Kersterig

Een kersterig lijstje dit keer. Doe je mee?

  1. Met kerst krijg ik het liefst … op mijn bord
  2. Dit denk ik van kerstmis 2016 …
  3. Ik kan niet zonder… met kerst
  4. … Krijgt van mij een geweldig cadeau deze kerst
  5. Want hij/zij krijgt dit omdat …
  6. En zelf zou ik het allerliefst … onder de kerstboom aantreffen
  7. Vaste prik met kerst is …
  8. Gisteren at ik het volgende …
  9. Dit kerstliedje vind ik om te janken …
  10. De kerstversieringen die doe ik … het huis uit

Om de antwoorden gemakkelijker te kunnen lezen, selecteer de vragen, control c en control v in het reactieveld.

Tijn

Terwijl de wereld in brand staat is daar Tijn. Een klein manneke dat ernstig ziek is. Een klein manneke dat volgens mij niet eens echt weet hoe ziek hij eigenlijk is. Hij heeft ‘een bolletje’ in zijn hoofd. Een manneke dat zich druk maakt om kindjes in het buitenland die dood gaan als wij ze niet helpen. Een manneke waarvan wij, ‘grote’, mensen heel veel kunnen leren. Een manneke dat nagels lakt.

Ik ben nummer zoveel die iets schrijft over Tijn, nummer zoveel die geraakt wordt door zijn zijn. En er zijn veel mensen geraakt door Tijn. Ergens verliezen wij grote mensen de onschuld van het kind zijn, de onbevangenheid, de flexibiliteit, de verwondering. Dat kan natuurlijk ook niet anders, als je groter groeit dan wordt je gevormd door de dingen die je meemaakt. Maar waarom komt er bij zoveel mensen cynisme voor in de plaats, een ikke-ikke-ikke-mentaliteit, agressie? Ik snap het niet. Echt niet.

En toen was daar Tijn. Dat kleine manneke dat gewoon dood aan het gaan is. Een klein manneke dat verbroedert, dat iets in gang heeft gezet. Een klein manneke dat tegen iedereen zegt ‘zorg goed voor arme, zieke kindjes’ maar daarmee meteen zoveel méér zegt. Ik hoop oprecht dat we ook over een week nog af en toe aan hem denken. En niet alleen aan hem, maar vooral aan wat hij ook bracht: een soort van verbroedering.

Zoals Sanne Hans gisteren zo verbluffend mooi zong: ‘Tijn blijft een eeuwig mooi verhaal‘.

Stemmen uit het verleden

Ik vind de boeken van Tamara McKinley over het algemeen zeer, zeer goed te pruimen. Met ‘Stemmen uit het verleden‘ was dat toch wat minder. Zou het komen omdat dit boek zich niet, zoals normaal, in Australië afspeelt? Want die boeken zijn eigenlijk allemaal echt heel erg geweldig. Wil je dus mooie boeken van McKinley lezen, kijk dan even in de logjes hier voor mijn ‘recensies’.

Waar gaat ‘Stemmen uit het verleden’ over?

De Engelse Annabelle ontmoet de jonge Baskische schilder Henri en de twee worden hopeloos verliefd. Maar Henri besluit te vechten in de Spaanse Burgeroorlog,en Annabelle reist met hem mee. Dan slaat het noodlot toe: ze worden geraakt door een bombardement. In 1956 komt Annabelles dochter Eugenie naar Parijs voor een uitwisselingsprogramma aan de Académie des Beaux-Arts. Eugenie hoopt door zelf naar Parijs te gaan een mysterie in haar moeders verleden te ontrafelen.Maar ze vindt in Parijs meer dan ze dacht te zoeken.

De ‘magie’ die McKinley in andere boeken oproept vond ik dit keer niet terug, het blijft allemaal wat vlak en ook wat kinderlijk. Desalniettemin (ik blijf dat een fantastisch woord vinden) is het een prima boek voor tussendoor.

mde