘feministisch’ is voor die tijd.

De historische informatie uit het boek is natuurlijk indrukwekkend en afschrikwekkend. Wat een ellende bracht de oorlog toch met zich mee en wat verdrietig om je te realiseren dat ook nu nog in vele plekken op de wereld chaos en ellende hoogtij viert.
5

Rotterdam

Op 16 april waren Mr. T. en ik dus vijf jaar getrouwd en dat moesten we nog steeds echt vieren vonden we. Gingen we vijf jaar geleden, met de meiden, op honeymoon naar De Efteling dit jaar pakken we het anders aan.

In de agenda (we hebben zo’n familieplanner) staat bij de meiden op 6 mei genoteerd ‘koffers pakken’ en op 7 en 8 mei staan vraagtekens. Ze weten dus dat we weggaan, maar waarheen? Geen idee. Nou, naar Rotterdam dus.

Trouwe lezers weten dat wij jaren op rij vakantie vierden in voormalige jeugdherbergen. De Stayokay-formule die daaruit voortgevloeid is spreekt ons zeer aan dus voor Rotterdam kozen we opnieuw voor de Stayokay. Alleen al het slapen in die voormalige kubuswoningen moet wel heel bijzonder zijn.
image-4414046 images images2
We gaan maar één nachtje en ik wil in ieder geval uitgebreid de Markthal bezoeken en ook een rondvaart over de havens maken. Maar verder weet ik het eigenlijk niet. Grote Zus zal ongetwijfeld wat willen shoppen dus daar moeten we ook wat tijd voor inruimen. Voor de rest hebben we nog geen idee.

Tips zijn dus van harte welkom: wat mogen we absoluut niet missen in Rotterdam?